ତସ୍ଯାତ୍ର ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶତମ୍ ସ ଯାତି କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ ।। 1.17.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ପରିହାର ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶତବର୍ଷ ଯାଏଁ; ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବାଯାଏଁ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୁରୁଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନକୋ ଜ୍ଞାନଦାଯକଃ
ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁ, ପିତା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ।
ଏଷାଂ ଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ରଯାଣାଂ ଵିପ୍ରପୁଙ୍ଗଵ
ଏହି ତିନି ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଯାହାପରେ,
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ନାଗତୋ ହରିରତ୍ରେତି ଵ୍ଯର୍ଥାଽଽକାଶସରସ୍ଵତୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, 'ହରି ଏଠାକୁ ଆସିନାହାନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର କଥା ନିର୍ବାର୍ଥକ, ଆକାଶ ପରି ଖାଲି.'
ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମଯା ଭଦ୍ରଂ ବ୍ରୂତ ଧର୍ମାର୍ଥମୀଶ୍ଵରାଃ
ମୁଁ ଏପରି କହିଛି; ଏହା ଭଲ ହେଉ। ମହାପ୍ରଭୁମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତୁ।
ଯୂଯଂ ଚ ଭାଵୁକା ବ୍ରୂତ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵତ୍ର ସନ୍ତତମ୍
ଆପଣମାନେ ଭାବୁକ, କହନ୍ତୁ—ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ସବୁଠି ଥାନ୍ତି।
ଅଂଶାଂଶିନୋର୍ନ ଭେଦଶ୍ଚେଦାତ୍ମନଶ୍ଚେତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଅଂଶ ଓ ଅଂଶୀ, ଆତ୍ମା ଓ ଆତ୍ମାରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
କୋଟିଜନ୍ମଦୁରାରାଧ୍ଯମସାଧ୍ଯମସତାମପି
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
କିଂ କ୍ଷୁଦ୍ରାଃ କିଂ ମହାନ୍ତଶ୍ଚ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
କିଏ କ୍ଷୁଦ୍ର, କିଏ ବଡ଼—ସମସ୍ତେ କାହିଁକି ପରମ ପଦକୁ ଚାହାନ୍ତି?
ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଷଯୀ ଵିଶ୍ଵେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସକୃତ୍
ଯେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭୋଗୀ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ନିବାସ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁରଲୋକାଶ୍ଚରାଚରାଃ 1.17.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ।
ଵିଶ୍ଵାନାଂ ଚ ସୁରାଣାଂ ଚ କଃ ସଂଖ୍ଯାଂ କର୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ, ଦେବମାନେ ଓ ଜଗତମାନେ, କିଏ ତାଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଗଣିପାରିବ?
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଦ୍ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ସତ୍ଯମୀପ୍ସିତମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉପରେ ଅଛି ବୈକୁଣ୍ଠ, ଯାହା ସତ୍ୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ।
ଚତୁର୍ଭୁଜଶ୍ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତଃ ସନାତନଃ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚାରି ହାତ ଧରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସାଥୀ, ସନାତନ ରହିଛନ୍ତି।
ଗୋଲୋକେ ଦ୍ଵିଭୁଜଃ କୃଷ୍ଣୋ ରାଧାକାନ୍ତଃ ସନାତନଃ
ଗୋଲୋକରେ ଦୁଇ ହାତ ଧରି କୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କର ସାଥୀ, ସନାତନ ରହିଛନ୍ତି।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଚାତ୍ମା ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ସେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତମ ବ୍ରହ୍ମ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା।
ତଜ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ମଣ୍ଡଲାକାରଂ ସୂର୍ଯ୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଏକ ଜ୍ୟୋତିର ମଣ୍ଡଳ ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି କୋଟି ଆଲୋକ ପରି ଚମକେ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ପୀତଵାସସମ୍
ସେ ନବୀନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ, ଦୁଇ ହାତ ଧରି, ପୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
କିଶୋରନଯନଂ ଶଶ୍ଵଚ୍ଛାନ୍ତଂ ସସ୍ମିତମୀ ଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ କିଶୋର ପରି, ସଦା ଶାନ୍ତ, ହସିଥିବା, ଏବଂ ସେ ପ୍ରଭୁ।
ଯସ୍ଯ ଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋଽହଂ ଚ ଯସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯଶ୍ଚ ବାଲକଃ ।। 1.17.
ମୁଁ ତାଙ୍କର ବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ଓ ଶିଶୁ।
ଶୀଘ୍ରଂ ଜୀଵଯ ଗନ୍ଧର୍ଵଂ ଦେଵେଶ୍ଵର ସୁରେଶ୍ଵର
ଦେବମାନ୍ୟ, ଦେବମାନ୍ୟ, ଦୟାକରି ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜୀବନ୍ତ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବାଲକସ୍ତତ୍ର ଵିପ୍ରରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏପରି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ପ୍ରଯଯୁର୍ମାଲତୀମୂଲଂ ବ୍ରହ୍ମେଶାନପୁରୋଗମାଃ
ସୂତ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ମାଲତୀ ଗଛର ତଳକୁ ଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା କମଣ୍ଡଲୁଜଲଂ ଦଦୌ ଗାତ୍ରେ ଶଵସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରୁ ଜଳ ନେଇ ଶବର ଦେହରେ ଢାଲିଲେ।
ଜ୍ଞାନଦାନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଃ ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଶିବ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ଦାନ ଦେଲେ।
ଵହ୍ନିଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ବଭୂଵ ଜଠରାନଲଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଜଠର ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହେଲା।
ତସ୍ଯ ଵାଯୋରଧିଷ୍ଠାନାଜ୍ଜଗତ୍ପ୍ରାଣସ୍ଵରୂପିଣଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ରୂପ ବାୟୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ,
ସର୍ଵ୍ଵାଧିଷ୍ଠାନମାତ୍ରେଣ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିର୍ବଭୂଵ ହ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମାତ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଦୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି ଫେରିଲା।
ଶଵସ୍ତଥାଽପି ନୋତ୍ତସ୍ଥୌ ଯଥା ଶେତେ ଜଡସ୍ତଥା
ତଥାପି ଶବ ଉଠିଲାନି, ପୂର୍ବବତ୍ ଅଚେତନ ଭାବେ ପଡ଼ି ରହିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ସାଧ୍ଵୀ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ସତୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।