ସଦ୍ଯୋ ଦେହଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ବଭୂଵ କୃଷ୍ଣପାର୍ଷଦଃ ।। 4.16.
ସେ ସତ୍ୱରେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପାର୍ଷଦ ହେଇଗଲେ।
ପଦ୍ମାନି କୃଷ୍ଣପୂଜାର୍ଥମାହର୍ତୁମୁଦଯେ ରଵେଃ
ସେମାନେ ସୁର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ପଦ୍ମ ତୁଳିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିବଧ୍ଯ ସଂଜଗ୍ମୁଃ ସର୍ଵେ ଶଂକରକିଂକରାଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଶଙ୍କରଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେବକ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଶଂକରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଣେମୁଃ ଶିରସା ଭୁଵି ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯୋ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରଃ
ସେମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଥା ଝୁକାଇ ଭୂମିରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁହଁ ହଳକା ହସରେ ଦୟାମୟ ଦେଖାଉଥିଲା, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଲକ୍ଷଯକ୍ଷୈ ରକ୍ଷଣୀଯଂ ପାର୍ଵତୀଵ୍ରତହେତଵେ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ବ୍ରତ ପାଇଁ ରକ୍ଷାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ ଯକ୍ଷ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଵ୍ରତେ ତ୍ରୈମାସିକେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପତିସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନେ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତାଃ ସର୍ଵେ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରାଃ
ତିନି ମାସର ବ୍ରତରେ, ଯାହା ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପତିସାଉଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଏ, ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଗଳା ନମାଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵା ଊଚୁଃ ଵଯଂ ଗନ୍ଧର୍ଵପ୍ରଵରା ଗନ୍ଧଵାହସୁତା ଵିଭୋ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କହିଲେ: 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗନ୍ଧବାହଙ୍କ ସନ୍ତାନ।'
ହରଯେ କମଲଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପିବାମୋ ଜଲମୀଶ୍ଵର
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ହରିଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଦେଇ ପରେ ଜଳ ପିଉଛୁ।
ଗୃହାଣ କମଲଂ ସର୍ଵଂ ଯୁଷ୍ମାକଂ ଚ ଫଲଂ କୁରୁ
ସମସ୍ତ ପଦ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ଫଳ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।
କିଂ ଵା କଥଂ ନ ପାସ୍ଯାମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦତ୍ତାନି ତାନି ଚ 4.16.
ଆପଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ କାହିଁକି କିମ୍ବା କିପରି ପିଉନାହିଁ?
ସାକ୍ଷାତ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ପଦ୍ମଂ ପୂତା ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ
ସେଠାରେ ପଦ୍ମ ଦେଇ ଆମେ ପବିତ୍ର ହେଲୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହତୋ ଦେହୋ ରୂପଭେଦଶ୍ଚ ମାଯଯା
ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ କୃପା କରିଲେ ଦେହ ଏବଂ ତାହାର ରୂପ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବଦଳିଯାଏ।
ଯତୋ ନୋ ମାନସଂ ପୂର୍ଣଂ ତଦ୍ରୂପଂ ଦର୍ଶଯାଚ୍ଯୁତ
ଆମର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ସେଇ ରୂପ ଆମକୁ ଦେଖାନ୍ତୁ।
ଵିନୋଦମୁରଲୀହସ୍ତଂ ପୀତାଂବରଧରଂ ପରମ୍
ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ମୁରଳୀ ଧରିଥିବା, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଳକା ହସରେ ଦୟାମୟ ଏବଂ ରତ୍ନ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ମୟୂରପିଛ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଥିବା, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଲୀଲାଧାମମନୋହରମ୍
ସେ ଅନେକ କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଇଥିବା ଲୀଳାମୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ନିବାସ, ଯାହା ଦେଖିଲେ ମନ ମୋହିତ ହୋଇଯାଏ।
ନଵଯୌଵନସଂପନ୍ନଂ ରାଧାଵକ୍ଷସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍
ସେ ନୂତନ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ରାଧାଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାତ୍ମାରାମଂ ପୂର୍ଣକାମଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରମ୍
ସେ ନିଜେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପଶ୍ରଵଣାତ୍ପୁଲକାଙ୍କିତଵିଗ୍ରହଃ 4.16.
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବା ସହିତ, ତାଙ୍କର ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପଶ୍ରଵଣାତ୍ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣଵିଲୋଚନଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଲୁହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ପୂତାଂ କର୍ତୁଂ ଚ ଭ୍ରମଥ ଚରଣାମ୍ଭୋଜରେଣୁନା
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ ତୁମେ ଚାଲିବା।
ସମାଗମୋ ହି ସାଧୂନାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭଃ
ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଆତ୍ମନଶ୍ଚାତ୍ମଭକ୍ତେଭ୍ଯୋ ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚ ପ୍ରିଯାଶ୍ଚ ନଃ
ଆମେ, ଆମର ଭକ୍ତମାନେ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନେ—ଏମାନେ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ତଚ୍ଛ୍ରୂଯତାଂ ମହାଭାଗାଃ ପାର୍ଵତୀଵ୍ରତକର୍ମଣି
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନମାନେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପାର୍ବତୀ ବ୍ରତର କଥା ଶୁଣ।
ତେ ତୂର୍ଣମାସୁରୀଂ ଯୋନିଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦାନବୀ ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମାନଵୀଂ ଯୋନିଂ ଗୋଲୋକଂ ଯାସ୍ଯଥ ଧ୍ରୁଵମ୍
ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବ।
ଧ୍ରୁଵଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ ଭୋ ଵତ୍ସା ଵୃନ୍ଦାରଣ୍ଯେ ଚ ଭାରତେ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ତୁମେ ଭାରତ ଭୂମିର ବୃନ୍ଦାବନରେ ଏହାକୁ ଦେଖିବ।
ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଯଂଦନମାରୁହ୍ଯ ଗମିଷ୍ଯଥ ହରେର୍ଗୃହମ୍
ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତୁମେ ହରିଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯତେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦର୍ଶଯାମାସ ତଚ୍ଛିଵଃ 4.16.
‘ଏହା ସବୁକୁ ଦେଖ’ ବୋଲି କହି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇଲେ।