କୃଷ୍ଣସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧାଂଗସଂଭୂତା ନାଥସ୍ଯ ସଦୃଶୀ ସତୀ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅର୍ଧ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ସେ ନାଥଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରିୟା।
ଅଯୋନିସଂଭଵା ଦେଵୀ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ଯିଏ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ମା।
ଵାଯୁନିଃସରଣେ କାଲେ ଧୃତ୍ଵା ଚ ଶିଶୁଵିଗ୍ରହମ୍
ବାୟୁ ଚାଳିବା ବେଳେ, ସେ ଶିଶୁ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଵର୍ଧତେ ସା ଵ୍ରଜେ ରାଧା ଶୁକ୍ଲେ ଚଂଦ୍ରକଲା ଯଥା
ବ୍ରଜରେ ରାଧା, ଚାଁଦର ଶୁଭ୍ର କଳା ପରି, ଦିନେଦିନେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି।
ଏକା ମୂର୍ତିର୍ଦ୍ଵିଧାଭୂତା ଭେଦୋ ଵେଦେ ନିରୂପିତଃ
ଏକ ରୂପ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା; ଏହି ଭେଦକୁ ବେଦରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଦ୍ଵେ ରୂପେ ତେଜସା ତୁଲ୍ଯେ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନ ଚ
ଏହି ଦୁଇଟି ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଆକୃତି ଓ ଗୁଣରେ ସମାନ।
ପୁରତୋ ଗମନେନୈଵ କିଂତୁ ସାଵଯସାଧିକା
ତଥାପି, ଆଗକୁ ବଢିବା ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଅଧିକ ଅଙ୍ଗସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ରଚିତା ସାଽସ୍ଯ ପ୍ରାଣୈଶ୍ଚ ତତ୍ପ୍ରାଣୈର୍ମୂର୍ତିମାନଯମ୍ 4.13.
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରାଣରେ ସେ ଦେହଧାରଣ କଲେ।
ସ୍ଵୀକାରଂ ସାର୍ଥକଂ କର୍ତୁଂ ଗୋକୁଲେ ଯତ୍କୃତଂ ପୁରା
ଗୋକୁଳରେ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଯାହା ହେଇଥିଲା, ତାହା ସ୍ୱୀକାରକୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ହେଉଥିଲା।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାପାଲନାର୍ଥାଯ ଭଯେଶସ୍ଯ ଭଯଂ କୁତଃ
ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ ପାଇଁ—ଭୟର ଠାକୁରଙ୍କୁ କେଉଁ ଭୟ ରହିପାରେ?
ନାରାଯଣସ୍ତାମୁଵାଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ନାଭିପଂକଜେ
ନାରାୟଣ ନାଭିର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପୁରା କୈଲାସଶିଖରେ ମାମୁଵାଚ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ କୈଳାସ ଶିଖରରେ ମହେଶ୍ୱର ମୋତେ କହିଥିଲେ।
ସୁରାସୁରମୁନୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଵାଂଛିତାଂ ମୁକ୍ତିଦାଂ ପରାମ୍
ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ଋଷିମାନେ ଯାହା ଆଶା କରନ୍ତି, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୋକ୍ଷ ଦିଆଯାଏ।
ଆକାରୋ ଗର୍ଭଵାସଂ ଚ ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ରୋଗମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଏହା ଦେହଧାରଣ, ଗର୍ଭବାସ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ।
ଶ୍ରଵଣସ୍ମରଣୋକ୍ତିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଶୁଣିବା, ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେପ୍ସିତଂ ସଦାନଂଦଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୌଘମୀଶ୍ଵରମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଏକତ୍ରତା, ଠାକୁରଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ।
ଦଦାତି ସାର୍ଷ୍ଟିସାରୂପ୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନଂ ହରେଃ ସମମ୍
ଏହା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକୃତିରେ ସମତା, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ହରିଙ୍କ ସମୀପତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ।
ଯୋଗଶକ୍ତିଂ ଯୋଗମତିଂ ସର୍ଵକାଲଂ ହରିସ୍ମୃତିମ୍ 4.13.
ଏହା ଯୋଗଶକ୍ତି, ଯୋଗବୁଦ୍ଧି ଓ ସବୁବେଳେ ହରିଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଦେଇଥାଏ।
ରୋଗଶୋକମୃତ୍ଯୁଯମା ଵେପଂତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଯମ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତଦୁକ୍ତଂ ଚ ଯଥାଜ୍ଞାନଂ ସାକଲ୍ଯଂ ଵକ୍ତୁମକ୍ଷମଃ
ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିପାରିବି ନାହିଁ।
ପୁରୋହିତୋ ଜଗଦ୍ଧାତା କୃତ୍ଵାଽଗ୍ନିଂ ସାକ୍ଷିଣଂ ମୁଦା
ପୁରୋହିତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ଅଗ୍ନିକୁ ସାକ୍ଷୀ କରିଥିଲେ।
ହିଂସନଂ ଧେନୁକସ୍ଯୈଵ କାନନେ ତାଲଭୋଜନମ୍
ଧେନୁକାଙ୍କୁ ବନରେ ତାଳଫଳ ଖାଇବା ସମୟରେ ବଧ କରାଯାଇଥିଲା।
ମୋକ୍ଷଣଂ ଦ୍ଵିଜପତ୍ନୀନାଂ ମିଷ୍ଟାନ୍ନପାନଭୋଜନମ୍
ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗନାମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ।
ଗୋପୀନାଂ ଵସ୍ତ୍ରହରଣଂ ଵ୍ରତସଂପାଦନଂ ତଥା
ଗୋପୀମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନେବା ଓ ସେମାନଙ୍କର ବ୍ରତ ସଫଳ କରାଯିବ।
ଚେତସାଂ ହରଣଂ ତାସାମଯଂ ଵଶ୍ଯାଃ କରିଷ୍ଯତି
ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମନ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳିବେ।
ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ନକ୍ତଂ ଵସଂତେ ରାସମଂଡଲେ
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ସମୟରେ, ବସନ୍ତ ଋତୁର ରାତିରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ।
ତାଭିଃ ସହ ଜଲକ୍ରୀଡାଂ କରିଷ୍ଯତି କୁତୂହଲାତ୍
ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଜଳ କ୍ରୀଡ଼ା କରିବେ।
ଗୋପାଲୈର୍ଗୋପିକାଭିଶ୍ଚ ଭଵିତା ରାଧଯା ସହ 4.13.
ସେ ଗୋପା, ଗୋପୀ ଓ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେବେ।
ପୁନଃ ପ୍ରବୋଧନଂ ତାସାଂ ଦାନମାଧ୍ଯାତ୍ମିକସ୍ଯ ଚ
ପୁଣି ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବେ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦାନ ଦେବେ।
ରଥମାରୋହଣଂ କୃତ୍ଵା ମଥୁରାଗମନଂ ପୁନଃ
ସେ ରଥ ଚଢ଼ି ପୁଣି ମଥୁରାକୁ ଯିବେ।