ମାଲତୀଚମ୍ପକାନାଂ ଚ ପୁଷ୍ପରାଜିଭିରନ୍ଵିତମ୍
ମାଳତୀ ଓ ଚମ୍ପକ ଫୁଲର ରାଜା ଫୁଲମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ଵଜ୍ରସାରେଣ ଖଚିତୈର୍ମୁକ୍ତାଜାଲଵିଲମ୍ବିଭିଃ
ଶୁଦ୍ଧ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏବଂ ମୁକ୍ତାର ମାଳା ଲଟକିଥିଲା।
ରତ୍ନସିଂହାସନୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ରତ୍ନଚିତ୍ରେଣ ଚିତ୍ରିତୈଃ
ମଣି ଲଗାଇଥିବା ସିଂହାସନ ଏବଂ ମଣିର ଚିତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଶୀତଵାସିତତୋଯେନ ସଂଯୁକ୍ତଂ ଭୋଗଵସ୍ତୁଭିଃ
ଢଣ୍ଡା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ଏବଂ ଭୋଗବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସଜିଥିଲା।
ଯାନି ଯେଷାଂ ମନ୍ଦିରାଣି ତନ୍ନାମାନି ଲିଲେଖ ସଃ
ସେ ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିରର ନାମ ଲେଖିଥିଲେ।
ନିଦ୍ରେଶଂ ନିଦ୍ରିତଂ ନତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ସ୍ଵାଲଯଂ ମୁନେ
ନିଦ୍ରାର ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯିଏ ତିଏ ସେତେବେଳେ ଶୁଏଇଥିଲେ, ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ, ମୁନି।
ନେହାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଚ ନଗରଂ ବଭୂଵେଶେଚ୍ଛଯା ଭୁଵି ସୁଖଦଂ ପାତକହରଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ନଗର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯାହା ସୁଖ ଦେଉଥିଲା ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରୁଥିଲା; ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
କଥଂ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ନାମ କାନନସ୍ଯାସ୍ଯ ଭାରତେ
ଭାରତ ଦେଶର ଏହି କାନନ କିପରି ବୃନ୍ଦାବନ ନାମ ହେଲା?
ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ନିଖିଲଂ ତତ୍ତ୍ଵମେଵ ପୁରାତନମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ହସି ହସି ସେ ପ୍ରାଚୀନ ସତ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଲେ।
ଆସୀତ୍ସତ୍ଯଯୁଗେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସତ୍ଯଧର୍ମରତଃ ସଦା
ସତ୍ୟଯୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦା ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଲିନ ଥିବା ଜଣେ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରାନିଵ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଃ ପାଲଯାମାସ ଧାର୍ମିକଃ
ସେ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା ନାନାଵିଧଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଫଲକାଙ୍କ୍ଷୀ ନ ଚ ସ୍ଵଯମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେବେ ନିଜ ପାଇଁ ତାହାର ଫଳ ଆଶା କରୁନଥିଲେ।
କେଦାରତୁଲ୍ଯୋ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ନ ଭୂତୋ ଭଵିତା ପୁନଃ
ସେ ରାଜା କେଦାର ମାନେ ଏମିତି ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲେ, ପୂର୍ବେ କେହି ଏମିତି ହୋଇନାହାନ୍ତି, ଆଉ ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେବେ ନାହିଁ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯୋପଦେଶେନ ଜଗାମ ତପସେ ଵନମ୍
ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କର ଉପଦେଶରେ ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଶଶ୍ଵତ୍ସୁଦର୍ଶନଂ ଚକ୍ରମସ୍ତି ଯତ୍ସନ୍ନିଧୌ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେଠାରେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।
କେଦାରଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ଚ ତନ୍ନାମ୍ନା ଚ ବଭୂଵ ହ
ସେଠାରେ କେଦାର ନାମର ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
କମଲାଂଶା ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ନାମ୍ନା ଵୃନ୍ଦା ତପସ୍ଵିନୀ
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ବୃନ୍ଦା ନାମରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଂଶ ଏବଂ ତପସ୍ୱିନୀ ଥିଲେ।
ଦତ୍ତୋ ଦୁର୍ଵାସସା ତସ୍ଯୈ ହରେର୍ମନ୍ତ୍ରଃ ସୁଦୁର୍ଲଭଃ
ଦୁର୍ବାସା ତାଙ୍କୁ ହରିଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତପସ୍ତେପେ ସୁନିର୍ଜନେ 4.17.
ସେ ଏକାକୀ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵରଂ ଵୃଣ୍ଵିତ୍ଯୁଵାଚ ସଃ
ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ବୋଲିଲେ, 'ତୁମେ ଏକ ଵର ଚାହିଁ।'
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ ସା ସଦ୍ଯଃ କାମବାଣପ୍ରପୀଡିତା
କାମବାଣର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ସେ ସହସା ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଓମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ରହସି ଚିରଂ ରେମେ ତଯା ସହ
ଗୁପ୍ତରେ 'ଓଁ' ବୋଲି, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତାଙ୍କ ସହ ରମଣ କଲେ।
ରାଧା ସମା ସା ସୌଭାଗ୍ଯାଦ୍ଗୋପୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ବଭୂଵ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟରେ, ରାଧାଙ୍କ ସମାନ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ହେଲେ।
ଵୃନ୍ଦଯାଽତ୍ର କୃତା କ୍ରୀଡା ତେନ ଵା ମୁନିପୁଂଗଵ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ବୃନ୍ଦା ତାଙ୍କ ସହ ଖେଳ କଲେ।
ଯେନ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ନାମ ନିବୋଧ କଥଯାମି ତେ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବୃନ୍ଦାବନ ବୋଲାଯାଏ, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ତୁଲସୀଵେଦଵତ୍ଯୌ ଚ ଵିରକ୍ତେ ଭଵକର୍ମଣି
ତୁଳସୀ ଓ ବେଦବତୀ, ଦୁହେଁ ସଂସାରୀ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଅଲଗା ଥିଲେ।
ଦୈଵାଦ୍ଦୁର୍ଵାସସଃ ଶାପାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶଙ୍ଖାସୁରଂ ପ୍ରତି
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏବଂ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ଶଂଖାସୁରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ସା ଚୈଵ ହରିଶାପେନ ଵୃକ୍ଷରୂପା ସୁରେଶ୍ଵରୀ 4.17.
ହରିଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ ହୋଇ ଗଛର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ତଥା ତସ୍ଥୌ ଚ ସତତଂ ଶିଲାଵକ୍ଷସି ସୁଂଦରୀ ତଥାଽପି ଚ ପ୍ରସଂଗେନ କିଂଚିଦୁକ୍ତଂ ମୁନେ ପୁନଃ
ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଶିଳାର ଉପରେ ସଦା ଏମିତି ରହିଲେ; ତଥାପି, ହେ ମୁନି, ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କଥା କୁହାଯାଏ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ତପସଃ ସ୍ଥାନଂ ତଦିଦଂ ଚ ତପୋଧନ
ଏହି ସ୍ଥାନ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ସ୍ଥାନ, ହେ ତପସ୍ୟାର ଧନ।