ମାଲତୀମାଲଯା କଣ୍ଠଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲଵିରାଜିତମ୍
ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଓ ବକ୍ଷସ୍ଥଳୀକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା।
ସୁନଖଂ ସୁକପୋଲଂ ଚ ପକ୍ଵ ବିମ୍ବାଧରଂ ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ନଖ ଚମକୁଥିଲା, ଗାଳ ରୂପବତୀ ଥିଲା ଓ ତାଙ୍କର ଠୋଠ ପକ୍କା ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା।
ଶିଖିପିଚ୍ଛସମାଯୁକ୍ତଂ ବଦ୍ଧଚୂଡଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ତାଙ୍କର କେଶରେ ମୟୂରପଙ୍ଖି ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଚୂଡ଼ା ଚିତ୍ରଭାବରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଥିଲେ।
ଧ୍ଯାନାସାଧ୍ଯଂ ଯୋଗିନାଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵମୀଶ୍ଵରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣେମୁର୍ଦ୍ଵିଜଯୋଷିତଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵିପ୍ରପତ୍ନ୍ଯ ଊଚୁଃ ନିର୍ଗୁଣଶ୍ଚ ନିରାକାରଃ ସାକାରଃ ସଗୁଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କହିଲେ: "ଆପଣ ଗୁଣହୀନ ଓ ନିରାକାର, ତଥାପି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଆକାର ଓ ଗୁଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।"
ସାକ୍ଷିରୂପଶ୍ଚ ନିର୍ଲିପ୍ତଃ ପରମାତ୍ମା ନିରାକୃତିଃ
ତୁମେ ସବୁ କଥାର ସାକ୍ଷୀ, କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଓ ନିରାକାର ଅଟୁଟ ଅଛ।
ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତଵିଷଯେ ଯେ ଚ ଦେଵାସ୍ତ୍ରଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର ଦାୟିତ୍ୱ ଥିବା ତିନିଜଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ଲୋକେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଲୋମ୍ନାଂ ଚ ଵିଵରେ ଚାଖିଲଂ ଵିଶ୍ଵମୀଶ୍ଵର
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତୁମର ଦେହର ରୋମକୂପ ଭିତରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।
ତେଜସ୍ତ୍ଵଂ ଚାପି ତେଜସ୍ଵୀ ଜ୍ଞାନଂ ଜ୍ଞାନୀ ଚ ତତ୍ପରଃ 4.18.
ତୁମେ ଆଲୋକ ଓ ଆଲୋକମୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ମହଦାଦିସୃଷ୍ଟିସୂତ୍ରଂ ପଞ୍ଚତନ୍ମାତ୍ରମେଵ ଚ
ବଡ଼ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପଞ୍ଚ ତନ୍ମାତ୍ରାଦି ଉପାଦାନ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ନୀତି।
ସର୍ଵଶକ୍ତୀଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯାଶ୍ରଯଃ ସଦା
ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଙ୍କର ନାୟକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର ଏବଂ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅହୋଽପ୍ଯାକାରହୀନସ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଗ୍ରହଵାନପି
ହାୟ! ଆପଣ ରୂପହୀନ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସରସ୍ଵତୀ ଜଡୀଭୂତା ଯତ୍ସ୍ତୋତ୍ରେ ଯନ୍ନିରୂପଣେ
ଆପଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କିମ୍ବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାକ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପାର୍ଵତୀ କମଲା ରାଧା ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦସୂରପି
ପାର୍ବତୀ, କମଳା, ରାଧା, ସାବିତ୍ରୀ ଏବଂ ବେଦମାତା ମଧ୍ୟ—
ଵଯଂ କିଂ ସ୍ତଵନଂ କୁର୍ମଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପ୍ରାଣେଶ୍ଵରେଶ୍ଵର
ହେ ପ୍ରାଣଙ୍କ ନାଥଙ୍କର ନାଥ, ଆମେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ଥିବା ସତ୍ତା, କେମିତି ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଦେଇପାରିବୁ?
ଇତି ପେତୁଶ୍ଚ ତା ଵିପ୍ରପତ୍ନ୍ଯସ୍ତଚ୍ଚରଣାମ୍ବୁଜେ
ଏପରି କହି, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଵିପ୍ରପତ୍ନୀକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୂଜାକାଲେ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ସ୍ତୁତି ପୂଜାବେଳେ ପଢ଼ିଥାଏ—
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରପନ୍ତ୍ଯୋ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ 4.18.
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵିଜପତ୍ନ୍ଯ ଊଚୁଃ ଦେହି ସ୍ଵଂ ଦାସ୍ଯମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଦୃଢାଂ ଭକ୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ କହିଲେ: ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କର ଦାସୀତ୍ୱ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ପଶ୍ଯାମୋଽନୁକ୍ଷଣଂ ଵକ୍ତ୍ରସରୋଜଂ ତଵ କେଶଵ
ହେ କେଶବ, ଆମେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ଆପଣଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ଦେଖିପାରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଦ୍ଵିଜପତ୍ନୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ କରୁଣାନିଧିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ କହିଥିବା କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଯିଏ କରୁଣାର ସାଗର—
ପ୍ରଦତ୍ତଂ ଵିପ୍ରପତ୍ନୀଭିର୍ମିଷ୍ଟମନ୍ନଂ ସୁଧୋପମମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀମାନେ ଯେଉଁ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଅମୃତ ସମାନ ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶାତକୁମ୍ଭଂ ରଥଂ ପରମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁନାର ରଥ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ରତ୍ନଦର୍ପଣସଂଯୁକ୍ତଂ ରତ୍ନସାରପରିଚ୍ଛଦମ୍
ଏହି ରଥ ରତ୍ନ ଦର୍ପଣ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଶୋଭାରେ ଶୁଭିତ।
ଶ୍ଵେତଚାମରସଂଯୁକ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଧଳା ଚାମର ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଥିଲା।
ଶତଚକ୍ରସମାଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ଶତ ଚକ୍ର ଯୁକ୍ତ, ମନସ୍ତୁତି ତ୍ୱରିତ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନୈ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତୈଃ
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ରତ୍ନ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
ଦ୍ଵିଭୁଜୈର୍ମୁରଲୀହସ୍ତୈର୍ଗୋପଵେଷଧରୈର୍ଵରୈଃ 4.18.
ଦୁଇଟି ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରି, ଗୋପାଙ୍କ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍ତୂର୍ଣଂ ତେ ପ୍ରଣମ୍ଯ ହରେଃ ପଦମ୍
ସେମାନେ ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଅବତରି, ହରିଙ୍କ ପାଦକୁ ଶିର ନମାଇଲେ।