ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଦାଯ ତେ ସର୍ଵେ ତସ୍ଥୁରେକତ୍ର ଦୂରତଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଜମାକପଡ଼ା ନେଇ, ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଦୂରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦାଉଁଥିଲେ।
କିଂଚିଦ୍ଵସ୍ତ୍ରଂ ସମାଦାଯ କୃତ୍ଵା ଚ ପୁଞ୍ଜିକାଂ ମୁଦା
କିଛି କପଡ଼ା ନେଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଗଠି ତିଆରି କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କ୍ରୀଡତ ମନ୍ମଥାତ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୋ କଥା ଶୁଣି ଯେପରି ନିୟମ କରିଛ, ଏଠାରେ ପ୍ରେମରେ ଖେଳିବା।
ସଂକଲ୍ପିତେ ଵ୍ରତାର୍ହେ ଚ ମାସେ ମଙ୍ଗଲକର୍ମଣି
ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ଧରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି।
ପରିଧେଯାନି ଵାସାଂସି ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ବ୍ରତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜମାକପଡ଼ା ଓ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତେ ତୁ ନଗ୍ନା ଯା ସ୍ନାତି ତାଂ ରୁଷ୍ଟୋ ଵରୁଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
କିନ୍ତୁ ବ୍ରତ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ନଗ୍ନ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରେ, ସେଉଠି ଭଗବାନ ବରୁଣ ରୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
କଥଂ ଯାସ୍ଯଥ ନଗ୍ନାଶ୍ଚ ନ ଵ୍ରତସ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତି
ନଗ୍ନ ହୋଇ କିପରି ଯିବେ? ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳିବ ନାହିଁ।
ଚିନ୍ତାଂ କୁରୁତ ତାଂ ପୂଜ୍ଯାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ବଲିରୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଏଥିରେ ଚିନ୍ତା କର, ଏବଂ ବଳିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିବା ପୂଜ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
କଥଂ ଵ୍ରତଫଲଂ ସା ଵା ଦାତୁଂ ଶକ୍ତା ସୁରେଶ୍ଵରୀ 4.27.
ସେ ସୁରମଣି ଦେବୀ କିପରି ବ୍ରତର ଫଳ ଦେଇପାରିବେ?
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିନ୍ତାମାପୁର୍ଵ୍ରଜସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରଜର ମହିଳାମାନେ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଚକ୍ରୁର୍ଵିଷାଦଂ ତୋଯେ ଚ ନଗ୍ନାସ୍ତା ରୁରୁଦୁର୍ଭୃଶମ୍
ପାଣିରେ ନଗ୍ନ ହୋଇ ଦଁଡାଇ, ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଏବଂ ବହୁତ କାନ୍ଦିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଵିଷାଦଂ ତତ୍ରୈଵ ତମୂଚୁର୍ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ସେଠାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୋପାଲିକା ଊଚୁଃ ନିବୋଧଯାତ୍ମାନମେଵ ସ୍ପର୍ଶଂ କର୍ତୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ଗୋପୀମାନେ କହିଲେ: ଆପଣ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତୁ, ଏହିଠାରେ ଛୁଅିବାକୁ ଆପଣ ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵ୍ରତାର୍ହାଣି ଚ ଵସ୍ତୂନି ଦେଵସ୍ଵାନି ଚ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ବ୍ରତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତି ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି।
ଦେହି ଧୌତାନି ଧୃତ୍ଵା ଚ କରିଷ୍ଯାମୋ ଵ୍ରତଂ ଵଯମ୍
ଧୋଇଥିବା ଜମାକପଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ, ପିନ୍ଧି ଆମେ ବ୍ରତ କରିବା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶ୍ରୀଦାମା ଵସ୍ତ୍ରପୁଞ୍ଜିକାମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀଦାମା ସେଠାରେ ଜମାକପଡ଼ାର ଗଠି ନେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଵସ୍ତ୍ରଂ ଗୋପାଲଂ ସର୍ଵାସାମୀଶ୍ଵରୀ ପରା
ଜମାକପଡ଼ା ସହିତ ଗୋପାଳଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀରାଧିକୋଵାଚ କଦମ୍ବମାଲେ ହେ କୁନ୍ତି ଯମୁନେ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲେ
ଶ୍ରୀରାଧିକା କହିଲେ: ହେ କଦମ୍ବ ମାଳିକା, ହେ କୁନ୍ତି, ହେ ଯମୁନା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ।
ହେ ପଦ୍ମମୁଖି ସାଵିତ୍ରି ପାରିଜାତେ ଚ ଜାହ୍ନଵି 4.27.
ହେ ପଦ୍ମମୁଖୀ ସାବିତ୍ରୀ, ପାରିଜାତ ଓ ଜାହ୍ନବୀ,
କାଲିକେ କମଲେ ଦୁର୍ଗେ ହେ ସରସ୍ଵତି ଭାରତି
ହେ କାଳି, କମଳା, ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ବତୀ ଓ ଭାରତୀ,
କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯେ ମଧୁମତି ଚମ୍ପେ ଚନ୍ଦନନନ୍ଦିନି
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ମଧୁମତୀ, ଚମ୍ପା ଓ ଚନ୍ଦନର କନ୍ୟା,
ସର୍ଵା ରାଧାଜ୍ଞଯା ତୂର୍ଣଂ ସମୁତ୍ଥାଯ ଜଲାତ୍କ୍ରୁଧା
ସମସ୍ତେ ରାଧାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ତୁରନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ପାଣିଠାରୁ ବାହାରିଲେ ।
ଏତାସାଂ ସହଚାରିଣ୍ଯୋ ଗୋପ୍ଯସ୍ତୂର୍ଣଂ ସହସ୍ରଶଃ
ସେମାନଙ୍କ ସହଚାରିଣୀ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାରେ ହଜାରେ ତୁରନ୍ତ ବାହାରିଲେ ।
ଵେଗେନ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵାଃ ଶ୍ରୀଦାମାନଂ ଚ ବାଲିକାଃ
ସମସ୍ତ ଝିଅମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ିଲେ, ଶ୍ରୀଦାମାଙ୍କ ସହିତ ।
ଜଗାମ ଶୀଘ୍ରଂ ଶ୍ରୀଦାମା ଯତ୍ର ଗୋପାଃ ସହାଂଶୁକାଃ
ଶ୍ରୀଦାମା ତୁରନ୍ତ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ସହିତ ଥିଲେ ।
ଵସ୍ତ୍ରଚୋରାଂଶ୍ଚ ଗୋପାଂଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟଯାମାସୁରାଶୁ ତାଃ
ସେ ଝିଅମାନେ ତୁରନ୍ତ ବସ୍ତ୍ରଚୋର ଓ ଗୋପମାନେ ଉପରେ ଘେରା ଦେଲେ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସହିତାନ୍ବାଲାନ୍ଵରଯାମାସୁରାଶୁ ଚ
ସେମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ପୁଅମାନେଠାରେ ତୁରନ୍ତ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ମାଧଵଃ ସ୍ଥାପଯାମାସ ସ୍କନ୍ଧେ ସ୍କନ୍ଧେ ତରୋସ୍ତଥା
ମାଧବ ବସ୍ତ୍ରର ଗଠୁଡ଼ିକୁ ଗଛର ଡାଳିରେ ରଖିଦେଲେ ।
ଵସ୍ତ୍ରାଣାଂ ପୁଂଜିକାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍କନ୍ଧେଷୁ ଵିନିଧାଯ ଚ 4.27.
ସେ ସମସ୍ତ ବସ୍ତ୍ରର ଗଠୁଡ଼ିକୁ ଗଛର ଡାଳିରେ ରଖିଲେ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଵସ୍ତ୍ରଯାଞ୍ଚାଂ ପ୍ରକର୍ତୁଂ ଚ କୁରୁତାଶୁ ପୁଟାଞ୍ଜଲିମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଯଦି ବସ୍ତ୍ର ଚାହଁ, ତେବେ ତୁରନ୍ତ ହାତ ଜୋଡ଼ ।'