ତଦପି ବ୍ରୂହି ହେ ସୌତେ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ 1.19.
ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ, ହେ ସୌତି; ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ସୌତିରୁଵାଚ ତଦେଵ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦତ୍ତଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ଶୃଣୁ
ସୌତି କହିଲେ: ସେଇ ସ୍ତୋତ୍ର, ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଯାହା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବେ ଶୁଣ।
ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ରାସମଣ୍ଡଲେଶାଯ ସ୍ଵାହା
ଓଁ, ରାସମଣ୍ଡଳର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୁମାରାଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁଷ୍କରେ ହରେଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କରରେ କୁମାରଙ୍କୁ ଏହି ହରି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵେଦୋକ୍ତଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ସର୍ଵଦୁର୍ଲଭମ୍
ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଓ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅତୀଵ ଗୁପ୍ତକଵଚଂ ପିତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ଅତି ଗୁପ୍ତ କବଚ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି।
ଶୂଲିନେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାଵନଂ ନାମ କୃପଯା କଥଯ ପ୍ରଭୋ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଦୟାକରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାବନ ନାମକ ଏହି କଥା କହନ୍ତୁ।
ମାଂ ମହେଶଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ଭକ୍ତଂ ଚ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ
ମୋତେ, ମହେଶଙ୍କୁ, ଧର୍ମକୁ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ, ହେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅହଂ ଦାସ୍ଯାମି ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ ଗୋପନୀଯଂ ସୁଦୁର୍ଲମମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଓ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ଜିନିଷ ଦେବି।
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯଂ ମମୈଵ ହି 1.19.
ଏହା କାହାକୁସି ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ।
କୁରୁ ସୃଷ୍ଟିମିମଂ ଧୃତ୍ଵା ଧାତା ତ୍ରିଜଗତାଂ ଭଵ
ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧାରଣ କରି, ତୁମେ ତିନି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଉ।
ହେ ଧର୍ମ ତ୍ଵମିମଂ ଧୃତ୍ଵା ଭଵ ସାକ୍ଷୀ ଚ କର୍ମଣାମ୍
ହେ ଧର୍ମ, ଏହି କଥାକୁ ଧରି ରଖି, କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ସାକ୍ଷୀ ହେଉ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାଵନସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଏହି କବଚକୁ ନିଜେ ହରି ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉପରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କୁହାଯାଇଛି।
ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ମମ ତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେଚ୍ଚ ସଃ
ଯିଏ ଏହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ସମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରଣଵୋ ମେ ଶିରଃ ପାତୁ ନମୋ ରାମେଶ୍ଵରାଯ ଚ
'ପ୍ରଣବ' ମନ୍ତ୍ର ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣଃ ପାଯାଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ହେ ହରେ ପ୍ରାଣମେଵ ଚ
କୃଷ୍ଣ ମୋର ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ହରି, ମୋର ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଵାହେତି ଚ କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ଷଡକ୍ଷରଃ
'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା' ଏହି ଷଡ଼ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋର କଣ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାଯ ସ୍କନ୍ଧାଵଷ୍ଟାକ୍ଷରୋଽଵତୁ
'ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାୟ' ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦୁଇ କନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ରାସମଣ୍ଡଲେଶାଯ ସ୍ଵାହା 1.19.
ଓଁ, ରାସମଣ୍ଡଳର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ଐଂ କୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଵାହେତି ଚ କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଐଁ କୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋର ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହରଯେ ନମ ଇତି ପୃଷ୍ଠଂ ପାଦଂ ସଦା ଽଵତୁ
'ଓଁ ହରାୟେ ନମଃ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋର ପିଠ ଓ ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ମାଂ ପାତୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ପାତୁ ମାଧଵଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ମାଧବ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵାରୁଣ୍ଯାଂ ପାତୁ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ରାଧିକେଶ୍ଵରଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ଗୋବିନ୍ଦ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବାୟୁପ୍ରବାହ ଦିଗରେ ରାଧିକେଶ୍ୱର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସତତଂ ସର୍ଵତଃ ପାତୁ ପରୋ ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସବୁବେଳେ, ସବୁଠାରେ, ସ୍ୱୟଂ ପରମ ନାରାୟଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ମମ ଜୀଵନତୁଲ୍ଯଂ ଚ ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ ଦତ୍ତମେଵ ଚ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ତାନ୍ଯେଵ କଵଚସ୍ଯୈଵ ଧାରଣାତ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ମୋ ଜୀବନ ସମାନ ଦାନ ଦେଇଛି; ଏହି କବଚ ଧାରଣ କଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ଏକ ଅଂଶ ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଚନ୍ଦନୈଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ବିଧିମତେ ବସ୍ତ୍ର, ଆଳଙ୍କାର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
କବଚର କୃପାରେ ଜୀବନେ ଥିବାବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସୌତିରୁଵାଚ ଵଶିଷ୍ଠେନ ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଯ ଚ ଯୋ ମନୁଃ
ସୌତି କହିଲେ— ଯେ ମନ୍ତ୍ର ବଶିଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ମନୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା—