ଦତ୍ତ୍ଵା ଷୋଡଶୋପଚାରାନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟଂ ତତ୍ର ନିତ୍ଯଶଃ
ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଆନନ୍ଦରେ ଷୋଡଶ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନୈଵ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଣମେତ୍ତଦା
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରି, ପରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଗୌରୀଵ୍ରତକଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ ଗୌରୀ ବ୍ରତର ପବିତ୍ର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ଵ୍ରତଂ କେନ କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ଭୂମୌ କେନ ପ୍ରକାଶିତମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ କିଏ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ପୃଥିବୀରେ କିଏ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତଯା କୃତଂ ଵ୍ରତମିଦଂ ମହାତୀର୍ଥେ ଚ ପୁଷ୍କରେ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହି ବ୍ରତ ସେ ମହାତୀର୍ଥ ପୁଷ୍କରରେ କରିଥିଲେ।
ସମାପ୍ତିଦିଵସେ ସାକ୍ଷାଦ୍ବଭୂଵ ଜଗଦମ୍ବିକା
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି ଦିନରେ ସ୍ୱୟଂ ଜଗଦମ୍ବା ପ୍ରକଟ ହେଇଥିଲେ।
ଶାତକୁମ୍ଭଵିନିର୍ମାଣରଥସ୍ଥା ପରମେଶ୍ଵରୀ
ସୁନାରେ ତିଆରି ରଥରେ ପରମେଶ୍ୱରୀ ଦଢ଼ି ହୋଇଥିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ତଵ ଵ୍ରତେନ ତୁଷ୍ଟାଽହଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଦାସ୍ଯାମି ଵାଞ୍ଛିତମ୍
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ତୁମ ବ୍ରତରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି; ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେବି।
ପାର୍ଵତୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ହୃଷ୍ଟମାନସାମ୍ 4.27.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଵେଦଵତ୍ଯୁଵାଚ ଵରେଽନ୍ଯସ୍ମିନ୍ସ୍ପୃହା ନାସ୍ତି ଦୃଢାଂ ଭକ୍ତିଂ ଚ ତତ୍ପଦେ
ବେଦବତୀ କହିଲେ: ମୋତେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଚାହେଁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵେଦଵତୀଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରହସ୍ଯ ଜଗଦମ୍ବିକା
ବେଦବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ ହସିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଭାରତଂ ପାଦରଜସା ପୂତଂ କର୍ତୁଂ ସମାଗତା
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୁଁ ଭାରତକୁ ମୋ ପାଦଧୂଳିରେ ପବିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି।
ନିଖିଲାନି ଚ ତୀର୍ଥାନି ପୂତାନି ପରମେଶ୍ଵରୀ
ଏବଂ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।
ନାରାଯଣସ୍ଯ କାନ୍ତା ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯା ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ତୁମେ ନାରାୟଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ସେଉଁଠି ସେମାନେ ତୁମକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି।
ରାମୋ ଦାଶରଥିଃ ପୂର୍ଣଃ କର୍ତୁଂ ଦସ୍ଯୁଵିନିଗ୍ରହମ୍
ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ଚ ତ୍ରେତାଯାମାଵିର୍ଭାଵୋ ହରେରପି
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ହରି ମଧ୍ୟ ଅବତାର ନେବେ।
ତ୍ଵାମିମାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନକୋଽପ୍ଯଯୋନିସଂଭଵାଂ ସୁତାମ୍
ଜନକ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଗର୍ଭ ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଝିଅ ଭାବେ ପାଇବେ।
ଗତ୍ଵା ରାମୋଽପି ମିଥିଲାଂ ତ୍ଵଦ୍ଵିଵାହଂ କରିଷ୍ଯତି
ରାମ ମିଥିଳାକୁ ଯାଇ ତୁମ ସହ ବିବାହ କରିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ପାର୍ଵତୀ ସ୍ଵାଲଯଂ ଯଯୌ 4.27.
ଏଭଳି କହି, ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଲାଙ୍ଗଲସ୍ଯ ଚ ରେଖାଯାଂ ସୁଖାତ୍ତସ୍ଥୌ ଚ ମାଯଯା
ସେ ହସିଖୁସି ଲାଙ୍ଗଳର ଚିହ୍ନ ନିକଟରେ ମାୟାବଳେ ରହିଲେ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଂ ଚ ରୁଦନ୍ତୀଂ ତେଜସାଽନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ତପ୍ତ ସୁନାର ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, କାନ୍ଦୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ପ୍ରତି ତତ୍ରୈଵ ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଯିବାବେଳେ ଏକ ଦେହହୀନ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ନାରାଯଣସ୍ତେ ଜାମାତା ଭଵିତେତ୍ଯେଵ ମେ ଵଚଃ
ନାରାୟଣ ତୁମର ଜାମାତା ହେବେ—ଏହି ମୋର କଥା।
ଗତ୍ଵା ଦଦୌ ସ୍ଵକାନ୍ତାଯୈ ପାଲନାଯ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ସେ ଯାଇ ଖୁସିରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ହାତରେ ରଖିଲେ।
ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ କାନ୍ତଂ ତ୍ରିଜଗତାଂ ପତିମ୍
ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ତିନି ଜଗତର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଯାଏ।
ରାଧା କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତମିଦଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରାଣଵଲ୍ଲଭମ୍
ରାଧା ଏହି ବ୍ରତ କରି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପାଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତା ଵିପ୍ର କଥା ଗୌରୀଵ୍ରତସ୍ଯ ଚ ସ୍ଵାମିନଂ କୃଷ୍ଣତୁଲ୍ଯଂ ଚ ସା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନ ସଂଶଯଃ
ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୌରୀ ବ୍ରତର କଥା କୁହାଯାଇଲା; ସେ କୃଷ୍ଣ ସମାନ ସ୍ୱାମୀ ନିଶ୍ଚୟ ପାଏ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୂର୍ଵସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତାଂ ଦେଵୀଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ଦିନେଦିନେ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି ହେଉଥିଲା, ସେହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିଲେ।
ସମାପ୍ତିଦିଵସେ ଗୋପ୍ଯୋ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ 4.27.
ସମାପ୍ତି ଦିନରେ ଗୋପୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବ୍ରତ କଲେ।
ଯେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତାଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ସୀତା ସତ୍ଯପରାଯଣା
ସେହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ସୀତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।