ହିମଚନ୍ଦନକୁନ୍ଦେନ୍ଦୁକୁମୁଦାମ୍ଭୋଜସନ୍ନିଭମ୍ 1.19.
ହିମ, ଚନ୍ଦନ, କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, କୁମୁଦ ଓ ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଷଯାଣାଂ ଵିଭେଦେନ ବିଭ୍ରତଂ ବହୁରୂପକମ୍
ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟ ଅନୁଯାୟୀ, ବହୁ ଆକୃତି ଧାରଣ କରେ।
ଵାଯୁରୂପଂ ଚନ୍ଦ୍ରରୂପଂ ସୂର୍ଯ୍ଯରୂପଂ ମହତ୍ପ୍ରଭୁମ୍
ବାୟୁର ଆକୃତି, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆକୃତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆକୃତି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ।
ଭକ୍ତଜୀଵନମୀଶଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କର ଜୀବନ ହେଉଥିବା ଈଶ୍ୱର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ।
ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନମୀଶାନମହୋ ଵାଙ୍ମନସୋଃ ପରମ୍ ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ସସ୍ମିତଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସୀମା ନଥିବା, କଥା ଓ ମନର ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଈଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରି, ହସୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ତଵରାଜେନ ନିତ୍ଯଂ ବାଣଃ ସୁସଂଯତଃ
ଏପରି ଶ୍ରୀସ୍ତବରାଜ କୁ କହି, ସଦା ନିୟମିତ ଓ ସଂୟମିତ ବାଣ ଦିନେ ଦିନେ ପଢ଼ୁଥିଲେ।
ଇଦଂ ଦତ୍ତଂ ଵସିଷ୍ଠେନ ଗନ୍ଧର୍ଵାଯ ପୁରା ମୁନେ
ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ବସିଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୁନି।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ନର ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼େ—
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵର୍ଷମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯାହା ପୁତ୍ର ନାହିଁ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଣିଲେ ପୁତ୍ର ପାଇଥାଏ।
ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ମହାଶୂଲୀ ଵର୍ଷମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ କୁଷ୍ଠ ଅଥବା ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭୋଗୁଛି, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଣିଲେ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ।
କାରାଗାରେଽପି ବଦ୍ଧୋ ଯୋ ନୈଵ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିର୍ଵୃତିମ୍ 1.19.
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ କାରାଗାରରେ ବନ୍ଧିତ, ସେ ସନ୍ତୋଷ ପାଇନଥାଏ।
ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ମାସଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯାହାର ରାଜ୍ୟ ହରାଯାଇଛି, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ମାସ ଶୁଣିଲେ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଇଥାଏ।
ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତୋ ଵର୍ଷମେକମାସ୍ତିକୋ ଯଃ ଶୃଣୋତି ଚେତ୍
ଯେ କୌଣସି ଆସ୍ଥାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ବର୍ଷ ଯକ୍ଷ୍ମାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଶୁଣିଥିଲେ—
ଯଃ ଶୃଣୋତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତଵରାଜମିମଂ ଦ୍ଵିଜ
ଓ ଦ୍ୱିଜ, ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରରାଜ ଶୁଣିଥାଏ—
କଦାଚିଦ୍ବନ୍ଧୁଵିଚ୍ଛେଦୋ ନ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ଭାରତେ
ଭାରତବଂଶୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ବନ୍ଧୁବିଚ୍ଛେଦ ହେଉନାହିଁ।
ସୁସଂଯତୋଽତିଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ମାସମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଭଲଭାବରେ ନିୟମିତ ଓ ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ମାସ ଶୁଣିଥାଏ—
ମହାମୂର୍ଖଶ୍ଚ ଦୁର୍ମେଧା ମାସମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ମୂର୍ଖ ଏବଂ ଅବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକ ଏକ ମାସ ଧରି ଶୁଣିଥାଏ—
କର୍ମଦୁଃଖୀ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ମାସଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି କର୍ମର ଦୁଃଖରେ ଭୋଗିଥିବା କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଏକ ମାସ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣିଥାଏ—
ଇହ ଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା କୃତ୍ଵା କୀର୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ସେ ଏହି ଜଗତରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରିଥାଏ ଏବଂ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ କୀର୍ତି ଲାଭ କରିଥାଏ।
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୋ ଭୂତ୍ଵା ସେଵତେ ତତ୍ର ଶଙ୍କରମ୍
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାର୍ଷଦ ହୋଇ ସେଠାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସେବା କରିଥାଏ।
ସୌତିରୁଵାଚ ରେମେ କାଲାଵଶେଷଂ ଚ ତାଭିଶ୍ଚ ନିର୍ଜନେ ଵନେ
ସୂତ କହିଲେ—ସେ ନିଜର ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକାନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲରେ କାଟିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜୋ ମୁମୁଦେ ପୁତ୍ରଦାରାଦିଭିଃ ସହ
ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ନିଜ ପୁଅ, ଜନାନୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଖୁସି ହେଲେ।
ରାଜତ୍ଵଂ ବୁଭୁଜେ ରାଜା କୁବେରଭଵନୋପମେ
ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ଭବନ ସମାନ ଥିଲା।
ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜଃ କାଲେ ଚ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ମନୋହରେ
ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ସମୟ ଆସିଲାପରେ ମନୋହର ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ—
ଶୈଵଃ ଶିଵପ୍ରସାଦେନ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁସେଵଯା
ଶିବଭକ୍ତ, ଶିବଙ୍କର କୃପା ଓ ପୁଅଙ୍କର ବିଷ୍ଣୁ ସେବାରେ—
କୃତ୍ଵା ପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ସତ୍କାରଂ ଗନ୍ଧର୍ଵଶ୍ଚୋପବର୍ହଣଃ
ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଉପବର୍ହଣ ଗନ୍ଧର୍ବ—
କାଲେ ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମଶାପାତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ସମୟ ଆସିଲାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଛାଡିଲେ।
ମାଲାଵତୀ ଵହ୍ନିକୁଣ୍ଡେ ପୁଷ୍କରେ ଭାରତେ ଭୁଵି
ମାଳାବତୀ ପୁଷ୍କରର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସୃଂଜଯସ୍ଯ ତୁ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ଚ ମନୁଵଂଶୋଦ୍ଭଵସ୍ଯ ଚ
ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏବଂ ମନୁବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଯାଁ—
ଉପବର୍ହଣଗନ୍ଧର୍ଵଃ ପତିର୍ମେ ଭଵିତେତି ଚ 1.20.
ଉପବର୍ହଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ମୋର ପତି ହେଲେ।