(ତୁ. ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ ୨.୧୦.୪୯) ଆମାନ୍ନଂ ହରଯେ ଦତ୍ତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ପାକଂ ଚ ଖାଦତି
କାଚା ଅନ୍ନ ହରିଙ୍କୁ ଦେଇ, ପକାଇ ଖାଇଥିବା—
ଅଧିକାରୋ ନ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ହରେରପ୍ଯର୍ଚନେ ତଥା
ଶୂଦ୍ରମାନେ ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଅଧିକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି।
ଭସ୍ମୀଭୂତାନି ସର୍ଵାଣି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ସମସ୍ତ କିଛି ଭସ୍ମ ହେଇଯିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଶିଷ୍ଟଜୀଵେଭ୍ଯୋ ଵିଶିଷ୍ଟଂ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍ 4.21.
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବକୁ ଦେଇଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ମିଳେ।
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଯେଭ୍ଯୋଽନ୍ନଂ ପ୍ରଦାଯ ଚ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାଣାଂ ଶତଗୁଣଂ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋଽନ୍ନଂ ପ୍ରଦାଯ ଚ
ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦେଇଲେ ଦୁଇଗୁଣି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ଶତଗୁଣି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ—
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଚ ଶତଗୁଣଂ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞେ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଫଲମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ଶତଗୁଣି ଫଳ ମିଳେ, ଯଦି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ।
ସ ଚାନ୍ନଂ ହରଯେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ସାଦରମ୍
ସେ ଅନ୍ନକୁ ହରିଙ୍କୁ ଦେଇ, ଭକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଖାଏ।
ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନୂନଂ ଭକ୍ତବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନେ
ଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।
ଭଵନ୍ତି ସିଦ୍ଧାଃ ଶାଖାଶ୍ଚ ଯଥା ମୂଲନିଷେଚନାତ୍
ମୂଳକୁ ପାଣି ଦେଲେ ଯେପରି ଶାଖା-ପତା ବଢ଼େ, ସେହିପରି।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ରୁଷ୍ଟାଶ୍ଚେଦ୍ଦେଵୈଃ କଃ କିଂ କରିଷ୍ଯତି
ସମସ୍ତ ଦେବତା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ସହ କିଏ କଣ କରିପାରିବ?
ଗା ଵର୍ଧଯତି ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ତେନ ଗୋଵର୍ଧନଃ ସ୍ମୃତଃ
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଗାଈ ଉନ୍ନତି କରେ, ସେ 'ଗୋବର୍ଧନ' ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ଦଦାତି ଗୋଭ୍ଯୋ ଯୋ ନଵୀନାନି ତୃଣାନି ଚ
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଗାଈମାନେକୁ ନୂଆ ଘାସ ଦେଇଥାଏ—
ସର୍ଵଵ୍ରତୋପଵାସେଷୁ ସର୍ଵେଷ୍ଵେଵ ତପଃସୁ ଚ
ସମସ୍ତ ବ୍ରତ, ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟାରେ—
ଭୁଵଃ ପର୍ଯଟନେ ଯତ୍ତୁ ସର୍ଵଵାକ୍ଯେଷୁ ଯଦ୍ଭଵେତ୍ 4.21.
ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବାରେ ଯାହା ଅଛି, ସମସ୍ତ କଥାରେ ଯାହା ଅଛି—
ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ଗୋଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ତୃଣାନି ଚ
ଯେଉଁ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାଈଁମାନଙ୍କୁ ଘାସ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସେଇ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାଦ୍ଵିଶୁଧ୍ଯତି
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ତଦ୍ଗୁହ୍ଯେଷୁ ସ୍ଵଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତିଷ୍ଠତ୍ଯେଵ ସଦା ପିତଃ
ହେ ପିତା, ସେଇ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ ସଦା ବିରାଜିତା।
ତୀର୍ଥସ୍ନାତୋ ଭଵେତ୍ସଦ୍ଯୋ ଜଯସ୍ତସ୍ଯ ପଦେପଦେ
ସେଠାରେ ଯିଏ ଥାଏ, ସେ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରତି ପଦକୁ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ।
ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ନରସ୍ତତ୍ର ସଦ୍ଯୋ ମୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କେହି ସେଠାରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ପାପଂ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନ ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ହେଉଥିବା ପାପ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ତେ ଯାନ୍ତି ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଆନନ୍ଦଯୁକ୍ତୋ ନନ୍ଦଶ୍ଚ ତମୁଵାଚ ସ୍ମିତାନନଃ ପୌର୍ଵାପରୀଯଂ ପୂଜେତି ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ହସିଥିବା ନନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏହି ପୁରାତନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ପୂଜା ମହାତ୍ମା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ।'
ପୂଜଯନ୍ତି ଵ୍ରଜସ୍ଥାଶ୍ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରଂ ପୁରୁଷକ୍ରମାତ୍ 4.21.
ବ୍ରଜର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ହସ୍ତୀ ସମୁଦ୍ରାଦାଦାଯ କରେଣ ଜଲମୀପ୍ସିତମ୍ 4.21.
ହାତୀ ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରରୁ ଚାହିଁଥିବା ପାଣି ନେଉଛି।
ଯସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ସଦା ଵାତି ଜଗତ୍ପ୍ରାଣୋ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ 4.21.
ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତିନି ଜଗତର ପ୍ରାଣବାୟୁ ସଦା ବହୁଛି।
ନିମେଷାଦ୍ଯସ୍ଯ ପତନଂ ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯାତ୍ମନଃ ପ୍ରଭୋଃ
ଯାହାଙ୍କର ନିମେଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚଳନ, ସେଇ ନିର୍ଗୁଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁସରିତ।
ପର୍ଵତସ୍ଯମୁନୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଚକାର ପୂଜନଂ ତଦା 4.21.
ସେତିବେଳେ ସେ ପାହାଡ଼ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵା ନତ୍ଵା ରାମକୃଷ୍ଣୌ ମୁନଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯଯୁଃ 4.21.
ମୁନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଓ ନମସ୍କାର କରି ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଯତ୍ର ଗେହେ ସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ଯଶ୍ଚ ଜାନାତି ପୁଣ୍ଯଵାନ୍
ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପୁଣ୍ୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଜାଣିଛନ୍ତି—
ସହାମରଗଣଂ ମୋଘଂ ଚକାରସ୍ତଂଭନଂ ଵିଭୁଃ 4.21.
ଭଗବାନ୍ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟମକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରି, ସେମାନେ ଅଚଳ ହୋଇଗଲେ।