ଜ୍ଞାନେନ ଵଯସା ଵୃଦ୍ଧୋ ଦର୍ଶନୀଯଃ କିଶୋରଵତ୍
ଜ୍ଞାନ ଓ ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ, କିନ୍ତୁ ଦେଖିବାକୁ ତରୁଣଙ୍କ ପରି ମନୋହର,
ଵିଶିଷ୍ଟଶିଲ୍ପନିପୁଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶିଲ୍ପିତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ଅତିଶୟ ଦକ୍ଷ କାରିଗରମାନେ ଓ କୋଟି କୋଟି ଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ସହିତ,
ଆଜଗ୍ମୁର୍ଯକ୍ଷନିକରାଃ କୁବେରଵନକିଂକରାଃ
କୁବେରଙ୍କ ଅରଣ୍ୟର ଯକ୍ଷମାନେ ଏବଂ ସେଠାର ଉପସ୍ଥିତ ସେବକମାନେ ଆସିଲେ।
ପଦ୍ମରାଗକରା କେଚିଦିନ୍ଦ୍ରନୀଲକରା ଵରାଃ 4.17.
କେହି ହାତରେ ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି ନେଇଥିଲେ।
ସୂର୍ଯକାନ୍ତକରାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ପ୍ରଭାକରକରା ଵରାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତ ମଣି ନେଇଥିଲେ, କିଛି ଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣି ଧରିଥିଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଗନ୍ଧସାରାଣାଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଵାହକାଃ
କିଛି ଲୋକ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଣପାତ୍ରଘଟାଦୀନାଂ ଵାହକାଶ୍ଚୈଵ କେଚନ
ଏବଂ କିଛି ଲୋକ ସୁନାର ବାଟି, ଘଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ।
ନଗରଂ କର୍ତୁମାରେଭେ ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ଶୁଭେକ୍ଷଣମ୍
ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ କରି, ସେ ନଗର ତିଆରି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୀର୍ଥସାରମତିପ୍ରିଯତମଂ ହରେଃ
ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସାର, ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ ସ୍ଥାନ।
ଗୋଲୋକସ୍ଯ ଚ ସୋପାନଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦମ୍
ଏହା ଗୋଲୋକକୁ ଯିବା ପଥ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
କପାଟସ୍ତମ୍ଭସୋପାନସହିତୈଃ ପ୍ରସ୍ତରୈର୍ଵରୈଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାଥର ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଥିରେ ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି ଓ ସୋପାନ ଥିଲା।
ଶୈଲଜାଶ୍ମଵିନିର୍ମାଣଵେଦିପ୍ରାଂଗଣସଂଯୁତମ୍
ପାହାଡ଼ ଶିଳାରେ ତିଆରି ମଞ୍ଚ ଓ ମଣ୍ଡପ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯଥୋଚିତବୃହତ୍କ୍ଷୁଦ୍ରଦ୍ଵାରଦ୍ଵଯସମନ୍ଵିତମ୍
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଦ୍ୱାର ରହିଥିଲା।
ସୋପାନୈର୍ଗନ୍ଧସାରାଣାଂ ସ୍ତମ୍ଭୈଃ ଶଂକୁଵିନିର୍ମିତୈଃ 4.17.
ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟର ସୋପାନ ଏବଂ ଶିଖର ଆକୃତିର ଖୁଟି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵଜ୍ରସାରଵିନିର୍ମାଣପ୍ରାକାରୈଃ ପରିଶୋଭିତମ୍ ଵୃଷଭାନ୍ଵାଲଯଂ ରମ୍ଯଂ କର୍ତୁମାରବ୍ଧଵାନ୍ପୁନଃ
ବଜ୍ର ସାରର ପ୍ରାଚୀର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସେ ପୁଣିଥରେ ଭଲ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ଆବାସ ତିଆରି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପ୍ରାକାରପରିଖାଯୁକ୍ତଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରାନ୍ଵିତଂ ପରମ୍
ପ୍ରାଚୀର ଓ ଖାଳି ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ଚାରିଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ୱାର ଥିଲା।
ରତ୍ନସାରଵିକାରୈଶ୍ଚ ତୂଲିକାନିକରୈର୍ଵରୈଃ
ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ପାତି ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୂଳିର ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଲୋହସାରକପାଟୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତଂ ଚିତ୍ରକୃତ୍ରିମୈଃ
କଳା କୃତି ଲୋହା ଦ୍ୱାର ଓ ଶିଳ୍ପ କୃତ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା।
ତଦାଶ୍ରମୈକଦେଶେ ଚ ନିର୍ଜନେଽତିମନୋହରେ
ସେଇ ଆଶ୍ରମର ଏକ ଅଂଶରେ, ଏକାନ୍ତ ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ସ୍ଥାନରେ।
ସଂଭୋଗାର୍ଥଂ କଲାଵତ୍ଯାଃ ସ୍ଵାମିନା ସହ କୌତୁକାତ୍
ଭୋଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, କଳାବତୀ ସହ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ମିଶି, କୌତୁହଳରେ।
ଯୁକ୍ତଂ ନଵଭିରାରୋହୈରିନ୍ଦ୍ରନୀଲଵିନିର୍ମିତୈଃ ଅତ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରିତଂ ମନୋରମ୍ଯଂ ସର୍ଵତୋଽପି ଵିଲକ୍ଷଣମ୍
ନଉଟି ତଳା ଉପରେ ଉପରେ ଲଗାଇ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିରେ ତିଆରି, ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷକ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚମତ୍କୃତ କରୁଥିବା ଏହି ଗୃହ ଅନ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଅଲଗା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଯତ୍ନତୋ ଯଦ୍ଗୃହଂ ରମ୍ଯଂ ନିର୍ମମେ ସୁରକାରୁଣା
ନାରଦ କହିଲେ: ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ଦେବତାଙ୍କର ଶିଳ୍ପୀ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଘର ତିଆରି କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାର୍ଦ୍ଧାଂଶସଂଭୂତା ତେନ ତୁଲ୍ଯା ଚ ତେଜସା ଯସ୍ଯାଂ ଚ ସୁଦୃଢାଂ ଭକ୍ତିଂ ସନ୍ତୋ ଵାଞ୍ଛଂତି ସନ୍ତତମ୍ ।। 4.17.
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତାଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଥିବା, ଯାହାଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ଭଲ ଲୋକମାନେ ଆଶା କରନ୍ତି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ମାନଵଃ କେନ ପୁଣ୍ଯେନ କଥମାପ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ନାରଦ ପଚାରିଲେ: ଏତେ ଦୁର୍ଲଭ ଭାଗ୍ୟ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଏକ ମଣିଷ ପାଇଲେ?
ଵୃଷଭାନୁର୍ଵ୍ରଜପତିଃ ପୁରାଽଽସୀତ୍କୋ ମହାନହୋ
ବୃଷଭାନୁ, ବ୍ରଜର ମାଲିକ, ପୂର୍ବେ ଏକ ମହାନ ଆତ୍ମା ଥିଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ପ୍ରୀତ୍ଯା ତମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ହସି ହସି ସ୍ନେହରେ ସେଇ ପୁରୁଣା କଥା କହିଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ
ନାରାୟଣ କହିଲେ:
କଲାଵତୀ ରତ୍ନମାଲା ମେନକାଶ୍ଚାତିଦୁର୍ଲଭାଃ
କଳାବତୀ, ରତ୍ନମାଳା ଏବଂ ମେନକା ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶୈଲାଧିପଂ ହରେରଂଶଂ ମେନକା ସା ହିମାଲଯମ୍
ମେନକା ହେଉଛନ୍ତି ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯିଏ ହେଉଛନ୍ତି ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ହିମାଳୟ।
ଶ୍ରୀରାମପତ୍ନୀ ଶ୍ରୀଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସୀତା ସତ୍ଯପରାଯଣା
ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଶ୍ରୀ, ସେଇ ନିଜେ ସୀତା, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।