ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ଶିଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଚ ମନୁଃ 1.19.
ଓଁ, ମୁଁ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ସ୍ୱାହା।
ଅଯଂ ମନ୍ତ୍ରୋ ରାଵଣାଯ ପ୍ରଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ମୂଲେନ ସର୍ଵଂ ଦେଯଂ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯାଦିକମୁତ୍ତମମ୍
ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବା, ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଓଁ ନମୋ ମହାଦେଵାଯ ମହେଶ୍ଵର ମହାଭାଗ କଵଚଂ ଯତ୍ପ୍ରକାଶିତମ୍
ଓଁ, ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ମହେଶ୍ୱର, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବାନ, ଏହି କବଚ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି—
ମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ଅହଂ ତୁମ୍ଯଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଗୋପନୀଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କବଚ ଦେବି, ଏହା ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ ଏବଂ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।"
ପୁରା ଦୁର୍ଵାସସେ ଦତ୍ତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯାଯ ଚ
ପୂର୍ବରୁ ଏହି କବଚ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ତିନି ଲୋକର ଜୟ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ମମୈଵେଦଂ ଚ କଵଚଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୋ ଧାରଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଜେଉଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ—
ସଂସାରପାଵନସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଏହି କବଚ ସଂସାରକୁ ପବିତ୍ର କରେ; ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ପଂଚଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧିଦଂ କଵଚଂ ଭଵେତ୍ ତେଜସା ସିଦ୍ଧି ଯୋଗେନ ତପସା ଵିକ୍ରମେଣ ଚ
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ, ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ—ତେଜ, ସିଦ୍ଧି, ଯୋଗ, ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦ୍ୱାରା।
ଶମ୍ଭୁର୍ମେ ମସ୍ତକଂ ପାତୁ ମୁଖଂ ପାତୁ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଶମ୍ଭୁ ମୋର ମସ୍ତକକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମହେଶ୍ୱର ମୋର ମୁହଁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡଃ ସ୍କନ୍ଧୌ ଵୃଷଭଵାହନଃ 1.19.
ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ମୋର କଣ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ମୋର ଦୁଇ କାନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ପାତୁ ଵିଶ୍ଵେଶଃ ସର୍ଵଦିକ୍ଷୁ ଚ ସର୍ଵଦା
ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ମୋର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସମୟ ସମୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ବାଣ କଵଚଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏଭଳି, ବାଣ କବଚର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନନା ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି।
ଯତ୍ଫଲଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ ସ୍ନାନେନ ଲଭତେ ନରଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେନ୍ମାଂ ଯଃ ସୁମନ୍ଦଧୀଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ମୋତେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ବହୁତ ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧି।
ସୌତିରୁଵାଚ ମନ୍ତ୍ରରାଜଃ କଲ୍ପତରୁର୍ଵସିଷ୍ଠୋ ଦତ୍ତଵାନ୍ପୁରା
ସୌତି କହିଲେ, "ମନ୍ତ୍ରରାଜ, କଳ୍ପତରୁ, ପୂର୍ବରୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।"
ଓଁ ନମଃ ଶିଵାଯ ଵନ୍ଦେ ସୁରାଣାଂ ସାରଂ ଚ ସୁରେଶଂ ନୀଲଲୋହିତମ୍
ଓଁ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସାର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଂ ଜ୍ଞାନରୂପଂ ଜ୍ଞାନବୀଜଂ ସନାତନମ୍
ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ଜ୍ଞାନର ଆକୃତି, ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ।
ତପୋରୂପଂ ତପୋବୀଜଂ ତପୋଧନଧନଂ ଵରମ୍
ତପସ୍ୟାର ଆକୃତି, ତପସ୍ୟାର ମୂଳ, ତପସ୍ୟାର ଧନ ଓ ଧନା, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
କାରଣଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତୀନାଂ ନରକାର୍ଣଵତାରଣମ୍
ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ନରକର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଉପାୟ।
ହିମଚନ୍ଦନକୁନ୍ଦେନ୍ଦୁକୁମୁଦାମ୍ଭୋଜସନ୍ନିଭମ୍ 1.19.
ହିମ, ଚନ୍ଦନ, କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, କୁମୁଦ ଓ ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଷଯାଣାଂ ଵିଭେଦେନ ବିଭ୍ରତଂ ବହୁରୂପକମ୍
ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟ ଅନୁଯାୟୀ, ବହୁ ଆକୃତି ଧାରଣ କରେ।
ଵାଯୁରୂପଂ ଚନ୍ଦ୍ରରୂପଂ ସୂର୍ଯ୍ଯରୂପଂ ମହତ୍ପ୍ରଭୁମ୍
ବାୟୁର ଆକୃତି, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆକୃତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆକୃତି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ।
ଭକ୍ତଜୀଵନମୀଶଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କର ଜୀବନ ହେଉଥିବା ଈଶ୍ୱର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ।
ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନମୀଶାନମହୋ ଵାଙ୍ମନସୋଃ ପରମ୍ ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ସସ୍ମିତଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସୀମା ନଥିବା, କଥା ଓ ମନର ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଈଶ୍ୱର, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରି, ହସୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ତଵରାଜେନ ନିତ୍ଯଂ ବାଣଃ ସୁସଂଯତଃ
ଏପରି ଶ୍ରୀସ୍ତବରାଜ କୁ କହି, ସଦା ନିୟମିତ ଓ ସଂୟମିତ ବାଣ ଦିନେ ଦିନେ ପଢ଼ୁଥିଲେ।
ଇଦଂ ଦତ୍ତଂ ଵସିଷ୍ଠେନ ଗନ୍ଧର୍ଵାଯ ପୁରା ମୁନେ
ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପୂର୍ବରୁ ବସିଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ମୁନି।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ନର ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼େ—
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵର୍ଷମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯାହା ପୁତ୍ର ନାହିଁ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଣିଲେ ପୁତ୍ର ପାଇଥାଏ।
ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ମହାଶୂଲୀ ଵର୍ଷମେକଂ ଶୃଣୋତି ଯଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ କୁଷ୍ଠ ଅଥବା ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭୋଗୁଛି, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଣିଲେ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ।