ସରସ୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଵନ୍ସ୍ଵାମୀ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ପାତୁମର୍ହସି ।। 4.25.
ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ — ଭଗବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ଷଦା ଊଚୁଃ ଭଵେତ୍ସର୍ଵାପଦୋ ଯାନ୍ତି ପାହୀମଂ ଶରଣାଗତମ୍
ପାର୍ଷଦମାନେ କହିଲେ — ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଆସିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଜଣେକୁ ରକ୍ଷା କର।
ନର୍ତକା ଊଚୁଃ ଭିକ୍ଷାଂ ନଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଦେହି ପରିତ୍ରାଣଂ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଚ
ନୃତ୍ୟଙ୍ଗନାମାନେ କହିଲେ — ଏବେ ଆମକୁ ଭିକ୍ଷା ଦିଅ, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।
ଏତେଷାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଭୁଃ ଶରଣଵତ୍ସଲଃ
ଏମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ—
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଵିପ୍ରରକ୍ଷାଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯୁଷ୍ମାକମାଜ୍ଞଯା ଧ୍ରୁଵମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ତୁମେ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଲ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି।
କିଂ ତ୍ଵଯଂ ଯାତୁ ଵୈକୁଣ୍ଠାଦମ୍ବରୀଷାଲଯଂ ପୁନଃ
କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ଵୈକୁଣ୍ଠ ଛାଡି ଆମ୍ବରୀଷଙ୍କ ଘରକୁ ପୁଣି ଯାଉ।
ଵିପ୍ରସ୍ତସ୍ଯାତିଥିର୍ଭୂତ୍ଵା ନିର୍ଦୋଷଂ ଶପ୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତାଙ୍କ ଅତିଥି ହୋଇ, ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ପୂର୍ଣଂ ଵର୍ଷମଯଂ ଭୀତୋ ଭ୍ରମତ୍ଯେଵ ଭୁଵଂ ମୁଦା
ସେ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ଭୟରେ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରିଲେ।
ତତୋଽହମୁପଵାସୀ ଚ ଭକ୍ତୋପଵାସକାରଣାତ୍
ତାପରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପବାସ ପାଇଁ ଉପବାସ କଲି।
ମମାଶିଷା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସଦ୍ଯୋ ଭଵତୁ ଵିଜ୍ଵରଃ
ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିରୋଗ ହେଉ।
ଅହମେଵାଦ୍ଯ ନିଶ୍ଚିନ୍ତଃ ସୁଖଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍ 4.25.
ଆଜି ମୁଁ ନିର୍ବିଗ୍ନ ଭାବରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ଖୁସିରେ ଖାଇବି।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଦତ୍ତଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ନ ଚାହଂ ଭୋକ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେଇଥିବା ଧନ ମୁଁ ଭୋଗ କରିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ।
ହେ ମୁନୀନ୍ଦ୍ର ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ନୃପାଲଯମ୍
ହେ ମୁନୀନ୍ଦ୍ର, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ଏବେ ତୁମେ ରାଜାଙ୍କ ମହଳକୁ ଯାଅ, ବଟୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତୂର୍ଣଂ ଯଯୌ ସ୍ଵାନ୍ତଃପୁରଂ ମୁଦା
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀହରି ଖୁସିରେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ମନୋଯାଯୀ ଜଗାମ ନୃପମନ୍ଦିରମ୍
ଏବଂ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନରେ ଭାବି ରାଜମହଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉପୋଷ୍ଯ ଵତ୍ସରଂ ରାଜା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ
ବର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କରିବା ପରେ, ରାଜାଙ୍କର ଗଳା, ଠୋଠ ଓ ମୁଁହ ଶୁଖିଗଲା।
ଉତ୍ଥାଯ ସଂଭ୍ରମାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସାଦରଂ ମୁଦା
ସେ ଦ୍ରୁତ ଉଠି, ଆଦର ସହିତ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଯୁଯୁଜେ ପରମାଶିଷମ୍
ଖାଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଉଵାଚ ପଥି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରୋ ମନସା ଵିସ୍ମଯାକୁଲଃ
ପଥରେ ଯିବାବେଳେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ମନ ଭରି କହିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପରାଭଵୋ ମୁନେଶ୍ଚୈଵ ନୃପତ୍ରାଣଂ ହରେରହୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ, ମୁନିଙ୍କ ପାଇଁ କେତେ ବଡ଼ ହାର, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଲା ରକ୍ଷା!
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ସର୍ଵେଷାମୀପ୍ସିତଂ ଚ ମେ
ଏବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଏବଂ ମୋର ଅତି ଆକାଂକ୍ଷିତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଅହୋ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତଂ କିଂଚିନ୍ମତଭେଦାନ୍ନ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଅବଶ୍ୟ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ କିଛି ଶୁଣିଛି, କିନ୍ତୁ ମତଭେଦ ଥିବାରୁ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉନି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣପ୍ରୀତିଜନକଂ ତପଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମାଇଥିବା ତପସ୍ୟା ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦେଵାନାଂ ଚ ଯଥା କୃଷ୍ଣୋ ଦେଵୀନାଂ ପ୍ରକୃତିର୍ଯଥା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି କୃଷ୍ଣ, ଦେବୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହାପରି ଦେବୀ ସ୍ୱଭାବ।
ଯଥା ଗଣେଶଃ ପୂଜ୍ଯାନାଂ ଯଥା ଵାଣୀ ଵିପଶ୍ଚିତାମ୍
ପୂଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଗଣେଶ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସରସ୍ୱତୀ, ସେପରି।
ତୈଜସାନାଂ ଯଥା ସ୍ଵର୍ଣଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଯଥା
ତେଜସ୍ୱୀ ଜିନିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ସୁନା, ସଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ସେପରି।
ପ୍ରମଥାନାଂ ଯଥା ରୁଦ୍ରଃ ଶ୍ରେଯସାଂ ଚ ଯଥା ମତିଃ
ଯେପରି ପ୍ରମଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ର, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଗୁରୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଯଥା ମାତା ବନ୍ଧୂନାଂ ଚ ଯଥା ପତିଃ
ଯେପରି ଜଣେ ଜନନୀ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁରୁ, ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପତି ସର୍ବୋପରି।
ସୁଶୀଲଂ ଚୈଵ ମିତ୍ରାଣାଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ରୁଗ୍ଯଥା ମୁନେ 4.26.
ଯେପରି ସୁଶୀଳ ବନ୍ଧୁ ସହଯାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟଦାୟକ, ମୁନି।
ଯଥା ଖଲୋ ହିଂସକାନାଂ ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଚୈଵ ପୁଂଶ୍ଚଲୀ
ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ହିଂସ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ, ଓ ଚରିତ୍ରହୀନା ମହିଳା ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।