ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସକାମଃ ସୁରତୋନ୍ମୁଖଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ ଓ ମିଳନ ପାଇଁ ଆତୁର ହେଲେ।
ଶୃଙ୍ଗାରାଷ୍ଟପ୍ରକାରଂ ଚ ଵିପରୀତାଦିକଂ ଵିଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ଶୃଙ୍ଗାରର ଆଠ ପ୍ରକାର କ୍ରିୟା, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କରିଥିଲେ।
କାମଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ଯଦ୍ଗୋପ୍ଯଂ ଚୁମ୍ବନାଷ୍ଟଵିଧଂ ପରମ୍
ପ୍ରେମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ ଅଠପ୍ରକାର ଚୁମ୍ବନ ଅଛି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଳା ଅତି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରହିଛି।
ଅଙ୍ଗୈରଙ୍ଗାନି ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଗୈଃ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ଗାନି ସ୍ମରାତୁରଃ
ଅଙ୍ଗ ଉପରେ ଅଙ୍ଗ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ସହ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଯୋଗୁଁ, ପ୍ରେମରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ—
ଶୃଙ୍ଗାରକୁଶଲୌ ତୌ ତୁ କାମଶାସ୍ତ୍ରସୁପଣ୍ଡିତୌ
ସେମାନେ ଶୃଙ୍ଗାର କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ପ୍ରେମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ଗୃହେ ଗୃହେ ରମ୍ଯେ ନାନାମୂର୍ତିଂ ଵିଧାଯ ଚ
ଏଭଳି ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁନ୍ଦର ଘରେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି—
ଗୋପୀନାଂ ନଵ ଲକ୍ଷାଣି ଗୋପାନାଂ ଚ ତଥୈଵ ଚ
ଗୋପୀମାନେ ନବ ଲକ୍ଷ ଥିଲେ, ଏବଂ ଗୋପମାନେ ମଧ୍ୟ ସେତେ ଥିଲେ।
ମୁକ୍ତକେଶାନି ନଗ୍ନାନି ଵିଚ୍ଛିନ୍ନଭୂଷଣାନି ଚ
ଖୋଲା କେଶ, ନଗ୍ନ ଦେହ ଏବଂ ଚୁଡ଼ାମଣି ଭଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା।
କଙ୍କଣାନାଂ କିଂକିଣୀନାଂ ଵଲଯାନାଂ ଚ ନାରଦ
ବାହୁଡ଼ି, ପାଉଜି ଏବଂ ବଳୟମାନେ, ହେ ନାରଦ—
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥଲକ୍ରୀଡାଂ ଯଯୁସ୍ତାନି ଜଲଂ ମୁଦା 4.28.
ଏଭଳି ଭୂମିରେ ଖେଳି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଜଳକୁ ଗଲେ।
ତୂର୍ଣଂ ଜଲାତ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ଵାସାଂସି ପରିଧାଯ ଚ
ତୁରନ୍ତ ଜଳରୁ ବାହାରି, ପୁନି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ପୁଷ୍ପମାଲିକାଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଏବଂ ଫୁଲର ମାଳା—
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵାଣି କୌତୁକାତ୍
କର୍ପୂର ଏବଂ ପାନ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଆନନ୍ଦରେ ଭୋଗ କଲେ।
କାଚିତ୍କାମାତୁରା କୃଷ୍ଣଂ ବଲାଦାକୃଷ୍ଯ କୌତୁକାତ୍
କେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମାତୁର ହୋଇ, କୌତୁହଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜୋରକରି ଟାଣିଲେ।
କାଚିତ୍କାମପ୍ରମତ୍ତା ଚ ନଗ୍ନଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ମାଧଵମ୍
ଅନ୍ୟେଜଣେ, କାମରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ମାଧବଙ୍କୁ ନଗ୍ନ କରିଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତିଂ ଶୃଣ୍ଵିତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା କାଚିତ୍ସଂଗୃହ୍ଯ ସ୍ଵାମିନମ୍
ତାଙ୍କର ଚତୁର କଥା ଶୁଣି, କେହି ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ସସ୍ମିତଂ ସକଟାକ୍ଷଂ ଚ ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତନୋନ୍ନତମ୍
ହସି, କଟାକ୍ଷ ଦୃଷ୍ଟି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସ୍ତନ ସହ—
କାଚିତ୍କାନ୍ତଂ କରେ କୃତ୍ଵା ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଶ୍ରୋଣିଦେଶତଃ
କେହି ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି, ନିଜ କଟି ପାଖରେ ବସାଇଲେ।
କାଚିଚ୍ଚୂଡାଂ ସମାକୃଷ୍ଯ ମଯୂରପିଚ୍ଛକଂ ଦଦୌ
କେହି ଚୂଡ଼ା ଟାଣି, ମୟୂରପିଛା ଦେଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ସ୍ଵାମିନେ କାମାତ୍ପ୍ରେମଵର୍ଧନହେତଵେ 4.28.
ସେ ଏହାକୁ ଆପଣ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାରେ, ପ୍ରେମ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ଦେଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କ୍ରୋଡେ ଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ସେ ତାକୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ପଠାଇଲେ।
ନର୍ତନଂ କାରଯାମାସ ତଂ ଚ କାଚିଦ୍ବଲେନ ଚ
ସେ ତାକୁ ନଚେଇଲେ ଏବଂ କିଛି ଜୋର କରି ନଚାଇଲେ।
କାଂଚିତ୍କୃତ୍ଵା ତୁ ନଗ୍ନାଂ ଚ କସ୍ଯୈଚିଦଂଶୁକଂ ଦଦୌ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଆଉ ଜଣେକୁ ଏକ ଜମା ଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚ କବରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ସୁନିର୍ମାଣଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର କେଶକୁ ଯତ୍ନରେ ଗଠନ କଲେ।
ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚନ୍ଦନେନ୍ଦୁଂ କୌତୁକାତ୍ତଦଧୋ ଦଦୌ
ମଜା ପାଇଁ ସେ ତଳେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରାକାର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ଚାରୁ ପରିଧାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ଯତ୍ନରେ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମାଲତୀମାଲାଂ ଚୁଚୁମ୍ବ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇ ସେ ପୁନିପୁନି ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ନାସିକାମଧ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭଂ ଗଜମୌକ୍ତିକମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ନାକର ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ ଗଜମୁକ୍ତା ଦେଲେ।
ଚକାର ଦନ୍ତଦଲନଂ ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରେ ଵରେ 4.28.
ପକ୍ୱ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଠ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦାନ୍ତକୁ ସେ ସଫା କଲେ।
ବହିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ବାହାରେ ରମ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ତଳେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପା ହୋଇଥିଲା।