ପାକଂ ଚ ଯଷ୍ଟିନିକଟେ କର୍ତୁମାଜ୍ଞାଂ ଚକାର ହ
ଯଜ୍ଞଦଣ୍ଡ ନିକଟରେ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ତତ୍ର ରତ୍ନପ୍ରଦୀପାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଵଲୁଃ ପରିତସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ରତ୍ନଖଚିତ ଦୀପ ଚାରିପାଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିଲା।
ନାନାଵିଧାନି ପୁଷ୍ପାଣି ମାଲ୍ଯାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ନାନା ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ମାଳା।
ତିଲଲଡ୍ଡୁକପୂର୍ଣଂ ଚ ମଣ୍ଡକାନାଂ ସହସ୍ରକମ୍
ତିଳ ଦିଆ ଲଡ଼ୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଠା ଖାଦ୍ୟର ହଜାରଟି।
କଲଶାନାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ପୂର୍ଣଂ ଶର୍କରଯା ମୁନେ 4.21.
ମୁନି, ଶର୍କରା ଭରା ହଜାରଟି କଳଶ।
ଘୃତପକ୍ଵୈର୍ଵିପ୍ରକୃତୈଃ ପୂର୍ଣାନି କଲଶାନି ଚ
ଘ଼ି ଓ ଘ଼ିରେ ପକାଯାଇଥିବା ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଭରା କଳଶ।
ଫଲାନି ପରିପକ୍ଵାନି କାଲଦେଶୋଦ୍ଭଵାନି ଚ
ଋତୁ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ପକା ପକା ଫଳ।
ମଧୂନାଂ କୁମ୍ଭଶତକଂ ସର୍ପିଷ୍କୁମ୍ଭ ସହସ୍ରକମ୍
ମଧୁର ଶତଟି ଘଡ଼ା ଓ ଘ଼ିର ହଜାରଟି ଘଡ଼ା।
ଘଟାନାଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷାଣି ଗୁଡପୂର୍ଣାନି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଗଡ଼ା ଗୁଡ଼ିଏ ଭରା।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ବହୁଵିଧା ଭୋଗାର୍ହଦ୍ରଵ୍ଯଵାହକାଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉତ୍ତମ ବୃଷ ମାନେ, ମୂଲ୍ୟବାନ ସାମଗ୍ରୀ ବୋହିବା ପାଇଁ।
ସ୍ଵର୍ଣପୀଠାନି ଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଜଗ୍ମୁର୍ଯଷ୍ଟିସନ୍ନିଧିମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୁନାର ସିଂହାସନ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ନାନାଵିଧାନି ଵାଦ୍ଯାନି ଚାରୂଣି ମଧୁରାଣି ଚ
ନାନା ପ୍ରକାର ମଧୁର ଓ ଆକର୍ଷକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ।
ଛାଗଲାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ମହିଷାଣାଂ ଶତାନି ଚ
ହଜାର ଛାଗ ଓ ଶତ ମହିଷ।
ବାଲକାନାଂ ବାଲିକାନାଂ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ଵୃକ୍ଷଯୋଷିତାମ୍ 4.21.
ପିଲାମାନେ, ଝିଅମାନେ, ଗଛ ଓ ବୃକ୍ଷନାରୀମାନେ।
ଗାଯକାନାଂ ଚ ସଂଗୀତଂ ନର୍ତକାନାଂ ଚ ନର୍ତନମ୍
ଗାୟକମାନଙ୍କର ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟକମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ।
ରଂଭୋର୍ଵଶୀ ମେନକା ଚ ଘୃତାଚୀ ମୋହିନୀ ରତିଃ
ରମ୍ଭା, ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା, ଘୃତାଚୀ, ମୋହିନୀ ଓ ରତି।
ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସୁପ୍ରଭା ଚ ରତ୍ନମାଲା ମଦାଲସା
ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ସୁପ୍ରଭା, ରତ୍ନମାଳା ଓ ମଦାଲସା।
ତାସାଂ ନୃତ୍ଯେନ ଗୀତେନ ସ୍ତନାସ୍ଯଶ୍ରୋଣିଦର୍ଶନାତ୍
ସେମାନଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ, ଏବଂ ସ୍ତନ, ମୁହଁ ଓ କଟି ଦେଖିବାରେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଶୀଘ୍ରମାଜଗାମ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ହରି ସ୍ୱୟଂ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଚ ଜନାଃ ସର୍ଵେ ସଂଭ୍ରାନ୍ତା ହର୍ଷଵିହ୍ଵଲାଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଅତି ଉତ୍ସାହିତ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
କ୍ରୀଡାସ୍ଥାନାତ୍ସମାଯାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ ସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ଖେଳରୁ ଫେରୁଥିବା, ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହର ଦର୍ଶନ କଲେ।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରଭୂଷାଭିର୍ଭୂଷିତଂ କୌସ୍ତୁଭେନ ଚ
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଳା ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଶରନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନପଦ୍ମାସ୍ଯଂ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ରତ୍ନଦର୍ପଣେ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରଦ୍କାଳର ଦିନମଧ୍ୟର ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ଅତି ସୁନ୍ଦର, ସେ ଏକ ମଣିଦର୍ପଣରେ ନିଜକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଶଶାଙ୍କେନ ଯଥାଽଽକାଶଂ ଭାଲମଧ୍ଯଵିରାଜିତମ୍ 4.21.
ତାଙ୍କର କପାଳ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଅଲୋକିତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କରେ।
ବକପଙ୍କ୍ତ୍ଯା ଯଥାଽଽକାଶଂ ଶାରଦୀଯଂ ସୁନିର୍ମଲମ୍
ଶରଦ୍କାଳର ସ୍ୱଚ୍ଛ ଆକାଶ ଯେପରି କଞ୍ଚାପଙ୍କ୍ତି ପରି ନିର୍ମଳ ଦେଖାଯାଏ।
ଵିଭାନ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯୁତା ଶଶ୍ଵନ୍ନଵନିଂ ନୀରଦଂ ଯଥା
ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଏକ ନୂତନ ମେଘକୁ ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ୟୁତ ଆଲୋକିତ କରେ।
ଯଥେନ୍ଦ୍ରଧନୁଷା ଭାତି ଵିଭାତଂ ଭଗଣୈର୍ନଭଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଯେପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
ଶରତ୍ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମଂ ଚ ଦ୍ଯୁମଣେଃ କିରଣୈର୍ଯଥା
ଶରଦ୍କାଳର ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମ ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵାସଯାମାସୂ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଶୁଭେ
ନମସ୍କାର କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ।
ଯଥା ବଭୌ ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଜ୍ଯୋତିଷାମନ୍ତରେ ଚ ଖେ
ସେ ଆକାଶର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶରଦ୍ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ।