ଆଜଗାମ ରଥସ୍ତୂର୍ଣମୁଦ୍ଦୀପ୍ତସ୍ତେଜସା ମୁନେ
ଏକ ରଥ ତୀବ୍ର ତେଜରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆସିଲା, ମୁନି।
ଶତଚକ୍ରୋ ଵାଯୁଵେଗୋ ମନୋଯାଯୀ ମନୋହରଃ
ସେ ରଥର ଶତଚକ୍ର ଥିଲା, ବାୟୁର ଗତିରେ ଚାଲୁଥିଲା, ମନର ଦ୍ୱାରା ଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ କୃଷ୍ଣଂ ତାଂ ନୀତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁର୍ଗୋଲୋକମୁତ୍ତମମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ।
ସ ଚ କିଂଚିନ୍ନ ବୁବୁଧେ ମୋହିତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା
କିନ୍ତୁ ସେ କିଛି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ।
ଦଦୌ ହସ୍ତଂ ଚ କୃପଯା ଶୀଘ୍ରଂ କାଲିଯମସ୍ତକେ
ଦୟାବଶତଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତୁରନ୍ତ କାଳିୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ତାଙ୍କର ହାତ ରଖିଲେ।
ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତାଂ ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣାଂ ଚ ସୁରସାଂ ସତୀମ୍ 4.19.
ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିମୟ ସୁରସା ହସ୍ତ ଯୋଡି ଦାଣ୍ଡବତ୍ ଦେଖାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାତ୍ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଂ ପୁଲକାଙ୍କିତଵିଗ୍ରହାମ୍ ଯଦୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ସତତଂ ଯୋଗ୍ଯାଯୋଗ୍ଯେ ସମା କୃପା
ଭକ୍ତିର ଉତ୍କଳନ ଦ୍ୱାରା ସୁରସାଙ୍କ ଆଖି ଲୁହାରେ ଭରିଗଲା ଏବଂ ଶରୀର କୁଞ୍ଚିତ ହେଲା; ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପା ସଦା ସମାନ, ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ଯିଏ ହେଉନାହିଁ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ:
ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣାଧିକୋ ଵତ୍ସ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ଭଯଂ ତ୍ଯଜ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଭାବେ, ବତ୍ସ; ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ ଏବଂ ଭୟ ଛାଡ଼।
କିଂଚିତ୍ତଦ୍ଦମନଂ କୃତ୍ଵା ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି ଶାନ୍ତ କରି, ଏବେ ତୁମକୁ ମୋର କୃପା ଦେଉଛି।
ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯା ଭଵିତା ତସ୍ଯ କିଲ୍ବିଷମ୍
ଯିଏ ଏହା କରିବ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଦୁଇଗୁଣ ଅପରାଧର ଫଳ ପାଇବ।
ଵଂଶାଯୁର୍ଯଶସା ହାନିର୍ଭଵିତା ତସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ଆୟୁ ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ହ୍ରାସ ହେବ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରମାଣାଃ କୀଟସଂଘା ଦଂଶିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ସଂତତମ୍
ତୁମ ପରି ଆକାରର ବହୁ ପୋକାମାନେ ସେଠି ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କୁ କଟିବେ।
ତସ୍ଯ ଵଂଶୋଦ୍ଭଵାନାଂ ଚ ତ୍ଵଦ୍ଵଂଶାଦ୍ଭଵିତା ଭଯମ୍
ତାଙ୍କ ବଂଶର ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେମାନେ ତୁମ ବଂଶରୁ ଭୟ ପାଇବେ।
ପ୍ରଣମିଷ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତ୍ଯା ତେ ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵପାତକାତ୍ 4.19.
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ମତ୍ପଦାଙ୍କଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣମିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପଦଚିହ୍ନ ତୁମ ମୁଣ୍ଡରେ ଦେଖି ଭକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରିବେ—
ସର୍ଵେଷାଂ ଜ୍ଞାତିସର୍ପାଣାଂ ଵରୋଽଦ୍ଯ ଭଵ ମଦ୍ଵରାତ୍
ଆଜି ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ତୁମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ସାପ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦଦାତା ହେଉ।
ଭଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କଥଯ ମାଂ ତ୍ଵଦୀଯଂ ଦୁଃଖଭଞ୍ଜନମ୍ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ଭୁଜଙ୍ଗମଃ
ଭୟ ଛାଡ଼ି, ମୋତେ କହ, ମୁଁ ତୁମ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବି; ହସ୍ତ ଯୋଡି ସେ ସାପ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭକ୍ତିଂ ସ୍ମୃତିଂ ତ୍ଵତ୍ପଦାବ୍ଜେ ଦେହି ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ମୋ ପାଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ମୃତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଦିଅ।
ତଦ୍ଭଵେତ୍ସଫଲଂ ଯତ୍ର ସ୍ମୃତିସ୍ତ୍ଵଚ୍ଚରଣାମ୍ବୁଜେ
ଯେଉଁଠି ତୁମ ପାଦପଦ୍ମର ସ୍ମୃତି ରହିଛି, ସେଠି ଜୀବନ ସଫଳ ହୁଏ।
ତ୍ଵତ୍ପାଦଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଚ ତତ୍ପରମ୍
ଯିଏ ତୁମ ପାଦର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୁଏ, ସେଉଁଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ଥାନ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଯଦି ତ୍ଵତ୍ସେଵଯା ଯାତି ସଫଲୋ ନିଷ୍କଲୋଽଥଵା
ଯଦି କେହି ତୁମ ସେବା କରି ଯାଏ, ଅଂଶ ସହ କିମ୍ବା ଅଂଶ ବିନା, ସେ ଜନ୍ମ ସଫଳ ହୁଏ।
ନ ସନ୍ତି ଜନ୍ମମରଣରୋଗଶୋକାର୍ତିଭୀତଯଃ
ଏଠାରେ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ, ଦୁଃଖ, କଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଭୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଵାଞ୍ଛା ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ଭକ୍ତାନାଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦସେଵନଂ ଵିନା 4.19.
ଭକ୍ତମାନେ ତୁମ ପାଦସେବା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଶ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତାଃ କିଂ ଚାନ୍ଯତ୍ସାଲୋକ୍ଯାଦିଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ତୁମ ଲୋକରେ ବସିବା ଭଳି ଚାରି ପ୍ରକାରର ମୁକ୍ତି ଛଡ଼ା ଭକ୍ତମାନେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ତାଵତ୍ତ୍ଵଦ୍ଭାଵନେନୈଵ ତ୍ଵଦ୍ଵର୍ଣୋଽହମନୁଗ୍ରହାତ୍
ତୁମେ ଉପରେ ଭାବନା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ତୁମ ଦୟାରେ, ମୁଁ ତୁମ ନିଜ ଗୁଣରେ ଆସିଛି।
ଦେଶାଦ୍ ଦୂରଂ ଚ ନ୍ଯକ୍କାରଂ ଚକାର ଦୃଢଭକ୍ତିମାନ୍
ଏକ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତ ଦେଶରୁ ଦୂର ଏବଂ ଅପମାନକୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗି ଦେଇଛି।
ସ ଚ ଉକ୍ତଶ୍ଚ ଭକ୍ତୋଽହଂ ନ ମାଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ କ୍ଷମୋଽଧୁନା
ସେ ଭକ୍ତ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମ ଭକ୍ତ; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିପାରିବି ନାହିଁ।'
ସଦୋଷଂ ଗୁଣଯୁକ୍ତଂ ମାଂ ସୋଽଧୁନା ତ୍ଯକ୍ତୁମକ୍ଷମଃ
ମୋର ଦୋଷ ଓ ଗୁଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ସେ ମୋତେ ଛାଡ଼ିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଯଂ ନ କେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵତ୍ର ତମନଂତଂ ଗୁରୁଂ ଵିନା
ଅନନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣା ଠାରୁ କିମ୍ବା କୌଣସି ଠାଉଁରେ ଭୟ ନାହିଁ, ଅନନ୍ତ ଗୁରୁ ଛଡ଼ା।