ମଯ୍ଯୁଦ୍ଧତାଯାଂ କୋପେନ ଭସ୍ମସାତ୍କର୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ଚିଞ୍ଚିତ ହେବାବେଳେ, କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଭସ୍ମ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ତଵ ପତିଃ କୃଷ୍ଣୋ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ, କୃଷ୍ଣ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ଅହୋ ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଭାରାଵତରଣେନ ଚ
ହାଏ, ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପ ଓ ପୃଥିବୀର ଭାର କମାଇବା ପାଇଁ,
ଅଯୋନିସଂଭଵା ତ୍ଵଂ ଚ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାପହା
ତୁମେ ଗର୍ଭ ଛଡ଼ି ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରିଥାଉଛ।
ତ୍ରିଷୁ ମାସେଷ୍ଵତୀତେଷୁ ମଧୁମାସେ ମନୋହରେ
ତିନି ମାସ କଟିଯିବା ପରେ, ମଧୁ ନାମକ ମନୋହର ମାସରେ,
ସର୍ଵାଭିର୍ଗୋପିକାଭିଶ୍ଚ ସାର୍ଧଂ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଭୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ,
ଵିଧାତ୍ରା ଲିଖିତା କ୍ରୀଡା କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ମହୀତଲେ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଏହି ଖେଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି।
ଯଥା ସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଽହଂ ହରସ୍ଯ ଶ୍ରୀହରିପ୍ରିଯେ 4.27.
ମୁଁ ଯେପରି ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳି, ହେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେପରି—
ଯଥା କ୍ଷୀରେଷୁ ଧାଵଲ୍ଯଂ ଯଥା ଵହ୍ନୌ ଚ ଦାହିକା
ଯେପରି ଖୀରରେ ଧଳାପଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ା ଗୁଣ ଅଛି,
ଦେଵୀ ଵା ମାନୁଷୀ ଵାଽପି ଗାନ୍ଧର୍ଵୀ ରାକ୍ଷସୀ ତଥା
ଦେବୀ, ମାନବୀ, ଗାନ୍ଧର୍ବୀ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସୀ ଯେହେଉଁ,
ପରାତ୍ପରୋ ଗୁଣାତୀତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ଵନ୍ଦିତଃ
ସେ ପରମ ପରାତ୍ପର, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଉପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି,
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ତଶିଵାରାଧ୍ଯୋ ଭଵିତା ତ୍ଵଦ୍ଵଶଃ ସତି
ବ୍ରହ୍ମା, ଅନନ୍ତ ଓ ଶିବା ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ଏବଂ ସେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଚଳିବେ।
ତ୍ଵଂ ଚ ଭାଗ୍ଯଵତୀ ରାଧେ ସ୍ତ୍ରୀଜାତିଷୁ ନ ତେ ପରା
ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଧା, ଭାଗ୍ୟବତୀ; ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି କେହି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ସଦ୍ଯସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ମୁନେ
ଏପରି କହି, ପାର୍ବତୀ ସେଠାରେ ସହସା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ହେ ମୁନି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ଜଗାମ ରାଧିକାପୁରଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣ ରାଧିକାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନଂ ନାନାଲଂକାରଭୂଷିତମ୍
ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ,
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ମାନ୍ଦ ହସରେ ମିଶିଥିବା ପ୍ରସନ୍ନ ମୁହଁ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ,
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯଂ ସଦ୍ରତ୍ନମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ 4.27.
ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ, ମୂଳ୍ୟବାନ ମୁକୁଟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଵିନୋଦମୁରଲୀହସ୍ତନ୍ଯସ୍ତଲୀଲାସରୋରୁହମ୍
ଖେଳା ମୁରଳୀ ହାତରେ ଧରିଥିବା, ଲୀଳା ପଦ୍ମ ରଖିଥିବା,
ଗୁଣାତୀତଂ ସ୍ତୂଯମାନଂ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ତଶିଵାଦିଭିଃ
ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଉପରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଅନନ୍ତ, ଶିବା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି,
ଅଵ୍ଯକ୍ତମକ୍ଷରାଵ୍ଯକ୍ତଂ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍
ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ, ପ୍ରକଟ ଉପରେ, ଜ୍ୟୋତିର ରୂପ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦଦ୍ଭୁତଂ ରୂପଂ ସଂଭ୍ରମାତ୍ପ୍ରଣନାମ ତମ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଦେଖି, ସେ ଭୟମିଶ୍ରିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଦର୍ଶଂଦର୍ଶଂ ମୁଖାମ୍ଭୋଜଂ ସସ୍ମିତା ଵକ୍ରଲୋଚନା
ସେ ବାରମ୍ବାର ହସୁଥିବା, ଆକର୍ଷଣୀୟ ବାକ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ପଦ୍ମପରି ମୁହଁ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହରିସ୍ତାମୁଵାଚ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହରି ଆନନ୍ଦରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ପ୍ରାଣାଧିକେ ରାଧିକେ ତ୍ଵଂ ଵରଂ ଵୃଣୁ ମନୀଷିତମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ରାଧିକା, ତୁମେ ମନେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵରଂ ଵଵ୍ରେ ଚ ରାଧିକା
କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଧିକା ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କଲେ।
ରାଧିକୋଵାଚ ପାତୁଂ ଭକ୍ତିରସଂ ପଦ୍ମେ ମଧୁପଶ୍ଚ ଯଥା ମଧୁ
ରାଧିକା କହିଲେ: ହେ ପଦ୍ମା, ମୁଁ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି ଯେପରି ମଧୁ ପିଏ, ସେପରି ଭକ୍ତିରସ ପିଇପାରିବି।
ମଦୀଯ ପ୍ରାଣନାଥସ୍ତ୍ଵଂ ଭଵ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି 4.27.
ମୋର ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ମୋର ପ୍ରାଣନାଥ ହେଉ।
ତଵ ସ୍ମୃତୌ ଗୁଣେ ଚିତ୍ତଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ଜ୍ଞାନେ ଦିଵାନିଶମ୍
ତୁମ ଗୁଣ ଓ ସ୍ମୃତିରେ ମୋର ମନ ଦିନରାତି, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗ୍ରତରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହୁ।
ଗୋପାଲିକା ଊଚୁଃ ଭଵିଷ୍ଯସି ପ୍ରାଣନାଥଃ ପାସ୍ଯସି ପ୍ରତିଜନ୍ମନି
ଗୋପାଳିକାମାନେ କହିଲେ: ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣନାଥ ହେବ, ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଭକ୍ତିରସ ପିଇପାରିବ।