ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତସ୍ଥୌ ତଲ୍ପେ ମନୋରମେ
ଏଭଳି କହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନୋହର ଶୟନରେ ବସି ରହିଲେ।
ରାଧିକୋଵାଚ ଯତ୍ତ୍ଵଂ ଵଦସି ସର୍ଵାହଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦାବ୍ଜପ୍ରସାଦତଃ
ରାଧିକା କହିଲେ: ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ, ସେ ସବୁ ମୋ ପାଇଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମର କୃପାରେ ହୋଇଛି।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯାପ୍ରିଯାଃ କେଚିତ୍ପ୍ରିଯାଶ୍ଚ କୁତ୍ର କେଚନ
ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅପ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି, କିଛି ପ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି—ଏହା କେଉଁଠି ହୋଇପାରିବ?
ତୃଣଂ ଚ ପର୍ଵତଂ କର୍ତୁ ସମର୍ଥଃ ପର୍ଵତଂ ତୃଣମ୍ 4.15.
ସେ ଏକ ତିଣିକୁ ପାହାଡ଼ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ପାହାଡ଼କୁ ତିଣି କରିପାରନ୍ତି।
ତିଷ୍ଠତ୍ଯହଂ ଶଯାନସ୍ତ୍ଵଂ କଥାଭିର୍ଯତ୍କ୍ଷଣଂ ଗତମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଶୟନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି, ତୁମେ କଥା କହି କହି ସମୟ କଟାଇଦେଲା।
ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲେ ଚ ଶିରସି ଦେହି ତେ ଚରଣାମ୍ବୁଜମ୍
ତୁମର ପଦପଦ୍ମକୁ ମୋର ଛାତି ଓ ମୋର ମୁଣ୍ଡରେ ରଖ।
ପୁରଃ ପପାତ ମେ ଦୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଦୀଯଚରଣାମ୍ବୁଜେ
ମୋ ଦୃଷ୍ଟି ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ପାଖରେ ପଡ଼ିଛି।
ପ୍ରତ୍ଯେକମଙ୍ଗଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ଦତ୍ତା ଶାନ୍ତେ ମୁଖାମ୍ବୁଜେ
ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଶାନ୍ତ ମୁଖପଦ୍ମକୁ ମୋ ଆତ୍ମା ଦେଇଛି।
ରାଧିକାଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ରାଧିକାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ତିଷ୍ଠ ଭଦ୍ରେ କ୍ଷଣଂ ଭଦ୍ରଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଵ ପ୍ରିଯେ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏକ କ୍ଷଣ ରୁହ; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଭଲ କାମ କରିବି, ମୋ ପ୍ରିୟା।
ତ୍ଵନ୍ମନୋରଥପୂର୍ଣସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ କାଲଃ ସମାଗତଃ
ତୁମର ମନୋକାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ସମୟ ଆସିଗଲା।
ତଦେଵ ଖଣ୍ଡିତୁଂ ରାଧେ କ୍ଷମୋ ନାହଂ ଚ କୋ ଵିଧିଃ
ହେ ରାଧେ, ତାହାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ; କେଉଁ ଭାଗ୍ୟ ଏହା କରିପାରିବ?
ମାଲାକମଣ୍ଡଲୁକର ଈଷତ୍ସ୍ମେରଚତୁର୍ମୁଖଃ 4.15.
ମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ହାତରେ ଧରି, ଚାରିମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ହଲକା ହସରେ ମୁହଁ ଫୁଲାଇଲେ।
ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରପୁଲକିତୋ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ଭରିଗଲା, ଦେହ ସ୍ପନ୍ଦିତ ହେଲା, ଭକ୍ତିରେ ଗଳା ନମ୍ର ହେଇଗଲା।
ପୁନର୍ନତ୍ଵା ପ୍ରଭୁଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜଗାମ ରାଧିକାନ୍ତିକମ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୁନି ନମସ୍କାର କରି, ସେ ରାଧାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଲେ।
ଚକାର ସଂଭ୍ରମେଣୈଵ ଜଟାଜାଲେନ ଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସମ୍ମାନରେ, ସେ ନିଜ ଜଟା ଦ୍ୱାରା ଦେହକୁ ମୁଡିଲେ।
ଯଥାଗମଂ ପ୍ରତୁଷ୍ଟାଵ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତଃ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ହେ ମାତସ୍ତ୍ଵତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ଦୃଷ୍ଟଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦତଃ
ପ୍ରଥାନୁସାରେ, ହାତ ଜୋଡି ପୁନି ସ୍ତୁତି କଲେ; ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — ହେ ମା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିପାରିଛି।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଭାରତେ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଗୁଡିକ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ, ଭାରତରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ।
ଭାସ୍କରେ ପୁଷ୍କରେ ତୀର୍ଥେ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ଭାସ୍କର ଓ ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥରେ, କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ।
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵେତ୍ଯୁକ୍ତେ ଚ ସ୍ଵାଭୀଷ୍ଟଂ ଚ ଵୃତଂ ମୁଦା
‘ବର ଚୟନ କର’ କହିବା ପରେ, ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଚୟନ କରିଥିଲି।
ହେ ଗୁଣାତୀତ ମେ ଶୀଘ୍ରମଧୁନୈଵ ପ୍ରଦର୍ଶଯ
‘ହେ ଗୁଣାତୀତ, ଦୟାକରି ଏବେ ତୁରନ୍ତ ଦେଖାଇଦିଅ।’
ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି କାଲେ ଚ ଵତ୍ସେଦାନୀଂ କ୍ଷମେତି ଚ
‘ମୁଁ ସମୟରେ ଦେଖାଇବି; ଏବେ ଅପେକ୍ଷା କର, ଶିଶୁ।’
ସର୍ଵେଷାଂ ଵାଞ୍ଛିତଂ ମାତର୍ଗୋଲୋକେ ଭାରତେଽଧୁନା 4.15.
ହେ ମା, ଗୋଲୋକ ଓ ଭାରତରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶା ଏବେ ପୂରଣ ହେଉଛି।
ତ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗାର୍ଧସଂଭୂତା ତୁଲ୍ଯା କୃଷ୍ଣେନ ସର୍ଵତଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହର ଅର୍ଧ ଭାଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୃଷ୍ଣ ସମାନ।
ନହି ଵେଦେଷୁ ମେ ଦୃଷ୍ଟ ଇତି କେନ ନିରୂପିତମ୍
ମୁଁ ଏହାକୁ ବେଦରେ ଦେଖିନାହିଁ; କିଏ ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛି?
ଵୈକୁଣ୍ଠଶ୍ଚାପ୍ଯଜନ୍ଯଶ୍ଚ ତ୍ଵମଜନ୍ଯା ତଥାମ୍ବିକେ
ବୈକୁଣ୍ଠ ଅଜନ୍ମା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଅଜନ୍ମା ହେଉଛ, ହେ ମା।
ତଥା ଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସଂସ୍ଥିତା
ତୁମେ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିତ ଅଛ।
ଆତ୍ମନା ଦେହରୂପା ତ୍ଵମସ୍ଯାଧାରସ୍ତ୍ଵମେଵ ହି
ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଦେହର ରୂପ ହେବା ସହ, ଏହାର ଆଧାର ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
କିମହୋ ନିର୍ମିତଃ କେନ ହେତୁନା ଶିଲ୍ପକାରିଣା
କେଉଁ ଦ୍ୱାରା, କେଉଁ କାରଣରେ, କେଉଁ କଳାକାର ତୁମେ ତିଆରି କରିଛି?
ଅସ୍ଯାଂଶା ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଦଂଶୋ ଵାଽପ୍ଯଯଂ କେନ ନିରୂପିତଃ
ତୁମେ ଏହାର ଅଂଶ, କିମ୍ବା ଏହା ତୁମର ଅଂଶ? କିଏ ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛି?