ଦୁର୍ଗୋ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଵଚନୋଽପ୍ଯାକାରୋ ନାଶଵାଚକଃ
‘ଦୁର୍ଗା’ ଦେଉତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ଅର୍ଥରେ, ଏବଂ ‘ଆ’ ଅକ୍ଷର ନାଶକୁ ଦର୍ଶାଏ।
ଶଶ୍ଚ କଲ୍ଯାଣଵଚନ ଇକାରୋତ୍କୃଷ୍ଟଵାଚକଃ
‘ଶ’ ଅକ୍ଷର ଶୁଭତାକୁ ଦର୍ଶାଏ, ଏବଂ ‘ଈ’ ଅକ୍ଷର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତାକୁ ଦର୍ଶାଏ।
ଶ୍ରେଯଃସଙ୍ଘୋତ୍କୃଷ୍ଟଦାତ୍ରୀ ଶିଵା ତେନ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରେୟସ୍ ଦେଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଶିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶିଵୋ ହି ମୋକ୍ଷଵଚନଶ୍ଚାକାରୋ ଦାତୃଵାଚକଃ
‘ଶିବ’ ମୁକ୍ତିର ଅର୍ଥ ଏବଂ ‘ଆ’ ଦାତାର ଅର୍ଥ ଦର୍ଶାଏ।
ଅଭଯୋ ଭଯନାଶୋକ୍ତଶ୍ଚାକାରୋ ଦାତୃଵାଚକଃ
ଅଭୟର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଭୟହୀନତା, ଭୟନାଶ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଭୟକୁ ଦୂର କରିବା, ଆକାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଦେଇବାର ଚିହ୍ନ।
ରାଜ୍ଯଶ୍ରୀଵଚନୋ ମାଶ୍ଚ ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରାପଣଵାଚକଃ
ରାଜ୍ୟଶ୍ରୀ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ରାଜା ଭାଗ୍ୟ, ମା ଅର୍ଥ ହେଉଛି 'ନୁହେଁ', ଯା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଦେଇବାରା।
ମାଶ୍ଚ ମୋକ୍ଷାର୍ଥଵଚନୋ ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରାପଣଵାଚକଃ
ମା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ପ୍ରୟୋଜନରେ, ଯା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଦେଇବାରା।
ନାରାଯଣାର୍ଧାଙ୍ଗଭୂତା ତେନ ତୁଲ୍ଯା ଚ ତେଜସା
ସେ ନାରାୟଣଙ୍କର ଅର୍ଧ ଶରୀର ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସମାନ।
ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯ ଚ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ଵାଚକଶ୍ଚ ସନାତନଃ 4.27.
ସେ ନିର୍ଗୁଣ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରତିନିଧି।
ଜଯଃ କଲ୍ଯାଣଵଚନୋ ଯାକାରୋ ଦାତୃଵାଚକଃ
ଜୟ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଶୁଭ, ଯା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଦେଇବାରା।
ସର୍ଵ ମଙ୍ଗଲଶବ୍ଦଶ୍ଚ ସଂପୂଣୈଶ୍ଵର୍ଯଵାଚକଃ
ସେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଶବ୍ଦ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଐଶ୍ୱର୍ୟର ପ୍ରତିକ।
ନାମାଷ୍ଟକମିଦଂ ସାରଂ ନାମାର୍ଥସହସଂଯୁତମ୍
ଏହି ଅଷ୍ଟନାମ ଏହି ସାର, ନାମର ଅର୍ଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵା ନିଦ୍ରିତଶ୍ଚ ବଭୂଵ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ତାଙ୍କୁ ଏହା ଦେଇ, ଜଗତର ନାଥ ଶୟନ କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ସ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତିଂ ନତ୍ଵା ଚକାର ହ
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ନମ୍ରତାରେ ଷ୍ଟୁତି କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣକଵଚଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵରକ୍ଷଣନାମକମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦିବ୍ୟ କବଚ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ନିଦ୍ରାଂ ଚ ସଂରକ୍ଷ୍ଯ କଵଚେନ ଵୈ
ସେମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର ପଠନ କରନ୍ତି ଏବଂ କବଚରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଶୟନ କରନ୍ତି।
ତତ୍ରାଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ଵୃଷରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦନ ବୃଷ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସରଥଂ ଶଂକରଂ ମୂର୍ଧ୍ନି କୃତ୍ଵା ଚ ନିର୍ଭଯଂ ଦଦୌ
ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ରଥ ସହିତ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି ଅଭୟ ଦେଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯୈଵ ପ୍ରଭାଵେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ କଵଚଂ ଵିଧିଃ 4.27.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ବିଧି କବଚ ପାଇଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ମହେଶାଯ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ ଏବଂ ଵର ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ ସନିଦ୍ରଂ ଶ୍ରୀହରିଂ ସ୍ମରନ୍
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ନେଇ, ସେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଯିଏ ଶୟନ କରୁଥିଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ତାଂ ଦୁର୍ଗାଂ କୃତ୍ଵା ଗୋପାଲିକା ସ୍ତୁତିମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଗୋପାଳିକା ରୂପେ କରି, ଷ୍ଟୁତି କଲେ।
ଗୋପକନ୍ଯା କୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲନାମକମ୍
ଗୋପୀମାନେ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ନାମ 'ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକାରୀ'।
ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ମାନଵଃ
ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଦିନର ତିନିବେଳେ ଭକ୍ତିସହିତ ପଢ଼େ,
ରାଜଦ୍ଵାରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ଦାଵାଗ୍ନୌ ପ୍ରାଣସଂକଟେ
ରାଜଦ୍ୱାରରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, ଜଙ୍ଗଲର ଅଗ୍ନିରେ କିମ୍ବା ପ୍ରାଣସଙ୍କଟରେ,
ଶତ୍ରୁଗ୍ରସ୍ତେ ଚ ସଂଗ୍ରାମେ କାରାଗାରେ ଵିପଦ୍ଗତେ
ଶତ୍ରୁଙ୍କ ହାତରେ ପଡ଼ିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ, କାରାଗାରରେ କିମ୍ବା ବିପଦରେ,
ସ୍ଥାନଭ୍ରଷ୍ଟେ ଧନଭ୍ରଷ୍ଟେ ଜାତିଭ୍ରଷ୍ଟେ ଶୁଚାଽନ୍ଵିତେ
ପଦ ହରାଇଲେ, ଧନ ହରାଇଲେ, ଜାତି ହରାଇଲେ କିମ୍ବା ଶୋକରେ ପଡ଼ିଲେ,
ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସଦ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯେତ ନିର୍ଭଯଃ
ମାତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ରଟିକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ସହଜରେ ଭୟ ଛାଡ଼ି ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇହ ଲୋକେ ହରେର୍ଭକ୍ତିଂ ଦୃଢାଂ ଚ ସତତଂ ସ୍ମୃତିମ୍ 4.27.
ଏହି ଜଗତରେ ହରିଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଓ ସଦା ସ୍ମରଣ ଲାଭ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ଗୋପକନ୍ଯାକୃତଂ ସର୍ଵମଂଗଲାସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ପ୍ରଣେମୁଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯାଵନ୍ମାସଂ ଵ୍ରଜାଙ୍ଗନାଃ
ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତରେ ଗୋପୀମାନେ ରଚିଥିବା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ବ୍ରଜର ମହିଳାମାନେ ଏକମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କଲେ।