ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ରକ୍ଷିତା ଯସ୍ଯ ଭଗଵାଂସ୍ତଂ କୋ ହନ୍ତା ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯାହାଙ୍କୁ ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କିଏ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରିବ?
କ୍ଷୁଦ୍ରାଣାଂ ମହତାଂ ଚୈଵ ଭକ୍ତାନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଚ 4.25.
ଛୋଟ ବଡ଼ ସମସ୍ତଙ୍କ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଭଗବାନ୍ ଅଛନ୍ତି।
ଯୋ ମୂଢୋ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରାଣସମଂ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ମୂଢ଼ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣସମାନ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଢ଼।
ଶୀଘ୍ରଂ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ତ୍ରାଣଂ ନ ଵାଽଧୁନା
ବଡ଼ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟ କେଉଁଠିକି ଯାଅ, ମୋ ପୁଅ; ଏବେ ତୋ ପାଇଁ କୌଣସି ରକ୍ଷା ନାହିଁ।
କିଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଦଗ୍ଧୁଂ ଶକ୍ତଂ କ୍ଷଣେନ ଯତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ କିମ୍ବା ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଯାହାକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭସ୍ମ କରାଯାଇପାରିବ, ତାହାର କଣ ଅର୍ଥ?
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତୋ ଦୁଦ୍ରାଵ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଘ୍ର ଶେଉଁଠାରୁ ପଳାଇଗଲେ।
କୃପାନିଧାନ ମାଂ ରକ୍ଷେତ୍ଯୁଵାଚ ଶଂକରଂ ଭିଯା
ଭୟରେ ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ: ହେ କୃପାର ସାଗର, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଉଵାଚ ଦୀନଦୀନେଶଃ ସଂହର୍ତା ଜଗତାଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ଯିଏ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରନ୍ତି, ସେ କହିଲେ।
ଶଂକର ଉଵାଚ ଵେଦଜ୍ଞାତାଽସି ସର୍ଵଜ୍ଞ ମୂର୍ଖତୁଲ୍ଯଂ ତୁ କର୍ମ ତେ
ଶିବ କହିଲେ: ତୁମେ ବେଦ ଜାଣ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣ, କିନ୍ତୁ ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ମୂଢ଼ଙ୍କ ପରି।
ଵେଦେଷୁ ଚ ପୁରାଣେଷୁ ସେତିହାସେଷୁ ସର୍ଵତଃ
ବେଦ, ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସ ସମସ୍ତ ଠାରେ,
ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵସ୍ତଥା
ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବସୁମାନେ,
ଆଵିର୍ଭୂତାସ୍ତିରୋଭୂତା ଯସ୍ଯ ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲଯା 4.25.
ଯାହାଙ୍କ ଭୃକୁଟିର ଖେଳରେ ସମସ୍ତେ ଦେଖାଦିଅନ୍ତି ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ କମଲା ଦୁର୍ଗା ଵାଣୀ ଚ ରାଧିକା
ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ରାଧିକା,
କ୍ଷୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ମହତୋ ଭକ୍ତାଞ୍ଛଶ୍ଵଦ୍ରକ୍ଷତି ଯତ୍ନତଃ
ସେ ସଦା ଛୋଟ ବଡ଼ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ନିଯୁଜ୍ଯ ଚକ୍ରଂ ଦୁର୍ଵାର୍ଯଂ ସ୍ଵାତ୍ମତୁଲ୍ଯଂ ଚ ତେଜସା
ସେ ନିଜ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ ଓ ଅଜେୟ ଚକ୍ରକୁ ନିୟୋଜିତ କରନ୍ତି।
ସ୍ଵକୀଯଗୁଣ ନାମ୍ନାଂ ଚ ଶ୍ରଵଣାଦତିସଂଭ୍ରମଃ
ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ନାମ ଶୁଣିଲେ ବଡ଼ ଉତ୍କଣ୍ଠା ହୁଏ।
କାନ୍ତା ପ୍ରାଣାଧିକା ଶଶ୍ଵନ୍ନ ହି କୋଽପି ତତୋଽଧିକଃ
ଏକ ପ୍ରିୟା ନାରୀ ସଦା ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ; ତାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହିଁ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ପ୍ରିଯା ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵଶରୀରାଦପି ଦ୍ଵିଜ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନ ନିଜ ଶରୀରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରିଯଃ କୋ ଵାଽପ୍ରିଯଃ କୋ ଵା ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ତିନି ଜଗତରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଏ ପ୍ରିୟ ଏବଂ କିଏ ଅପ୍ରିୟ?
ମହତି ପ୍ରଲଯେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଡୌଘେ ଜଲପ୍ଲୁତେ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବଡ଼ ପ୍ରଳୟବେଳେ ଯେତେବେଳେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିଯାଏ,
ଭଜ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ସ୍ମର ତସ୍ଯ ପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜନ କର ଏବଂ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଵ୍ରଜ ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଵୈକୁଣ୍ଠଃ ଶରଣଂ ତଵ 4.25.
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ; ବୈକୁଣ୍ଠ ହେଉଛି ତୁମର ଆଶ୍ରୟ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ କୈଲାସଂ ଚକ୍ରତେଜସା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୈଳାସ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚକ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ଦଗ୍ଧା ଜ୍ଵାଲାକରାଲୈଶ୍ଚ ସର୍ଵେ କୈଲାସଵାସିନଃ
କୈଳାସର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ପୁଡ଼ିଯାଇଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚକ୍ରଂ ଦୁର୍ଵିଷହଂ ଶଂକରଃ କରୁଣାନିଧିଃ
ଅସହ୍ୟ ଚକ୍ରକୁ ଦେଖି, କରୁଣାର ସାଗର ଶଙ୍କର ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ।
ତେଜଃ ସତ୍ଯଂ ତପଃ ସତ୍ଯଂ ଯଦି ଚେଚ୍ଚିରସଂଚିତମ୍
ମୋର ସଞ୍ଚିତ ତପସ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଯଦି ସତ୍ୟ ହୁଏ,
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ମମାଶିଷା ମହାଭୀତ୍ଯା ଶୀଘ୍ରଂ ଭଵତୁ ଵିଜ୍ଵରଃ
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ମୋର ଇଚ୍ଛାରେ, ଭୟରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ଜ୍ୱରମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା କୃପଯା ଵିରରାମ ଶିଵା ଶିଵଃ
ଏପରି କହି, ଦୟାବଶତଃ ଶିବା ଓ ଶିବ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଗତ୍ଵା ଵୈକୁଣ୍ଠଭଵନଂ ମନୋଯାଯୀ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ
ମହାମୁନି ମନେ-ମନେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଭବନକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଶ୍ରୀହରିଂ ଵିପ୍ରୋ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।