ଅସଂଖ୍ଯକଲ୍ପଜୀଵୀ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵପ୍ରଵରୋ ମହାନ୍
ତୁମେ ଅସଂଖ୍ୟ କଳ୍ପ ଜୀବନ କଟିଥିଲ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ଏବଂ ମହାନ ହେଲ।
ତସ୍ଯ କଲ୍ପସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ମୁନେ ମତ୍ତୋ ନିଶାମଯ
ମୁନି, ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ସେଇ କଳ୍ପର ଘଟଣା ଶୁଣ।
ଏକଦୈଵ ବଲେଃ ପୁତ୍ରୋ ନାମ୍ନା ସାହସିକୋ ବଲୀ
ଏକଥର, ବଳିଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ସାହସିକ, ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଚନ୍ଦେନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗୋ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତଃ
ତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଏବଂ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତେନ ପଥା ଯାତି ତିଲୋତ୍ତମା
ସେଇ ସମୟରେ, ତିଲୋତ୍ତମା ସେଇ ପଥରେ ଯାଉଥିଲେ।
ଚାରୁଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭା ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତା
ସେ ଚାରୁ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ପରି ରୂପବତୀ ଏବଂ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ସ୍ତନମୂରୁଂ ମୁଖେନ୍ଦୁଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାହସିକୋ ଯୁଵା 4.23.
ତାଙ୍କର ସ୍ତନ, ଉରୁ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମୁଖ ଦେଖି, ସାହସିକ ଯୁବକ ମନମୁହିଗଲେ।
ସା ଦଦର୍ଶ ବଲେଃ ପୁତ୍ରମତୀଵ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ତାହାଁରେ ବଳିଙ୍କର ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯଂ ସୁସ୍ମିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ୍କାଳର ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ହସ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ମଧୁରତା ଥିଲା।
କ୍ରୀଡାଯୈ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀ ଚନ୍ଦ୍ରକାମୁକୀ
ଖେଳିବା ପାଇଁ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଦର୍ଶଂଦର୍ଶଂ ଚ ତସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରହସ୍ଯ ଵକ୍ରଚକ୍ଷୁଷା
ସେ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ହସୁଥିଲେ ଏବଂ ଟେଢ଼ା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ପୁଲକାଂକିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ଧର୍ମକର୍ମସମନ୍ଵିତମ୍
ତାଙ୍କର ସମଗ୍ର ଦେହ କୁଞ୍ଚିତ ହୋଇ ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଥିଲା, ଧର୍ମ ଓ କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲା।
ଵିସସ୍ମାର ଶଶଧରଂ ବଲିପୁତ୍ରମନୋରଥା
ବଳିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଆଶାରେ ମନ ଲାଗିଯିବାରୁ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଭୁଲିଗଲେ।
ପୁଂଶ୍ଚଲ୍ଯାଂ ଯୋ ହି ଵିଶ୍ଵସ୍ତୋ ଵିଧିନା ସ ଵିଡମ୍ବିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀ ଉପରେ ଭରସା କରାଯାଏ, ତାହାଁକୁ ଭାଗ୍ୟ ଠକାଏ।
ଵାଞ୍ଛିତଂ ନୂତନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିନଶ୍ଯତି ପୁରାତନମ୍
ନୂତନ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ପାଇଲେ ପୁରୁଣାଟି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଦୈଵେ କର୍ମଣି ପୈତ୍ର୍ଯେ ଚ ପୁତ୍ରେ ବନ୍ଧୌ ନ ଭର୍ତରି
ଭାଗ୍ୟ, କର୍ମ, ପୂର୍ବଜ, ପୁଅ, ଆତ୍ମୀୟ ଏସବୁରେ ଭରସା ରହିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାମୀରେ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାଣାଧିକଂ ରତିଜ୍ଞଂ ସାଽମୃତଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ପୁଂଶ୍ଚଲୀ 4.23.
ଏମିତି ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀ ରତିକୁ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଦେଖେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅମୃତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ସ୍ଥଲମସ୍ତ୍ଯେଵ ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ନ କୁତ୍ରଚିତ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠିନା କେଉଁଠି ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।
ନିଷ୍କୃତିଃ ସର୍ଵଭୋଗାନ୍ତେ ସର୍ଵେଷାମସ୍ତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସମସ୍ତ ଭୋଗର ଶେଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାପମୋଚନ ଆସେ।
ଅନ୍ଯାସାଂ କାମିନୀନାଂ ଚ କୀଟଂ ହନ୍ତୁଂ ଚ ଯା ଦଯା
ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ଓ କାମନାବାନ୍ଛିତାମାନେ କିଟିକୁ ମାରିବାକୁ ଯେପରି ଦୟା ଦେଖାନ୍ତି।
କାନ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହିନସ୍ତ୍ଯେଵ ସୋପାଯେନାଵଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚତୁରତା ଓ ଚାଳାକିରେ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ପାପାନି ପୁଂଶ୍ଚଲୀଷ୍ଵେଵ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେତେ ପାପ ଅଛି, ସେସବୁ ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀପରିପକ୍ଵାନ୍ନଂ ସର୍ଵପାତକନିଶ୍ଚିତମ୍
ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ପକାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ପାପର କାରଣ।
ଅନ୍ନଂ ଵିଷ୍ଠା ଜଲଂ ମୂତ୍ରଂ ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଚଞ୍ଚଳ ନାରୀମାନେ ଖାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ପାଣି ଓ ପେଶାବ ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି।
ଶତଵର୍ଷଂ କାଲସୂତ୍ରେ ପଚତ୍ଯେଵ ସୁଦାରୁଣେ
ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା କାଳର ଭୟଙ୍କର ସୂତ୍ରରେ ରନ୍ଧାଯାଏ।
ଆଯୁଃ ଶ୍ରୀଯଶସାଂ ହାନିରିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ 4.23.
ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଆୟୁ, ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ହାନି ହୁଏ।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀଦର୍ଶନେ ପୁଣ୍ଯଂ ଯାତ୍ରାସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ଏବଂ ଯାତ୍ରାରେ ସଫଳତା ଲଭିତିବା।
ସ୍ନାନଂ ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ଚୈଵ ଜପଶ୍ଚ ଦେଵପୂଜନମ୍
ସ୍ନାନ, ଦାନ, ବ୍ରତ, ଜପ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା—
କଥିତଂ କୁଲଟାଖ୍ଯାନଂ ଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଂ ଚ ଯଥାଗମମ୍
ଏହି ନାରୀଙ୍କ କଥା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ଲିଖାଯାଇଛି, ତାହା ବିରଳ ଭାବେ ବୁଝିବାକୁ ମିଳେ।
ସ ପୁନଶ୍ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ବଲେଃ ସୁତଃ
ପୁନି ସଚେତନ ହେଇ, ବଳିଙ୍କ ପୁଅ ସେ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲା।