ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁରଲୋକାଶ୍ଚରାଚରାଃ 1.17.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ।
ଵିଶ୍ଵାନାଂ ଚ ସୁରାଣାଂ ଚ କଃ ସଂଖ୍ଯାଂ କର୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେ ଓ ଜଗତମାନେ, କିଏ ତାଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଗଣିପାରିବ?
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦ୍ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ସତ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉପରେ ଅଛି ବୈକୁଣ୍ଠ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତଃ ସନାତନଃ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚାରି ହାତ ଧରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସାଥୀ, ସନାତନ ରହିଛନ୍ତି।
ଗୋଲୋକେ ଦ୍ଵିଭୁଜଃ କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାକାନ୍ତଃ ସନାତନଃ
ଗୋଲୋକରେ ଦୁଇ ହାତ ଧରି କୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କର ସାଥୀ, ସନାତନ ରହିଛନ୍ତି।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଚାତ୍ମା ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ସେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତମ ବ୍ରହ୍ମ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା।
ତଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ମଣ୍ଡଲାକାରଂ ସୂର୍ଯ୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏକ ଜ୍ୟୋତିର ମଣ୍ଡଳ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି କୋଟି ଆଲୋକ ପରି ଚମକେ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ପୀତଵାସସମ୍
ସେ ନବୀନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ, ଦୁଇ ହାତ ଧରି, ପୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
କିଶୋରନଯନଂ ଶଶ୍ଵଚ୍ଛାନ୍ତଂ ସସ୍ମିତମୀ ଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ କିଶୋର ପରି, ସଦା ଶାନ୍ତ, ହସିଥିବା, ଏବଂ ସେ ପ୍ରଭୁ।
ଯସ୍ଯ ଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋଽହଂ ଚ ଯସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯଶ୍ଚ ବାଲକଃ ।। 1.17.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ଓ ଶିଶୁ।
ଶୀଘ୍ରଂ ଜୀଵଯ ଗନ୍ଧର୍ଵଂ ଦେଵେଶ୍ଵର ସୁରେଶ୍ଵର
ଦେବମାନ୍ୟ, ଦେବମାନ୍ୟ, ଦୟାକରି ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜୀବନ୍ତ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବାଲକସ୍ତତ୍ର ଵିପ୍ରରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏପରି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ପ୍ରଯଯୁର୍ମାଲତୀମୂଲଂ ବ୍ରହ୍ମେଶାନପୁରୋଗମାଃ
ସୂତ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ମାଲତୀ ଗଛର ତଳକୁ ଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଜଲଂ ଦଦୌ ଗାତ୍ରେ ଶଵସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରୁ ଜଳ ନେଇ ଶବର ଦେହରେ ଢାଲିଲେ।
ଜ୍ଞାନଦାନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଶିବ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ଦାନ ଦେଲେ।
ଵହ୍ନିଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ବଭୂଵ ଜଠରାନଲଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଜଠର ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଲା।
ତସ୍ଯ ଵାଯୋରଧିଷ୍ଠାନାଜ୍ଜଗତ୍ପ୍ରାଣସ୍ଵରୂପିଣଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ରୂପ ବାୟୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ,
ସର୍ଵ୍ଵାଧିଷ୍ଠାନମାତ୍ରେଣ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିର୍ବଭୂଵ ହ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମାତ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଦୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି ଫେରିଲା।
ଶଵସ୍ତଥାଽପି ନୋତ୍ତସ୍ଥୌ ଯଥା ଶେତେ ଜଡସ୍ତଥା
ତଥାପି ଶବ ଉଠିଲାନି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅଚେତନ ଭାବେ ପଡ଼ି ରହିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ସାଧ୍ଵୀ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ସତୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ଵିନା ଯେନ ଶଵାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାଣିନୋ ଜଗତୀତଲେ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ଯାହା ବିନା ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଶବ ହୋଇଯାନ୍ତି,
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ସାକ୍ଷିରୂପଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵକର୍ମସୁ 1.18.
ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିର୍ଲିପ୍ତ ଓ ସାକ୍ଷୀ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି,
ଯେନ ସୃଷ୍ଟା ଚ ପ୍ରକୃତିଃ ସର୍ଵାଧାରୋ ପରାତ୍ପରା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସର୍ବୋପରି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ,
ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ନିଯତୋ ଯସ୍ଯ ସେଵଯା
ଯାହାଙ୍କ ସେବାରେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଦା ନିୟୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି,
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଯଂ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା
ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି,
ସାକାରଂ ଚ ନିରାକାରଂ ପରଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଵିଭୁମ୍
ଯିଏ ରୂପୀ ଓ ଅରୂପୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସ୍ୱଇଚ୍ଛାର ମାଲିକ,
ତପଃଫଲଂ ତପୋବୀଜଂ ତପସାଂ ଚ ଫଲପ୍ରଦମ୍
ଯିଏ ତପସ୍ୟାର ଫଳ, ତପସ୍ୟାର ବୀଜ, ତପସ୍ୟାର ଫଳଦାତା,
ସର୍ଵାଧାରଂ ସର୍ଵବୀଜଂ କର୍ମ ତତ୍କର୍ମଣାଂ ଫଲମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ବୀଜ, କର୍ମ ଓ ସମସ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ସ୍ୱୟଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ଧରଣ କରାଯାଇଥିବା ରୂପ।
ତତ୍ତେଜୋ ମଣ୍ଡଲାକାରଂ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ସେଇ ତେଜ ଏକ ଦୀପ୍ତିମୟ ମଣ୍ଡଳର ଆକାର ଧାରଣ କରିଛି, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦଶ ମିଳିଅନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।