ଶୀଘ୍ରଂ ଜୀଵଯ ଗନ୍ଧର୍ଵଂ ଦେଵେଶ୍ଵର ସୁରେଶ୍ଵର
ଦେବମାନ୍ୟ, ଦେବମାନ୍ୟ, ଦୟାକରି ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜୀବନ୍ତ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବାଲକସ୍ତତ୍ର ଵିପ୍ରରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏପରି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ପ୍ରଯଯୁର୍ମାଲତୀମୂଲଂ ବ୍ରହ୍ମେଶାନପୁରୋଗମାଃ
ସୂତ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ମାଲତୀ ଗଛର ତଳକୁ ଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଜଲଂ ଦଦୌ ଗାତ୍ରେ ଶଵସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରୁ ଜଳ ନେଇ ଶବର ଦେହରେ ଢାଲିଲେ।
ଜ୍ଞାନଦାନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଶିବ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ଦାନ ଦେଲେ।
ଵହ୍ନିଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ବଭୂଵ ଜଠରାନଲଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଜଠର ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଲା।
ତସ୍ଯ ଵାଯୋରଧିଷ୍ଠାନାଜ୍ଜଗତ୍ପ୍ରାଣସ୍ଵରୂପିଣଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ରୂପ ବାୟୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ,
ସର୍ଵ୍ଵାଧିଷ୍ଠାନମାତ୍ରେଣ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିର୍ବଭୂଵ ହ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମାତ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଦୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି ଫେରିଲା।
ଶଵସ୍ତଥାଽପି ନୋତ୍ତସ୍ଥୌ ଯଥା ଶେତେ ଜଡସ୍ତଥା
ତଥାପି ଶବ ଉଠିଲାନି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅଚେତନ ଭାବେ ପଡ଼ି ରହିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ସାଧ୍ଵୀ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ସତୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ଵିନା ଯେନ ଶଵାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାଣିନୋ ଜଗତୀତଲେ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ଯାହା ବିନା ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଶବ ହୋଇଯାନ୍ତି,
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ସାକ୍ଷିରୂପଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵକର୍ମସୁ 1.18.
ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିର୍ଲିପ୍ତ ଓ ସାକ୍ଷୀ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି,
ଯେନ ସୃଷ୍ଟା ଚ ପ୍ରକୃତିଃ ସର୍ଵାଧାରୋ ପରାତ୍ପରା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସର୍ବୋପରି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ,
ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ନିଯତୋ ଯସ୍ଯ ସେଵଯା
ଯାହାଙ୍କ ସେବାରେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଦା ନିୟୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି,
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯଂ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା
ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି,
ସାକାରଂ ଚ ନିରାକାରଂ ପରଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଵିଭୁମ୍
ଯିଏ ରୂପୀ ଓ ଅରୂପୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସ୍ୱଇଚ୍ଛାର ମାଲିକ,
ତପଃଫଲଂ ତପୋବୀଜଂ ତପସାଂ ଚ ଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯିଏ ତପସ୍ୟାର ଫଳ, ତପସ୍ୟାର ବୀଜ, ତପସ୍ୟାର ଫଳଦାତା,
ସର୍ଵାଧାରଂ ସର୍ଵବୀଜଂ କର୍ମ ତତ୍କର୍ମଣାଂ ଫଲମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ବୀଜ, କର୍ମ ଓ ସମସ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ସ୍ୱୟଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ଧରଣ କରାଯାଇଥିବା ରୂପ।
ତତ୍ତେଜୋ ମଣ୍ଡଲାକାରଂ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ସେଇ ତେଜ ଏକ ଦୀପ୍ତିମୟ ମଣ୍ଡଳର ଆକାର ଧାରଣ କରିଛି, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦଶ ମିଳିଅନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ଶରତ୍ପଙ୍କଜଲୋଚନମ୍
ସେ ନୂଆ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ୍କାଳୀନ ପଦ୍ମ ପରି।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ ଲୀଲାଧାମ ମନୋହରମ୍ ।। 1.18.
ତାଙ୍କର ରୂପ ଅନେକ କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଟିକିଯାଏ, ସେ ଲୀଳାର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ମନମୋହନ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ପୀତକୌଶେଯଵାସସମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ହାତ ଅଛି, ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରିଛନ୍ତି ଏବଂ ପୀତ କୌଶେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଗୋପାଙ୍ଗନାପରିଵୃତଂ କୁତ୍ରଚିନ୍ନିର୍ଜନେ ଵନେ
ସେ ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, କେବେ କେବେ ଏକାକି ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଛନ୍ତି।
କୁତ୍ରଚିଦ୍ଗୋପଵେଷଂ ଚ ଵେଷ୍ଟିତଂ ଗୋପବାଲକୈଃ
ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ସେ ଗୋପବେଶ ଧାରଣ କରି, ଗୋପବାଳକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା।
ନିକରଂ କାମଧେନୂନାଂ ରକ୍ଷନ୍ତଂ ଶିଶୁରୂପିଣମ୍
ସେ ଅନେକ କାମଧେନୁ ଗାଇଁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଶିଶୁ ରୂପ ଧାରଣ କରି।
ଵେଣୁଂ କ୍ଵଣନ୍ତଂ ମଧୁରଂ ଗୋପୀସମ୍ମୋହକାରଣମ୍
ସେ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ବାଂଶୀ ବଜାନ୍ତି, ଯାହା ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ମୋହିତ କରେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତଂ ପାର୍ଷଦୈଶ୍ଚ ସେଵିତଂ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜୈଃ
ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଚାରିହାତି ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେ ଵିଷ୍ଣୁରୂପଂ ପଦ୍ମଯା ପରିଷେଵିତମ୍
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁର ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ପଦ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶିଵସ୍ଵରୂପଂ ଶିଵଦଂ ସ୍ଵାଂଶେନ ଶିଵରୂପିଣମ୍
ସେ ଶିବଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ନିଜ ଅଂଶରେ ଶିବ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ।