ମାନସଂ ଗୋପିକାନାଂ ଚ ମୋହଯନ୍ତଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେ ଗୋପିମାନଙ୍କର ମନକୁ ପୁନଃପୁନ ଆକର୍ଷିତ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ତେଶଧର୍ମାଦ୍ଯୈଃ ସ୍ତୂଯମାନମହଂ ଭଜେ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଯିଁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନନ୍ତ, ଈଶ୍ୱର, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯେତ୍ତଦା ରାଧିକାଂ ଚ ଧ୍ଯାନଂ ମଧ୍ଯଂଦିନେରିତମ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧ୍ୟାନରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରାଧିକାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରାସମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥାଂ ରାସାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାମ୍
ସେ ରାସ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ।
ରସିକପ୍ରଵରାଂ ରମ୍ଯାଂ ରମାଂ ଚ ରମଣୋତ୍ସୁକାମ୍
ସେ ରସିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର ଅଂଶ, ମିଳନ ପାଇଁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ।
ଵକ୍ରଭ୍ରୂଭଙ୍ଗସଂଯୁକ୍ତାଂ ମଞ୍ଜୀରେଣୈଵ ରଞ୍ଜିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଭୂହୂ ଅର୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଓ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ, ତିନ୍କିଲି ମଞ୍ଜିର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଚାରୁଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଚନ୍ଦନେନ ଵିଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଚମ୍ପକ ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୋଭିତ।
ଚାରୁପତ୍ରାଵଲୀଯୁକ୍ତାଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକୋଜ୍ଜ୍ଵଲାମ୍ 4.16.
ସେ ସୁନ୍ଦର ପତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରହାରେଣ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲଵିରାଜିତାମ୍
ତାଙ୍କର ଛାତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନର ହାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରରଚିତକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତାମ୍
ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ମଞ୍ଜିର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯାହା ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରେ।
ସର୍ଵେଶେନ ସ୍ତୂଯମାନାଂ ସର୍ଵବୀଜାଂ ଭଜାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଯିଁଁ ସର୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ଉତ୍ସ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଦତ୍ତ୍ଵା ପ୍ରତିଦିନମୁପଚାରାଂଶ୍ଚ ଷୋଡଶ
ଭକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରତିଦିନ ଷୋଡଶ ଉପଚାର ଦେବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରକମଲଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ କମଳ, ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଟି ଅର୍ଥାତ ଏକ ଶତ ଅଠ କମଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ କୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଵାହେତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ, 'ସ୍ଵାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହି କମଳଗୁଡିକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯମଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯାଽକ୍ଷତୈଃ ଫଲମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଶତ ଅଠ ଅଭିଜ୍ଞ ଚାଉଳ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଏହି ଉପବାସର ଫଳ।
ହୋମଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତୀ ନିତ୍ଯମଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତାହୁତୀଃ
ଉପବାସୀ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଶତ ଅଠ ହୋମ ଆହୁତି ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲେନ ହଵନଂ କୁର୍ଯାଦାଜ୍ଯମିଶ୍ରେଣ ନାରଦ
ନାରଦ, ତିଳ ଓ ଘି ମିଶାଇ ହବନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ମାସତ୍ରଯଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ତଦନନ୍ତରମ୍ ।। 4.16.
ଏଭଳି ତିନି ମାସ ଉପବାସ କରି, ପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
କମଲାନାଂ ଚ ନଵତିସହସ୍ରାଣ୍ଯକ୍ଷତାନି ଚ
ନବତି ହଜାର କମଳ ଓ ଅଭିଜ୍ଞ ଚାଉଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯେତ୍ପରମାନ୍ନାନି ସ୍ଵାଦୂନି ମିଷ୍ଟକାନି ଚ
ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ମିଠା, ସ୍ଵାଦିଷ୍ଟ ପକାଳ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାନ୍ନାନାଵିଧଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସୁମନୋହରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ।
ନଵତିଂ ଚ ସହସ୍ରାଣି ହୁତ୍ଵାଽଽଜ୍ଯେନ ତିଲେନ ଚ
ଘି ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ନବତି ହଜାର ଆହୁତି ଦେଇ ହୋମ କରିବା ପରେ—
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାର୍ଚିତାନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଦଦ୍ଯାନ୍ନଵତିଲଡ୍ଡୁକାନ୍
ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ନବତି ତିଳ ଲଡ୍ଡୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂଵିଧଂ ଵ୍ରତଂ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏଭଳି ଉପବାସ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗସମନ୍ଵିତମ୍
ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ହଜାର ଉତ୍ତମ ବଳଦ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଶିଷ୍ଟସଂତତିକରଂ ପତିସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହି ଉପବାସ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ପତିର ସଉଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।
ଦାସତୁଲ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ପୁତ୍ରୋ ଭର୍ତା ଚ ସ୍ଵଵଚସ୍କରଃ 4.16.
ପୁଅ ଦାସ ସମାନ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ପତି ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାମ କରେ।
ଭଵେଦ୍ଵ୍ରତପ୍ରଭାଵେଣ ପ୍ରାପ୍ତଜ୍ଞାନହରିସ୍ସ୍ମୃତିଃ
ଉପବାସର ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ ଏବଂ ବିସ୍ମୃତି ଦୂର ହୁଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଵ୍ରତାନାଂ ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଶୃଣୁ ଵଦାମି ତେ
ମୋତେ ଶୁଣ, ସମସ୍ତ ଉପବାସ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଉପବାସ କଥା କହୁଛି।
ତଯା କୃତଂ ପ୍ରଥମତଃ କୃତ୍ଵାଽଗସ୍ତ୍ଯଂ ପୁରୋହିତମ୍
ସେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଉପବାସ କରିଥିଲେ, ଆଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ କରି।