ଏଵଂ ପୂର୍ଣେ ଚ ମାସେ ଚ ସମାପ୍ତିଦିଵସେ ତଥା
ଏଭଳି ଏକମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସମାପ୍ତିର ଦିନରେ,
ନାନାଵିଧାନି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ରତ୍ନମୂଲ୍ଯାନି ନାରଦ
ନାନାପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ହେ ନାରଦ,
ତୀରାଵୃତାନ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ତୈଶ୍ଚ ତୀରଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ନଦୀପାରକୁ ନେଇଯାଇ, ତାହାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର କରିଦେଲେ।
ନୈଵେଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ବହୁଵିଧୈଃ କାଲଦେଶୋଦ୍ଭଵୈଃ ଫଲୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦ୍ୱାରା,
ଜଲେ କ୍ରୀଡୋନ୍ମୁଖା ଗୋପ୍ଯୋ ବଭୂଵୁଃ କୌତୁକେନ ଚ
ଗୋପୀମାନେ ଜଳରେ ଖେଳିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
କୃଷ୍ଣ ଜଣେଇଲେ, ସେଠାରେ ଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଖି,
ଗତ୍ଵା ଦୂରଂ ଚ ଗୋପାଲାସ୍ତସ୍ଥୁଃ ସର୍ଵେ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ଗୋପାମାନେ ଦୂରକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଦାମା ଚ ସୁଦାମା ଚ ଵସୁଦାମା ତଥୈଵ ଚ
ଶ୍ରୀଦାମ, ସୁଦାମ, ବସୁଦାମ ଏମିତି,
ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୋ ଵୀରଭାନଃ ସୂର୍ଯଭାନସ୍ତଥୈଵ ଚ 4.27.
ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୁ, ବୀରଭାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଭାନ ମଧ୍ୟ ତାହାରେ ଥିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ବଲଦେଵଶ୍ଚ ପ୍ରଧାନାଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ଚୌଦ ଜଣ ପ୍ରଧାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯାଦାଯ ତେ ସର୍ଵେ ତସ୍ଥୁରେକତ୍ର ଦୂରତଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଜମାକପଡ଼ା ନେଇ, ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଦୂରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦାଉଁଥିଲେ।
କିଂଚିଦ୍ଵସ୍ତ୍ରଂ ସମାଦାଯ କୃତ୍ଵା ଚ ପୁଞ୍ଜିକାଂ ମୁଦା
କିଛି କପଡ଼ା ନେଇ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ଗଠି ତିଆରି କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କ୍ରୀଡତ ମନ୍ମଥାତ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୋ କଥା ଶୁଣି ଯେପରି ନିୟମ କରିଛ, ଏଠାରେ ପ୍ରେମରେ ଖେଳିବା।
ସଂକଲ୍ପିତେ ଵ୍ରତାର୍ହେ ଚ ମାସେ ମଙ୍ଗଲକର୍ମଣି
ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ଧରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଠାରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି।
ପରିଧେଯାନି ଵାସାଂସି ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯାନି ଯାନି ଚ
ବ୍ରତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜମାକପଡ଼ା ଓ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତେ ତୁ ନଗ୍ନା ଯା ସ୍ନାତି ତାଂ ରୁଷ୍ଟୋ ଵରୁଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
କିନ୍ତୁ ବ୍ରତ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ନଗ୍ନ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରେ, ସେଉଠି ଭଗବାନ ବରୁଣ ରୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
କଥଂ ଯାସ୍ଯଥ ନଗ୍ନାଶ୍ଚ ନ ଵ୍ରତସ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତି
ନଗ୍ନ ହୋଇ କିପରି ଯିବେ? ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳିବ ନାହିଁ।
ଚିନ୍ତାଂ କୁରୁତ ତାଂ ପୂଜ୍ଯାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ବଲିରୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଏଥିରେ ଚିନ୍ତା କର, ଏବଂ ବଳିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିବା ପୂଜ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
କଥଂ ଵ୍ରତଫଲଂ ସା ଵା ଦାତୁଂ ଶକ୍ତା ସୁରେଶ୍ଵରୀ 4.27.
ସେ ସୁରମଣି ଦେବୀ କିପରି ବ୍ରତର ଫଳ ଦେଇପାରିବେ?
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିନ୍ତାମାପୁର୍ଵ୍ରଜସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରଜର ମହିଳାମାନେ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଚକ୍ରୁର୍ଵିଷାଦଂ ତୋଯେ ଚ ନଗ୍ନାସ୍ତା ରୁରୁଦୁର୍ଭୃଶମ୍
ପାଣିରେ ନଗ୍ନ ହୋଇ ଦଁଡାଇ, ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଏବଂ ବହୁତ କାନ୍ଦିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଵିଷାଦଂ ତତ୍ରୈଵ ତମୂଚୁର୍ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ସେଠାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୋପାଲିକା ଊଚୁଃ ନିବୋଧଯାତ୍ମାନମେଵ ସ୍ପର୍ଶଂ କର୍ତୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ଗୋପୀମାନେ କହିଲେ: ଆପଣ ନିଜକୁ ଜାଣନ୍ତୁ, ଏହିଠାରେ ଛୁଅିବାକୁ ଆପଣ ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵ୍ରତାର୍ହାଣି ଚ ଵସ୍ତୂନି ଦେଵସ୍ଵାନି ଚ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ବ୍ରତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତି ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି।
ଦେହି ଧୌତାନି ଧୃତ୍ଵା ଚ କରିଷ୍ଯାମୋ ଵ୍ରତଂ ଵଯମ୍
ଧୋଇଥିବା ଜମାକପଡ଼ା ଦିଅନ୍ତୁ, ପିନ୍ଧି ଆମେ ବ୍ରତ କରିବା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶ୍ରୀଦାମା ଵସ୍ତ୍ରପୁଞ୍ଜିକାମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀଦାମା ସେଠାରେ ଜମାକପଡ଼ାର ଗଠି ନେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଵସ୍ତ୍ରଂ ଗୋପାଲଂ ସର୍ଵାସାମୀଶ୍ଵରୀ ପରା
ଜମାକପଡ଼ା ସହିତ ଗୋପାଳଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀରାଧିକୋଵାଚ କଦମ୍ବମାଲେ ହେ କୁନ୍ତି ଯମୁନେ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲେ
ଶ୍ରୀରାଧିକା କହିଲେ: ହେ କଦମ୍ବ ମାଳିକା, ହେ କୁନ୍ତି, ହେ ଯମୁନା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ।
ହେ ପଦ୍ମମୁଖି ସାଵିତ୍ରି ପାରିଜାତେ ଚ ଜାହ୍ନଵି 4.27.
ହେ ପଦ୍ମମୁଖୀ ସାବିତ୍ରୀ, ପାରିଜାତ ଓ ଜାହ୍ନବୀ,
କାଲିକେ କମଲେ ଦୁର୍ଗେ ହେ ସରସ୍ଵତି ଭାରତି
ହେ କାଳି, କମଳା, ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ବତୀ ଓ ଭାରତୀ,