ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ଶରତ୍ପଙ୍କଜଲୋଚନମ୍
ସେ ନୂଆ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ୍କାଳୀନ ପଦ୍ମ ପରି।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ ଲୀଲାଧାମ ମନୋହରମ୍ ।। 1.18.
ତାଙ୍କର ରୂପ ଅନେକ କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଟିକିଯାଏ, ସେ ଲୀଳାର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ମନମୋହନ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ପୀତକୌଶେଯଵାସସମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହାତ ଅଛି, ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରିଛନ୍ତି ଏବଂ ପୀତ କୌଶେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଗୋପାଙ୍ଗନାପରିଵୃତଂ କୁତ୍ରଚିନ୍ନିର୍ଜନେ ଵନେ
ସେ ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, କେବେ କେବେ ଏକାକି ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛନ୍ତି।
କୁତ୍ରଚିଦ୍ଗୋପଵେଷଂ ଚ ଵେଷ୍ଟିତଂ ଗୋପବାଲକୈଃ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ସେ ଗୋପବେଶ ଧାରଣ କରି, ଗୋପବାଳକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା।
ନିକରଂ କାମଧେନୂନାଂ ରକ୍ଷନ୍ତଂ ଶିଶୁରୂପିଣମ୍
ସେ ଅନେକ କାମଧେନୁ ଗାଇଁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଶିଶୁ ରୂପ ଧାରଣ କରି।
ଵେଣୁଂ କ୍ଵଣନ୍ତଂ ମଧୁରଂ ଗୋପୀସମ୍ମୋହକାରଣମ୍
ସେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ବାଂଶୀ ବଜାନ୍ତି, ଯାହା ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ମୋହିତ କରେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତଂ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ସେଵିତଂ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ
ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଚାରିହାତି ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେ ଵିଷ୍ଣୁରୂପଂ ପଦ୍ମଯା ପରିଷେଵିତମ୍
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ପଦ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶିଵସ୍ଵରୂପଂ ଶିଵଦଂ ସ୍ଵାଂଶେନ ଶିଵରୂପିଣମ୍
ସେ ଶିବଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ନିଜ ଅଂଶରେ ଶିବ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ।
ସ୍ଵଯଂ ମହଦ୍ଵିରାଡ୍ରୂପଂ ଵିଶ୍ଵୌଘଂ ଯସ୍ଯ ଲୋମସୁ
ସେ ନିଜେ ବିଶାଳ ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ତାଙ୍କର ଲୋମରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବସିଛି।
ନାନାଵତାରଂ ବିଭ୍ରନ୍ତଂ ବୀଜଂ ତେଷାଂ ସନାତନମ୍ 1.18.
ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅବତାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ମୂଳ।
ପ୍ରାଣରୂପଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଚ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଏବଂ ନାୟକ।
ନିର୍ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଚ ନିରୀହଂ ଚ ସାରଂ ଵାଙ୍ମନସୋଃ ପରମ୍
ସେ ଅଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ଲିପ୍ତ, ବାଣୀ ଓ ମନସର ସୀମାକୁ ଅଟିକିଯାଏ।
ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଶ୍ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଗଜଵକ୍ତ୍ରଃ ଷଡାନନଃ
ସେ ପାଞ୍ଚମୁଖୀ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ହାତୀମୁଖୀ ଏବଂ ଷଡ଼ମୁଖୀ।
ଯଂ ସ୍ତୋତୁଂ ନ କ୍ଷମା ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ଜଡୀଭୂତା ସରସ୍ଵତୀ
ଯାହାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ମୌନ ହୋଇ ଗୁଣଗାନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
କିଂ ସ୍ତୌମି ତମନୀହଂ ଚ ଶୋକାର୍ତ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀ ପରାତ୍ପରମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ କାହିଁକି ସେଉଁଠି ପରମ ପରାତ୍ପରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବି, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ଏକ ନାରୀ ଅଛି?
କୃପାନିଧିଂ ପ୍ରଣନାମ ଭଯାର୍ତା ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଭୟରେ ଅତି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ମୁଁ ପୁନିପୁନି କୃପାର ସାଗରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ।
ଭର୍ତୁରସ୍ଯାନ୍ତରେ ତସ୍ଯାଃ ପରମାତ୍ମା ନିରାକୃତିଃ
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ନଥିବାବେଳେ, ସେପାଇଁ ପରମାତ୍ମା ନିରାକାର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଣନାମ ଦେଵସଂଘଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍
ସେ ଦେବମାନେ ଓ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୋପରି ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ ପ୍ରଦଦୁଃ ପରମାଶିଷମ୍
ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଜୀଵିତଂ ପୁରତଃ ପ୍ରାପ ଦେଵାନାଂ ଚ ଵରେଣ ଚ 1.18.
ଦେବମାନେ ଦେଇଥିବା ବରରେ, ସେ ସମ୍ମୁଖରେ ପୁନି ଜୀବନ ଫେରାଇଲେ।
ଉପବର୍ହଣଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରଂ ପୁନଃ
ଉପବର୍ହଣ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବ ପୁନିଥରେ ଗନ୍ଧର୍ବନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଭୋଜଯାମାସ ତାନ୍ସତୀ
ସତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନେଠାରେ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ।
ମହୋତ୍ସଵଂ ଚ ଵିଵିଧଂ ହରେର୍ନାମୈକମଙ୍ଗଲମ୍
ହରିଙ୍କ ନାମର ମଙ୍ଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ସ୍ତଵରାଜଂ ଚ ଶୌନକ
ହେ ଶୌନକ, ଏହି ସବୁ କଥା ସହିତ ସ୍ତବରାଜକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ହରିଭକ୍ତିଂ ହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ଲଭତେ ଵୈଷ୍ଣଵୋଜନଃ
ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କର ଦାସ୍ୟତ୍ୱ ପାଇଥାଏ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ନିଶ୍ଚିତଂ ଲଭତେ ଫଲମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଭାର୍ଯ୍ଯାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ସୁତମ୍
ଯିଏ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଚାହେଁ, ସେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଏ; ଯିଏ ପୁଅ ଚାହେଁ, ସେ ପୁଅ ପାଏ।
ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରଜାଭ୍ରଷ୍ଟଃ ପ୍ରଜାଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନି ପାଏ; ଯିଏ ପ୍ରଜା ହରାଇଛି, ସେ ପ୍ରଜା ପୁନି ପାଏ।