ଭଯାନ୍ମୁଚ୍ଯେତ ଭୀତସ୍ତୁ ଧନଂ ନଷ୍ଟଧନୋ ଲଭେତ୍ ଦାଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ନିମଗ୍ନଶ୍ଚ ଜଲାର୍ଣଵେ
ଭୟରେ ଥିବା ମାନେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଥିବେ; ଧନ ହରାଇଥିବା ଧନ ପୁନି ପାଉଥିବେ; ଜଙ୍ଗଲ ଆଗୁନିରେ ପୋଡ଼ିଥିବା ମୁକ୍ତି ପାଉଥିବେ; ଓ ଜଳର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ଉଦ୍ଧାର ହେଉଥିବେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ଚକାର ଵିଵିଧଂ ଵେଶଂ ସ୍ଵାତ୍ମନଃ ସ୍ଵାମିନଃ କୃତେ
ସୌତି କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ନିଜର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଭର୍ତୁଶ୍ଚକାର ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ପୂଜାଂ ଚ ସମଯୋଚିତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ ସେବା ଓ ପୂଜା କଲେ।
ମହାପୁରୁଷସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ ପୂଜାଂ ଚ କଵଚଂ ମନୁମ୍
ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ତୁତି, ପୂଜା, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର କରିଥିଲେ।
ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଵସିଷ୍ଠେନ ସ୍ତୋତ୍ରପୂଜାଦିକଂ ହରେଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ପୂଜା, ସ୍ତୁତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାବଳୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଵିସ୍ମୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରକଵଚଂ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ କୃପାନିଧିଃ
ସେହି ସ୍ତୋତ୍ର ଓ କବଚ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କୃପାର ସମୁଦ୍ର ବସିଷ୍ଠ
ଏଵଂ ଚକାର ରାଜ୍ଯଂ ଚ କୁବେରଭଵନୋପମେ
ସେ ଏଭଳି ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ଭବନ ସମାନ ଶ୍ରୀମୟ ଥିଲା।
ଯଥାତଥା ଗତାଭିଶ୍ଚ ସ୍ତ୍ରୀଭିରନ୍ଯାଭିରେଵ ଚ
ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆସିଯାଇଥିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଶୌନକ ଉଵାଚ ଦତ୍ତୋ ଵିଶିଷ୍ଟସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ତଂ ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି
ଶୌନକ କହିଲେ: ସେମାନେ ଦତ୍ତଙ୍କୁ ବିଶେଷ କିଛି ଦେଇଥିଲେ; ଆପଣ ଏହା ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମନ୍ତ୍ରଂ ଚ ଶୂଲିନଃ କଵଚାଦିକମ୍
ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ କବଚ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା
ତଦପି ବ୍ରୂହି ହେ ସୌତେ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ 1.19.
ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ, ହେ ସୌତି; ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ସୌତିରୁଵାଚ ତଦେଵ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦତ୍ତଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ଶୃଣୁ
ସୌତି କହିଲେ: ସେଇ ସ୍ତୋତ୍ର, ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଯାହା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବେ ଶୁଣ।
ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ରାସମଣ୍ଡଲେଶାଯ ସ୍ଵାହା
ଓଁ, ରାସମଣ୍ଡଳର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ପୁରା ଦତ୍ତଂ କୁମାରାଯ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁଷ୍କରେ ହରେଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କରରେ କୁମାରଙ୍କୁ ଏହି ହରି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵେଦୋକ୍ତଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ସର୍ଵଦୁର୍ଲଭମ୍
ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଓ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅତୀଵ ଗୁପ୍ତକଵଚଂ ପିତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାନ୍ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ଅତି ଗୁପ୍ତ କବଚ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି।
ଶୂଲିନେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାଵନଂ ନାମ କୃପଯା କଥଯ ପ୍ରଭୋ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଦୟାକରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାବନ ନାମକ ଏହି କଥା କହନ୍ତୁ।
ମାଂ ମହେଶଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ଭକ୍ତଂ ଚ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ
ମୋତେ, ମହେଶଙ୍କୁ, ଧର୍ମକୁ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ, ହେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅହଂ ଦାସ୍ଯାମି ଯୁଷ୍ମଭ୍ଯଂ ଗୋପନୀଯଂ ସୁଦୁର୍ଲମମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଓ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ଜିନିଷ ଦେବି।
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯଂ ମମୈଵ ହି 1.19.
ଏହା କାହାକୁସି ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ।
କୁରୁ ସୃଷ୍ଟିମିମଂ ଧୃତ୍ଵା ଧାତା ତ୍ରିଜଗତାଂ ଭଵ
ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧାରଣ କରି, ତୁମେ ତିନି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଉ।
ହେ ଧର୍ମ ତ୍ଵମିମଂ ଧୃତ୍ଵା ଭଵ ସାକ୍ଷୀ ଚ କର୍ମଣାମ୍
ହେ ଧର୍ମ, ଏହି କଥାକୁ ଧରି ରଖି, କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ସାକ୍ଷୀ ହେଉ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାଵନସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଏହି କବଚକୁ ନିଜେ ହରି ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉପରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କୁହାଯାଇଛି।
ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ମମ ତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେଚ୍ଚ ସଃ
ଯିଏ ଏହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ମୋତେ ସମାନ ହୁଏ।
ପ୍ରଣଵୋ ମେ ଶିରଃ ପାତୁ ନମୋ ରାମେଶ୍ଵରାଯ ଚ
'ପ୍ରଣବ' ମନ୍ତ୍ର ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣଃ ପାଯାଚ୍ଛ୍ରୋତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ହେ ହରେ ପ୍ରାଣମେଵ ଚ
କୃଷ୍ଣ ମୋର ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ହରି, ମୋର ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଵାହେତି ଚ କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ଷଡକ୍ଷରଃ
'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା' ଏହି ଷଡ଼ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋର କଣ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାଯ ସ୍କନ୍ଧାଵଷ୍ଟାକ୍ଷରୋଽଵତୁ
'ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାୟ' ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋର ଦୁଇ କନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।