ପ୍ରଧାନୋ ଵର୍ଣନୀଯଶ୍ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲକର୍ମଣି
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଧାତ୍ରୀ ଶ୍ରୀଫଲପତ୍ରୋତ୍ଥଂ ଵିଷ୍ଣୁତୈଲଂ ମନୋହରମ୍
ଧାତ୍ରୀ ତେଲ, ଶ୍ରୀଫଳ ପତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଦେଖିବାକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଵାଞ୍ଛନୀଯଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷିତ, କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିରେ ମିଶିଥିବା।
ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରୀତିଜନକଂ ସୁମିଷ୍ଟଂ ମଧୁରଂ ମଧୁ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ମଧୁର ଓ ମିଠା ମଧୁ।
ନିର୍ମଲଂ ଜାହ୍ନଵୀତୋଯଂ ସୁପଵିତ୍ରଂ ସୁଵାସିତମ୍
ନିର୍ମଳ ଜାହ୍ନବୀ ଜଳ, ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ।
ଇତି ଷୋଡଶୋପଚାରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଭକ୍ତୋ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ଏପରି ଷୋଡଶ ଉପଚାର ଦେଇ, ଭକ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ନାନାପ୍ରକାରପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଗ୍ରଥିତଂ ଶୁକ୍ଲତନ୍ତୁନା 4.26.
ନାନା ପ୍ରକାର ଫୁଲର ମାଳା, ଧଳା ସୂତାରେ ଗଁଥା।
ଇତି ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ଚ ଵ୍ରତୀ
ଏପରି ମାଳା ମୁଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରତୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭକ୍ତ ଉଵାଚ ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ମାମୁଦ୍ଧର ଭଯାନକେ
ଭକ୍ତ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଶତଜନ୍ମକୃତାଯାସାଦୁଦ୍ଵିଗ୍ନସ୍ଯ ମମ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଶତଶଃ ଜନ୍ମର କ୍ଲାନ୍ତିରେ ମୁଁ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇଛି।
ପ୍ରଣତଂ ପାଦପଦ୍ମେ ତେ ପଶ୍ଯ ମାଂ ଶରଣାଗତମ୍
ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ମୋତେ ଦୟାକରି ଦେଖ।
ଭକ୍ତିହୀନଂ କ୍ରିଯାହୀନଂ ଵିଧିହୀନଂ ଚ ଵେଦତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତି ନାହିଁ, କୌଣସି କ୍ରିୟା ନାହିଁ, ଏବଂ ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମ ନାହିଁ,
ଵେଦୋକ୍ତଵିହିତାଽଜ୍ଞାନାତ୍ସ୍ଵାଙ୍ଗହୀନେ ଚ କର୍ମଣି
ବେଦରେ ଯେଉଁପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି, ତାହା ଅଜ୍ଞାନରୁ ଯଦି କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ,
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରି, ନମସ୍କାର କରି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ,
କୃତ୍ଵା ଵ୍ରତୋପଵାସଂ ଚ ଯଦି ନିଦ୍ରାଂ ନିଷେଵତେ
ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ କରି, ପରେ ଯଦି ନିଦ୍ରାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ,
ଅନ୍ନଂ ହି ପ୍ରାଣିନାଂ ପ୍ରାଣା ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତଂ ପୁରା 4.26.
ଖାଦ୍ୟ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭାରତେ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ଏପରି ଭାବେ ଯେଉଁଠି ଭାରତରେ କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ କରେ,
ମାତରଂ ଭ୍ରାତରଂ ଚୈଵ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ଚ ଶ୍ଵଶୁରଂ ସୁତାମ୍
ମାଆ, ଭାଇ, ଶ୍ୱଶୁରୀ, ଶ୍ୱଶୁର ଏବଂ କନ୍ୟା—
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡେ ନାରାଯଣନାରଦସଂଵାଦେ ଏକାଦଶୀଵ୍ରତନିରୂପଣଂ ନାମ ଷଡ୍ଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ, ନାରାୟଣ ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିବରଣା ନାମକ ଛବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗୋପୀନାଂ ଵସ୍ତ୍ରହରଣଂ ଵରଦାନଂ ମନୀଷିତମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଗୋପୀମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ହରଣ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଏହି ଇଚ୍ଛା ଜନ୍ମିଥିଲା।
ହେମନ୍ତେ ପ୍ରଥମେ ମାସି ଗୋପିକାଃ କାମମୋହିତାଃ
ହେମନ୍ତ ଋତୁର ପ୍ରଥମ ମାସରେ, ଗୋପୀମାନେ କାମରେ ମୋହିତ ହେଇଥିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସୂର୍ଯସୁତାତୀରେ ପାର୍ଵତୀଂ ଵାଲୁକାମଯୀମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ନଦୀ କୂଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଚୂଣ୍ଡା ମାଟିରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମୈଶ୍ଚ ମନୋହରୈଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଭଳି ମନୋହର ଦ୍ରବ୍ୟରେ,
ଧୂପୈର୍ଦୀପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ନାନାଫଲୈର୍ମୁନେ
ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫଳରେ, ହେ ମୁନି,
ହେ ଦେଵି ଜଗତାଂ ମାତଃ ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକାରିଣି
ହେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ସଂହାର କରିବାଳି,
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ଦେଵେଶୀଂ ପରିହାରଂ ଵିଧାଯ ଚ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଚାର କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ,
ମନ୍ତ୍ରସ୍ତୁ ସାମଵେଦୋକ୍ତୋଽଯାତଯାମଃ ସବୀଜକଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ସାମବେଦରେ ଉଚ୍ଚାରିତ, ଅଭିନ୍ନ ଏବଂ ବୀଜାକ୍ଷର ସହିତ।
ପୁଷ୍ପଂ ମାଲ୍ଯଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଧୂପଂ ଦୀପଂ ତଥା ଶୁଭମ୍
ଫୁଲ, ମାଳା, ଭୋଗ, ଧୂପ ଏବଂ ଶୁଭ ଦୀପ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵାଲମାଲଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚେମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସହସ୍ରଧା 4.27.
ପ୍ରବାଳ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାର ଥର ପଠିବା ଦରକାର।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମାଙ୍ଗଲ୍ଯେ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦେ ଶିଵେ
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମଙ୍ଗଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଶିବା, ତୁମେ ଶୁଭ।