ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଜଗତାଂ ଵିଧାତା ସର୍ଵକାରକଃ 1.17.
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଜଗତର ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।
ଯୁଗଲକ୍ଷଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚ ଵେଧସା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯକାଲଂ ସୁଚିରଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ହରେର୍ମଯା
ଅସଂଖ୍ୟ କାଳ ଧରି, ମୁଁ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲି।
ଅଧୁନା ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ଯନ୍ନାମଗୁଣକୀର୍ତନମ୍
ଏବେ, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୁଣ ଗାଉଛି।
ମତ୍ତୋ ଯାତି ଚ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚ ଯନ୍ନାମଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନାତ୍
ମୋର ନାମ ଓ ଗୁଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାରେ, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଇଥାଏ ।
ସର୍ଵବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସଂହର୍ତ୍ତାଽପ୍ଯହଂ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯାଭିଧଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା ନାମରେ ପରିଚିତ ।
କାଲେ ତତ୍ର ଵିଲୀନୋଽହମାଵିର୍ଭୂତସ୍ତତଃ ପୁନଃ
ଯଥାସମୟରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଲୟ ହେଉଛି ଓ ପୁଣି ପ୍ରକଟ ହେଉଛି ।
ଗୋଲୋକେ ଯଃ ସ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେ ସ ଏଵ ଚ
ଗୋଲୋକରେ ଯିଏ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଭବିକୁଣ୍ଠରେ ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ।
ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ତୁ ଦିଵ୍ଯାନାଂ ଯୁଗାନାମେକସପ୍ତତିଃ
ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ରେ ଏକାଉଁ ସପ୍ତତି ଦିବ୍ୟ ଯୁଗ ରହିଥାଏ ।
ଏତତ୍ସଂଖ୍ଯାଵିଶିଷ୍ଟସ୍ଯ ଶତଵର୍ଷାଯୁଷୋ ଵିଧେଃ
ଏହି ଗଣନା, ଶତବର୍ଷ ଆୟୁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ହେଉଛି ।
ଅହଂ କଲାନାମୃଷଭଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ 1.17.
ସମସ୍ତ ଅଂଶ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମା ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଙ୍କରସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଚ ଶୌନକ
ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ତାଠାରେ ଚୁପ ହେଲେ, ଶୌନକ ।
ଧର୍ମ ଉଵାଚ ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମା ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷୋଽପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଶ୍ଚ ଦୁରାତ୍ମନଃ
ଧର୍ମ କହିଲେ: ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ।
ଅଧୁନାଽପି ସଭାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନାଯାତ ଇତି ଯଦ୍ଵଚଃ
ଏବେ ମଧ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ ସଭାକୁ ଆସିନାହାନ୍ତି ବୋଲି କହାଯାଇଛି ।
ମହନ୍ନିନ୍ଦା ଭଵେଦ୍ଯତ୍ର ନୈଵ ସାଧୁ ଶୃଣୋତି ତାମ୍
ଯେଉଁଠି ବଡ ନିନ୍ଦା ହୁଏ, ସେଠି ଭଲ ଲୋକେ କେବେ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈଵାନ୍ମହନ୍ନିନ୍ଦାଂ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ମରଣାଦ୍ ବୁଧଃ
ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରିଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ।
କାମତୋଽକାମତୋ ଵାଽପି ଵିଷ୍ଣୁନିନ୍ଦାଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅଚାହିଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରେ,
କୁମ୍ଭୀପାକେ ପଚତି ସ ଯାଵଦ୍ଧି ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ଯାଏଁ, କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପକାଯାଏ ।
ପ୍ରାଣୀ ଚ ନରକଂ ଯାତି ଶ୍ରୁତଂ ତତ୍ରୈଵ ଚେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଏହି ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଅପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଚ କୁରୁତେ କିଂ ଵା ତଂ ଚ ନ ମନ୍ଯତେ
ଯଦି ସେ ଏହାକୁ ଅସତ୍ୟ ଭାବି କିମ୍ବା ଅଗ୍ରହ କରେ,
ତସ୍ଯାତ୍ର ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶତମ୍ ସ ଯାତି କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ ।। 1.17.
ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ପରିହାର ନାହିଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶତବର୍ଷ ଯାଏଁ; ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବାଯାଏଁ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୁରୁଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନକୋ ଜ୍ଞାନଦାଯକଃ
ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁ, ପିତା ଓ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ।
ଏଷାଂ ଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ରଯାଣାଂ ଵିପ୍ରପୁଙ୍ଗଵ
ଏହି ତିନି ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଯାହାପରେ,
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ନାଗତୋ ହରିରତ୍ରେତି ଵ୍ଯର୍ଥାଽଽକାଶସରସ୍ଵତୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, 'ହରି ଏଠାକୁ ଆସିନାହାନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର କଥା ନିର୍ବାର୍ଥକ, ଆକାଶ ପରି ଖାଲି.'
ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମଯା ଭଦ୍ରଂ ବ୍ରୂତ ଧର୍ମାର୍ଥମୀଶ୍ଵରାଃ
ମୁଁ ଏପରି କହିଛି; ଏହା ଭଲ ହେଉ। ମହାପ୍ରଭୁମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ କଥା କହନ୍ତୁ।
ଯୂଯଂ ଚ ଭାଵୁକା ବ୍ରୂତ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵତ୍ର ସନ୍ତତମ୍
ଆପଣମାନେ ଭାବୁକ, କହନ୍ତୁ—ବିଷ୍ଣୁ ସଦା ସବୁଠି ଥାନ୍ତି।
ଅଂଶାଂଶିନୋର୍ନ ଭେଦଶ୍ଚେଦାତ୍ମନଶ୍ଚେତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଅଂଶ ଓ ଅଂଶୀ, ଆତ୍ମା ଓ ଆତ୍ମାରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
କୋଟିଜନ୍ମଦୁରାରାଧ୍ଯମସାଧ୍ଯମସତାମପି
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ପରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର; ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
କିଂ କ୍ଷୁଦ୍ରାଃ କିଂ ମହାନ୍ତଶ୍ଚ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
କିଏ କ୍ଷୁଦ୍ର, କିଏ ବଡ଼—ସମସ୍ତେ କାହିଁକି ପରମ ପଦକୁ ଚାହାନ୍ତି?
ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଷଯୀ ଵିଶ୍ଵେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସକୃତ୍
ଯେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭୋଗୀ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ନିବାସ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।