କାନ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହିନସ୍ତ୍ଯେଵ ସୋପାଯେନାଵଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚତୁରତା ଓ ଚାଳାକିରେ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ପାପାନି ପୁଂଶ୍ଚଲୀଷ୍ଵେଵ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେତେ ପାପ ଅଛି, ସେସବୁ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀପରିପକ୍ଵାନ୍ନଂ ସର୍ଵପାତକନିଶ୍ଚିତମ୍
ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ପକାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ପାପର କାରଣ।
ଅନ୍ନଂ ଵିଷ୍ଠା ଜଲଂ ମୂତ୍ରଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ଖାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ପାଣି ଓ ପେଶାବ ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି।
ଶତଵର୍ଷଂ କାଲସୂତ୍ରେ ପଚତ୍ଯେଵ ସୁଦାରୁଣେ
ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା କାଳର ଭୟଙ୍କର ସୂତ୍ରରେ ରନ୍ଧାଯାଏ।
ଆଯୁଃ ଶ୍ରୀଯଶସାଂ ହାନିରିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ 4.23.
ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଆୟୁ, ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ହାନି ହୁଏ।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀଦର୍ଶନେ ପୁଣ୍ଯଂ ଯାତ୍ରାସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ଏବଂ ଯାତ୍ରାରେ ସଫଳତା ଲଭିତିବା।
ସ୍ନାନଂ ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ଜପଶ୍ଚ ଦେଵପୂଜନମ୍
ସ୍ନାନ, ଦାନ, ବ୍ରତ, ଜପ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା—
କଥିତଂ କୁଲଟାଖ୍ଯାନଂ ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଂ ଚ ଯଥାଗମମ୍
ଏହି ନାରୀଙ୍କ କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ଲିଖାଯାଇଛି, ତାହା ବିରଳ ଭାବେ ବୁଝିବାକୁ ମିଳେ।
ସ ପୁନଶ୍ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ବଲେଃ ସୁତଃ
ପୁନି ସଚେତନ ହେଇ, ବଳିଙ୍କ ପୁଅ ସେ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲା।
ଉଵାଚ କୁଟିଲାପାଙ୍ଗୀ ପୀନଶ୍ରୋଣିପଯୋଧରାମ୍
ଯାହାର ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ଦୃଷ୍ଟି, ଭରିଆ କଟି ଓ ଉତ୍ତଳ ବକ୍ଷ, ସେ କହିଲେ—
ସାହସିକ ଉଵାଚ ସ୍ଵଯଂ କ୍ଵ ଯାସି କଂ ସୁଭ୍ରୂଃ ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ସେ ସାହସିକ ଭାବେ ପଚାରିଲେ: 'ତୁମେ ଏକା ଏଠି କେଉଁଠି ଯାଉଛ, ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି ଧାରିଣୀ, ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଓ ଆକର୍ଷକ?'
କଲ୍ପାନ୍ତେ ତପସା ପୂତଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ତ୍ଵାମେଵ ସୁନ୍ଦରି
'ଏ ଯୁଗର ଶେଷରେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ମୁଁ କେବଳ ତୁମକୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।'
କ୍ରୀଣୀହି ରତିପୁଣ୍ଯେନ ମାଂ ଭୃତ୍ଯଂ ରତିଲୋଲୁପମ୍
'ରତିର ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ ମୋତେ କିଣ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ରତିରେ ଲାଲସା ରଖେ।'
ଵାକ୍ଯଂ ପୀଯୂଷସଦୃଶଂ ସସ୍ମିତଂ ଵଦ ସୁନ୍ଦରି 4.23.
'ମଧୁର ଓ ଅମୃତ ସମାନ କଥା ହସି ହସି କହ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।'
ଆସନଂ ଦେହି କଲ୍ଯାଣି ସ୍ଵୋରୁଂ କନକସନ୍ନିଭମ୍
'ମୋତେ ଏକ ଆସନ ଦେଅ, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମର ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା ଜଘନ୍ନ।'
ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ତ୍ରେଣ କଟାକ୍ଷେଣ ଜର୍ଜରଂ କୁରୁ ଭାମିନି
'ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚାହୁଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ମୋତେ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।'
ଅଧରୋଷ୍ଠାମୃତଂ ସ୍ଵାଦୁ ଦେହି ମେ କ୍ଷୁଧିତାଯ ଚ ।। ପକ୍ଵଦାଡିମବୀଜାଭଂ ଦନ୍ତଂ ଦର୍ଶଯ ସୁନ୍ଦରମ
'ମୋତେ ତୁମର ତଳ ଓଠର ମଧୁର ରସ ଦିଅ, ମୁଁ ଭୁଖା; ପକା ଦାନା ଅନାର ପରି ତୁମର ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ ଦେଖା।'
ଗମ୍ଭୀରନାଭିଂ ତ୍ରିଵଲୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମି ସୁନ୍ଦରି
'ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମର ଗଭୀର ନାଭି ଓ ତିନି ଭାଉ ଦେଖିବାକୁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।'
ଶ୍ରୋଣୀଂ ପଶ୍ଯାମି ଲଲିତାଂ ମୁନିମାନସମୋହିନୀମ୍
'ମୁଁ ତୁମର ମୃଦୁ କଟିକୁ ଦେଖୁଛି, ଯାହା ମୁନିମାନଙ୍କର ମନକୁ ମୋହିତ କରେ।'
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯଂ ପ୍ରସନ୍ନଂ ଚ ପ୍ରଦର୍ଶଯ
'ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ତୁମର ମୁହଁ ଦେଖା।'
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଽର୍ତ କାମବାଣେନ ମାନସଂକ୍ଷଯକାମିନୀ ପତିସ୍ତ୍ଵତ୍ସଦୃଶୋ ନାଥ କାମିନୀନାଂ ମନୀଷିତଃ
'ତୁମକୁ ଦେଖି, କାମବାଣରେ ବିଧ୍ଧ ହୋଇ, ମୋର ମନ ଏକତ୍ରିତି ଚାହେ; ତୁମ ପରି ପତିକୁ ସମସ୍ତ ନାରୀ ଆଶା କରନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ।'
ବଲିପୁତ୍ରୋଽସି ଧର୍ମିଷ୍ଠୋ ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାନ୍ଯୁଵା ।। ଶୃଙ୍ଗାରନିପୁଣଃ କାନ୍ତଃ କାମଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
'ତୁମେ ବଳିଙ୍କ ପୁଅ, ଧର୍ମିକ, ସୁନ୍ଦର, ଗୁଣବାନ୍ ଓ ଯୁବକ; ରତିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଆକର୍ଷକ ଓ କାମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ।'
ସଦା ମନୋଜ୍ଞଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ତ୍ଵଂ ସୁଵେଷଶ୍ଚ ସ୍ଵଭାଵତଃ
'ତୁମେ ସବୁବେଳେ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସ୍ୱଭାବତଃ ଭଲ ଭୂଷିତ।'
ଶୃଙ୍ଗାରଜ୍ଞଂ ଗୁଣଜ୍ଞଂ ତ୍ଵାଂ ଯୁଵାନଂ ରସିକଂ ଶୁଚିମ୍ ଦାତାରମନୁରକ୍ତଂ ଚ କାନ୍ତମିଚ୍ଛତି କାମିନୀ।।4.23.
ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ ଏକତା ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ଏମିତି ଜଣେ ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ଯିଏ ରତିର ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି, ଗୁଣବତୀ, ଯୁବକ, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି, ପବିତ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ।
ଏତେ ସର୍ଵେ ଗୁଣାଃ କାନ୍ତ ସନ୍ତି କାନ୍ତେ ତ୍ଵଯି ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମରେ ଅଛି, ମୋର ପ୍ରିୟ।
ସଂତୋଷଂ ତେ କରିଷ୍ଯାମି ସମାଗମ୍ଯ ଵିଧୋର୍ଗୃହାତ୍ ଅନ୍ଯାଶ୍ଲେଷଣମାତ୍ରେଣ ଭଵିତା ଧର୍ମଲଙ୍ଘନା
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଘରୁ ତୁମ ସହିତ ଏକତା ହୋଇ ତୁମକୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେବି; ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କେବଳ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବା ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ ହେବ।
ଯାଶ୍ଚ ଧର୍ମାନ୍ନ ରକ୍ଷନ୍ତି ତାସାଂ ଚ ଜୀଵନଂ ଵୃଥା ତା ଏଵ ମାତୃଗର୍ଭସ୍ଥା ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଃ ପୌରୁଷୈ ରସୈଃ
ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ବ୍ୟର୍ଥ; ସେମାନେ ମାଆଁର ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ନୁହଁନ୍ତି, ପୁରୁଷ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଵଵୈଦ୍ଯୌମଦନଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁତ୍ଵାନ୍ନଲକୂବରଃ
କୁବେର, ମଦନ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପବନ ଏବଂ ନଳକୁବେର—
ଦିଵାନିଶଂ ମାନସଂ ମେ ତେଷାଂ କ୍ରୀଡାଂ ଚ ଚିନ୍ତଯେତ୍
ଦିନ ରାତି ମୋର ମନ ସେମାନଙ୍କର ଖେଳାକୁ ଚିନ୍ତା କରେ।