ସୁଧାମଧୁଭ୍ଯାଂ ପୂର୍ଣାନି ରତ୍ନକୁମ୍ଭାନି ନାରଦ
ନାରଦ, ମଣିର ଘଡ଼ାରେ ଅମୃତ ଓ ମଧୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲୀଲାଭଂ ଚନ୍ଦନେନ ଵିଭୂଷିତମ୍
କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ଲୀଳା ଭରିଥିବା, ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନଂ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣମ୍
ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଧୁର ମୁହଁ ଓ ଦୃଷ୍ଟି।
କୌସ୍ତୁଭେନ ମଣୀନ୍ଦ୍ରେଣ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ 4.15.
କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ତାଙ୍କର ଛାତି ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା।
ଶରତ୍ପ୍ରଫୁଲ୍ଲକମଲପ୍ରଭାମୋଚନଲୋଚନମ୍
ଶରତକାଳର ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କମଳ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିଲା।
ତ୍ରିଵଂକଚୂଡାଂ ବିଭ୍ରନ୍ତଂ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ରତ୍ନମନ୍ଦିରମ୍
ତିନି ମୁଣ୍ଡିଆ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣିମୟ ମହଳକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ସର୍ଵସ୍ମୃତିସ୍ଵରୂପା ସା ତଥାପି ଵିସ୍ମଯଂ ଯଯୌ
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ପାଠର ଅବତାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତଥାପି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ।
କାମାଚ୍ଚକ୍ଷୁଶ୍ଚକୋରାଭ୍ଯାଂ ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରଂ ପପୌ ମୁଦା
ତାଙ୍କର ଆଖି ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ପରି ଆଶାରେ, ହସିମୁଖର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ମୁହଁକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖି ରହିଲେ।
ପୁଲକାଙ୍କିତସର୍ଵାଙ୍ଗୀ ସସ୍ମିତା ମଦନାତୁରା ନଵସଂଗମଯୋଗ୍ଯାଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତୀଂ ଵକ୍ରଚକ୍ଷୁଷା
ତାଙ୍କର ସାରା ଶରୀର କୁମୁଡି ହେଲା, ସେ ହସିଲେ, ପ୍ରେମରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ, ନୂତନ ମିଳନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଇ, ଚାଲାକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ:
ଅଦ୍ଯ ପୂର୍ଣଂ କରିଷ୍ଯାମି ସ୍ଵୀକୃତଂ ଯତ୍ପୁରା ପ୍ରିଯେ
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂର୍ବରୁ ଦିଆ ଦାୟିତ୍ୱ ପୂରଣ କରିବି, ପ୍ରିୟା।
ଯଥା ତ୍ଵଂ ଚ ତଥାଽହଂ ଚ ଭେଦୋ ହି ନାଵଯୋର୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତୁମେ ଯେପରି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି; ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେହି ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଗନ୍ଧଶ୍ଚ ତଥାଽହଂ ତ୍ଵଯି ସଂତତମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଗନ୍ଧ ଯେପରି ରହିଥାଏ, ମୁଁ ତୁମରେ ସେପରି ସଦା ବ୍ୟାପିତ।
କୁଲାଲଃ ସ୍ଵର୍ଣକାରଶ୍ଚ ନହି ଶକ୍ତଃ କଦାଚନ 4.15.
ମାଟି କୁମ୍ଭ କରିବା କୁମ୍ଭକାର କିମ୍ବା ସୁନା ଗଢିବା ସୁନାରି, କେବେ ଏହି କାମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସୃଷ୍ଟେରାଧାରଭୂତା ତ୍ଵଂ ବୀଜରୂପୋଽହମଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିର ଆଧାର, ମୁଁ ଅବିନାଶୀ ମୂଳ ରୂପ।
ତ୍ଵଂ ମେ ଶୋଭା ସ୍ଵରୂପାଽସି ଦେହସ୍ଯ ଭୂଷଣଂ ଯଥା
ତୁମେ ମୋର ଶୋଭାର ଅବତାର, ଶରୀରର ଭୂଷଣ ପରି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ତଦା ତେଽପି ତ୍ଵଯୈଵ ସହିତଂ ପରମ୍
ସେ ସମୟରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସହ ଥିବା ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ସହ ଉଚ୍ଚତମ ମିଳନରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାସି ସର୍ଵରୂପୋଽହମକ୍ଷରଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅବତାର, ମୁଁ ସମସ୍ତ ରୂପର ଅବିନାଶୀ।
ନ ଶରୀରୀ ଯଦାହଂ ଚ ତଦା ତ୍ଵମଶରୀରିଣୀ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଦେହ ନଥାଏ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦେହ ନଥାଏ।
ତ୍ଵଂ ଚ ଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ଚ ସର୍ଵସ୍ତ୍ରୀରୂପଧାରିଣୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଅବତାର, ସମସ୍ତ ଜନନୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଶକ୍ତ୍ଯା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଚ ଜ୍ଞାନେନ ମଯା ତୁଲ୍ଯା ଵରାନନେ
ଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନରେ, ତୁମେ ମୋତେ ସମାନ, ଶୁଭ ମୁହଁବିଶିଷ୍ଟା।
ତସ୍ଯ ଵାସଃ କାଲସୂତ୍ରେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ତାଙ୍କର ବାସ କାଳର ସୂତ୍ରରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେପରି ରହିଥାଏ।
କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ପୁଣ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କର ନଷ୍ଟ ହେଉଛି।
ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରକେ ଘୋରେ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ 4.15.
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେପରି।
ଧାଶବ୍ଦଂ କୁର୍ଵତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାମି ଶ୍ରଵଣଲୋଭତଃ ଯାଵଜୀଵନପର୍ଯନ୍ତଂ ଯା ପ୍ରୀତିର୍ଜାଯତେ ମମ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ 'ଧା' ଶବ୍ଦଟି ଶୁଣିବି, ସେଇ ଶୁଣିବାର ଆଗ୍ରହରୁ ମୋ ମନରେ ଯେଉଁ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ତାହା ମୋ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ସା ପ୍ରୀତିର୍ମମ ଜାଯେତ ରାଧାଶବ୍ଦାତ୍ତତୋଽଧିକା
ମୋ ମନରେ ଯେଉଁ ପ୍ରେମ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ରାଧା ନାମ ଶୁଣିଲେ ସେ ପ୍ରେମ ତାହାଠୁ ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ତଃ ଶିଵୋ ଧର୍ମୋ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ବ୍ରହ୍ମା, ଅନନ୍ତ, ଶିବ, ଧର୍ମ, ଏବଂ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି—
ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ଦୁର୍ଗା ସାଵିତ୍ରୀ ପ୍ରକୃତିସ୍ତଥା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଦୁର୍ଗା, ସାବିତ୍ରୀ ଏବଂ ପ୍ରକୃତି—
ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯା ମେ ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣାଧିକା ସତୀ
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ; କିନ୍ତୁ ହେ ସତୀ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଯା ମେ ଚତୁର୍ଭୁଜା ମୂର୍ତିର୍ବିଭର୍ତ୍ତି ଵକ୍ଷସି ପ୍ରିଯାମ୍
ମୋର ଚାରି ହାତର ମୂର୍ତ୍ତି, ଯାହା ମୋ ପ୍ରିୟାକୁ ମୋର ଛାତିରେ ଧରିଥାଏ—