ସ୍ଵର୍ଣପୀଠାନି ଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଜଗ୍ମୁର୍ଯଷ୍ଟିସନ୍ନିଧିମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୁନାର ସିଂହାସନ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ନାନାଵିଧାନି ଵାଦ୍ଯାନି ଚାରୂଣି ମଧୁରାଣି ଚ
ନାନା ପ୍ରକାର ମଧୁର ଓ ଆକର୍ଷକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ।
ଛାଗଲାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ମହିଷାଣାଂ ଶତାନି ଚ
ହଜାର ଛାଗ ଓ ଶତ ମହିଷ।
ବାଲକାନାଂ ବାଲିକାନାଂ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ଵୃକ୍ଷଯୋଷିତାମ୍ 4.21.
ପିଲାମାନେ, ଝିଅମାନେ, ଗଛ ଓ ବୃକ୍ଷନାରୀମାନେ।
ଗାଯକାନାଂ ଚ ସଂଗୀତଂ ନର୍ତକାନାଂ ଚ ନର୍ତନମ୍
ଗାୟକମାନଙ୍କର ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟକମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ।
ରଂଭୋର୍ଵଶୀ ମେନକା ଚ ଘୃତାଚୀ ମୋହିନୀ ରତିଃ
ରମ୍ଭା, ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ଘୃତାଚୀ, ମୋହିନୀ ଓ ରତି।
ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସୁପ୍ରଭା ଚ ରତ୍ନମାଲା ମଦାଲସା
ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ସୁପ୍ରଭା, ରତ୍ନମାଳା ଓ ମଦାଲସା।
ତାସାଂ ନୃତ୍ଯେନ ଗୀତେନ ସ୍ତନାସ୍ଯଶ୍ରୋଣିଦର୍ଶନାତ୍
ସେମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ, ଏବଂ ସ୍ତନ, ମୁହଁ ଓ କଟି ଦେଖିବାରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଶୀଘ୍ରମାଜଗାମ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ହରି ସ୍ୱୟଂ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଚ ଜନାଃ ସର୍ଵେ ସଂଭ୍ରାନ୍ତା ହର୍ଷଵିହ୍ଵଲାଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଅତି ଉତ୍ସାହିତ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
କ୍ରୀଡାସ୍ଥାନାତ୍ସମାଯାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ ସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ଖେଳରୁ ଫେରୁଥିବା, ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହର ଦର୍ଶନ କଲେ।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରଭୂଷାଭିର୍ଭୂଷିତଂ କୌସ୍ତୁଭେନ ଚ
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଳା ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଶରନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନପଦ୍ମାସ୍ଯଂ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ରତ୍ନଦର୍ପଣେ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରଦ୍କାଳର ଦିନମଧ୍ୟର ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ଅତି ସୁନ୍ଦର, ସେ ଏକ ମଣିଦର୍ପଣରେ ନିଜକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଶଶାଙ୍କେନ ଯଥାଽଽକାଶଂ ଭାଲମଧ୍ଯଵିରାଜିତମ୍ 4.21.
ତାଙ୍କର କପାଳ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଅଲୋକିତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରେ।
ବକପଙ୍କ୍ତ୍ଯା ଯଥାଽଽକାଶଂ ଶାରଦୀଯଂ ସୁନିର୍ମଲମ୍
ଶରଦ୍କାଳର ସ୍ୱଚ୍ଛ ଆକାଶ ଯେପରି କଞ୍ଚାପଙ୍କ୍ତି ପରି ନିର୍ମଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଭାନ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯୁତା ଶଶ୍ଵନ୍ନଵନିଂ ନୀରଦଂ ଯଥା
ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଏକ ନୂତନ ମେଘକୁ ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ୟୁତ ଆଲୋକିତ କରେ।
ଯଥେନ୍ଦ୍ରଧନୁଷା ଭାତି ଵିଭାତଂ ଭଗଣୈର୍ନଭଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଯେପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ଶରତ୍ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମଂ ଚ ଦ୍ଯୁମଣେଃ କିରଣୈର୍ଯଥା
ଶରଦ୍କାଳର ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵାସଯାମାସୂ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଶୁଭେ
ନମସ୍କାର କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ।
ଯଥା ବଭୌ ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଜ୍ଯୋତିଷାମନ୍ତରେ ଚ ଖେ
ସେ ଆକାଶର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶରଦ୍ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଗୁଣାତୀତଂ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍ ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭାଂ ନୀତିଂ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ, ଗୁଣରୁ ତୀର୍ଥ, ଜ୍ୟୋତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ଚିରନ୍ତନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଚରିତ୍ର ଓ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ:
ଆରାଧ୍ଯଃ କଶ୍ଚ କା ପୂଜା କିଂ ଫଲଂ ପୂଜନେ ଭଵେତ୍
କିଏ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, କେଉଁ ପୂଜା ହେଉଛି, ଏବଂ ପୂଜାର ଫଳ କଣ?
ଦେଵେ ରୁଷ୍ଟେ ଭଵେତ୍କିଂ ଵା ପୂଜାଯାଃ ପ୍ରତିବନ୍ଧକେ 4.21.
ଦେବତା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ପୂଜାରେ କେଉଁ ବାଧା ଆସେ?
କାଚିଦ୍ଦଦାତ୍ଯତ୍ର ଫଲଂ ପରତ୍ରେହ ନ କାଚନ
ଏଠାରେ କିଛି ପୂଜା ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ କି, ନାହିଁ କି?
ଅଵେଦଵିହିତା ପୂଜା ସର୍ଵହାନିକରଣ୍ଡିକା
ଯେଉଁ ପୂଜା ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ନୁହେଁ, ସେ ସମସ୍ତ ଅପକାରର କାରଣ।
ଦୃଷ୍ଟୋ ଦେଵସ୍ତ୍ଵଯା କସ୍ମିନ୍ପୂଜେଯଂ ଚାନୁସାରିଣୀ
ତୁମେ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ, ଏହି ପୂଜା କାହା ପାଇଁ ହେବା ଉଚିତ?
ସାକ୍ଷାଦ୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଚ ଯୋ ଦେଵଃ ସୁପ୍ରଶସ୍ତଂ ତଦର୍ଚନମ୍
ଯେଉଁ ପୂଜାରେ ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେହି ପୂଜା ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ପରିତୁଷ୍ଟେ ଚ ସଂତୁଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପୂଜିତା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯେନ ପୂଜିତାଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।