ଜାନକ୍ଯୁଵାଚ ସଦା ଶଂକରଯୁକ୍ତେ ଚ ପତିଂ ଦେହି ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଜାନକୀ କହିଲେ: ମୁଁ ସଦା ଶଂକର ସହିତ ଏକତାରେ ଥିବା ଏମିତି ପତି ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯଂତରୂପେଣ ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ଲୟର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ସେହି ସବୁର ମୂର୍ତ୍ତି।
ହେ ଗୌରି ପତିମର୍ମଜ୍ଞେ ପତିଵ୍ରତପରାଯଣେ
ହେ ଗୌରୀ, ପତିଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ପତିବ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା।
ସର୍ଵମଂଗଲମାଙ୍ଗଲ୍ଯେ ସର୍ଵମଂଗଲସଂଯୁତେ
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଶୁଭରେ ଏକତା।
ସର୍ଵପ୍ରିଯେ ସର୍ଵବୀଜେ ସର୍ଵାଶୁଭଵିନାଶିନି
ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ସମସ୍ତର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା।
ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପେ ଚ ନିତ୍ଯରୂପେ ସନାତନି
ପରମ ଆତ୍ମାର ମୂର୍ତ୍ତି, ନିତ୍ୟ ଓ ସନାତନ ରୂପ।
କ୍ଷୁତ୍ତୃଷ୍ଣେଚ୍ଛା ଦଯା ଶ୍ରଦ୍ଧା ନିଦ୍ରା ତନ୍ଦ୍ରା ସ୍ମୃତିଃ କ୍ଷମା
ଭୋକ, ତୃଷ୍ଣା, ଇଚ୍ଛା, ଦୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଘୁମ, ଅଳସ୍ୟ, ସ୍ମୃତି ଓ କ୍ଷମା—
ଲଜ୍ଜା ମେଧା ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟୀ ଶାନ୍ତିସଂପତ୍ତିଵୃଦ୍ଧଯଃ
ଲଜ୍ଜା, ବୁଦ୍ଧି, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ, ଶାନ୍ତି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବୃଦ୍ଧି—
ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟସ୍ଵରୂପେ ଚ ତଯୋର୍ବୀଜଫଲପ୍ରଦେ 4.27.
ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ଥିବା, ତୁମେ ଦୁଇଟିର ମୂଳ ଓ ଫଳ ଦେଉଛ।
ଶିଵେ ଶଂକରସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତେ ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯିନି
ହେ ଶିବେ, ଶଂକରଙ୍କର ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ଏକତା, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଯାଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ସମାପ୍ତିଦିଵସେ ଶିଵାମ୍
ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ସମାପ୍ତି ଦିନରେ ଶିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି—
ଇହ କାନ୍ତସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପରାତ୍ପରମ୍
ଏଠାରେ ପ୍ରିୟ ପତିଙ୍କ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ସେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ପତିକୁ ପାଉଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ସୀତାକୃତଂ ପାର୍ଵତୀସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ଵ୍ରତଂ ପୂର୍ଣଂ ଚକାର ହ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତରେ, ସୀତା ଦେବୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ବ୍ରତ ପୂରଣ କଲେ।
ଗୋସହସ୍ରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ସୁଵର୍ଣଶତକଂ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଓ ଶତ ଟି ସୁନା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ କଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ଭୋଜଯାମାସ ସାଦରମ୍
ସେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଏକ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗାର୍ତିନାଶିନୀ
ସେଇ ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା, ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନାସ୍ଯା ଯୋଗିନୀଶତସଂଯୁତା
ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ହଳକା ହସ ଝଲମଲ କରୁଥିଲା, ସେ ଶତଶଃ ଯୋଗିନୀମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋପାଙ୍ଗନା ଦେଵୀଂ ପ୍ରଣେମୁଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ 4.27.
ଗୋପୀମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ଗୋପିକାଭ୍ଯୋ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତାଃ ସଂଭାଷ୍ଯ ଚ ସାଦରମ୍
ଦେବୀ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସମ୍ମାନ ସହିତ କଥା ହେଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଵ୍ରତଂ ତେ ଲୋକଶିକ୍ଷାର୍ଥଂ ମାଯାମାନୁଷରୂପିଣି
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ତୁମର ଏହି ବ୍ରତ, ମାୟାରେ ମଣିଷ ରୂପ ଧରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିଖ୍ୟା ଦେବା ପାଇଁ।
ଗୋଲୋକନାଥଂ ଗୋଲୋକଂ ଶ୍ରୀଶୈଲଂ ଗିରିଜାତଟମ୍
ଗୋଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ଗୋଲୋକ ନିଜେ, ଶ୍ରୀଶୈଳ ପର୍ବତ ଓ ଗିରିଜା ପାହାଡ଼ର ଢାଳ—
ଚରିତଂ ରତିଚୋରସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମାନସହାରକମ୍
ଯିଏ ପ୍ରେମର ଚୋର, ସେଠିର କାହାଣୀ ଝିଅମାନଙ୍କ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାର୍ଧାଙ୍ଗସଂଭୂତା କୃଷ୍ଣତୁଲ୍ଯା ଚ ତେଜସା
ତୁମେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅର୍ଧ ଦେହରୁ ଜନ୍ମିଛ, ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ।
ଭଵତୀ ଚ ହରେଃ ପ୍ରାଣା ଭଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତୁମେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରାଣ, ଏବଂ ତୁମ ପ୍ରାଣ ହେଉଛନ୍ତି ହରି ନିଜେ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ବ୍ରହ୍ମା ତପ୍ତ୍ଵା ତପଃ ପୁରା
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଷାଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞଯା ଚ ତ୍ଵଂ ଦେଵି ଗୋପୀରୂପଂ ଵିଧାଯ ଚ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଗୋପୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲ।
ସୁଯଜ୍ଞୋ ହି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ସୁୟଜ୍ଞ ନାମକ ରାଜା, ମନୁଙ୍କ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ ଚକାର ପୃଥିଵୀଂ ଭୃଗୁଃ 4.27.
ଭୃଗୁ ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ଏକୋଇଶିଥର ରାଜାମାନେ ନଥିବା ଭାବେ କରିଦେଇଥିଲେ।
ଶଂକରାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ତ୍ଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସିଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଚ ପୁଷ୍କରେ
ଶିବଙ୍କଠାରୁ ତୁମର ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ପୁଷ୍କରରେ ଏହାକୁ ସିଦ୍ଧ କରିଥିଲେ,
ବଭଞ୍ଜ ଦର୍ପାଦ୍ଦନ୍ତଂ ଚ ଗଣେଶସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ଅହଂକାରରେ, ସେ ମହାନ ଗଣେଶଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଇଥିଲେ।