ତଂ ଵସୁଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଚ ଶିଶୁରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ବସୁଙ୍କ ରୂପ ଦେଖାଇବା ପରେ, ସେ ଶିଶୁ ରୂପକୁ ନେଇଲେ।
ଅଯୋନିସଂଭଵଶ୍ଚାଯମାଵିର୍ଭୂତୋ ମହୀତଲେ
ସେ ଗର୍ଭ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ ହେଇଥିଲେ।
ଆଵିର୍ଭୂଯ ଵସୁଂ ମୂର୍ତିଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଜଗାମ ହ
ବସୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରକଟ କରି, ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ଶୁକ୍ଲଃ ପୀତସ୍ତଥା ରକ୍ତ ଇଦାନୀଂ କୃଷ୍ଣତାଂ ଗତଃ
ସେ ପ୍ରଥମେ ଧଳା, ପରେ ହଳଦୀଆ, ତାପରେ ଲାଲ, ଏବେ କଳା ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ରେତାଯାଂ ରକ୍ତଵର୍ଣୋଽଯଂ ପୀତୋଽଯଂ ଦ୍ଵାପରେ ଵିଭୁଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଦ୍ୱାପରେ ହଳଦୀଆ ଥିଲେ, ବଳବାନ।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ହେବାରୁ, ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।
ଶିଵସ୍ଯ ଵାଚକଃ ଷଶ୍ଚ ନକାରୋ ଧର୍ମଵାଚକଃ
'ଶ' ଅକ୍ଷର ଶିବଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, 'ନ' ଅକ୍ଷର ଧର୍ମକୁ ସୂଚାଏ।
ନରନାରାଯଣାର୍ଥସ୍ଯ ଵିସର୍ଗୋ ଵାଚକଃ ସ୍ମୃତଃ
ନର ଓ ନାରାୟଣର ଅର୍ଥକୁ 'ଃ' ଅକ୍ଷର ସୂଚାଏ।
ସର୍ଵାଧାରଃ ସର୍ଵବୀଜସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତର ମୂଳ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରୋ ଦାତୃଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ 4.13.
'ଅ' ଅକ୍ଷର ଦାତାକୁ ଜଣାଏ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରଃ ପ୍ରାପ୍ତିଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
'ଅ' ଅକ୍ଷର ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଅର୍ଥ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରୋ ଦାତୃଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
'ଅ' ଅକ୍ଷର ଦାତାକୁ ଅର୍ଥ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନୂନଂ କୃଷ୍ଣେତି ସ୍ମରଣେ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ କୃଷ୍ଣ ନାମ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହି ଫଳ ପାଏ।
କୋଟିଜନ୍ମାଂହସୋ ନାଶୋ ଭଵେଦ୍ଯତ୍ସ୍ମରଣାଦିକାତ୍
ଆରମ୍ଭରୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣେତି ସୁଂଦରଂ ନାମ ମଂଗଲଂ ଭକ୍ତିଦାଯକମ୍
'କୃଷ୍ଣ' ନାମ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଋକାରାଦ୍ଦାସ୍ଯମତୁଲଂ ଷକାରାଦ୍ଭକ୍ତିମୀପ୍ସିତାମ୍
'ୃ' ଅକ୍ଷରରୁ ଅପୂର୍ବ ଦାସ୍ୟ ମିଳେ, 'ଷ' ଅକ୍ଷରରୁ ଇଚ୍ଛିତ ଭକ୍ତି ମିଳେ।
ତତ୍ସାରୂପ୍ଯଂ ଵିସର୍ଗାଚ୍ଚ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ବିସର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ସଦୃଶତା ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଋକାରୋକ୍ତେର୍ନ ତିଷ୍ଠଂତି ଷକାରାତ୍ପାତକାନି ଚ
'ୃ' ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପାପ ରହିପାରେ ନାହିଁ, 'ଷ' ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପାପ ଖସିଯାଏ।
ରଥଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଧାଵଂତି ଗୋଲୋକାତ୍କୃଷ୍ଣକିଂକରାଃ 4.13.
ଗୋଲୋକରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସେବକମାନେ ରଥ ନେଇ ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତି।
ନାମ୍ନଃ ପ୍ରଭାଵସଂଖ୍ଯାନଂ ସଂତୋ ଵକ୍ତୁଂ ନ ଚ କ୍ଷମାଃ
ନାମର ମହିମା କେତେ ଅଛି, ଏହା ସାଧୁମାନେ କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଗୁଣାନ୍ନାମପ୍ରଭାଵଂ ଚ କିଂଚିଜ୍ଜାନାତି ମଦ୍ଗୁରୁଃ
ମୋ ଗୁରୁ ନାମର ଗୁଣ ଓ ଶକ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଜାଣନ୍ତି।
ଵେଦାଃ ସଂତୋ ନ ଜାନଂତି ମହିମ୍ନଃ ଷୋଡଶୀଂ କଲାମ୍
ବେଦ ଓ ସାଧୁମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାର ଏକ ଶୋଳା ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଥାମତି ଯଥାଜ୍ଞାନଂ ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଯଥା ଶ୍ରୁତମ୍
ଯେପରି ବୁଝିଛି, ଯେପରି ଜାଣିଛି, ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯେପରି ଶୁଣିଛି।
ଦେଵକୀନଂଦନଃ ଶ୍ରୀଶୋ ଯଶୋଦାନଂଦନୋ ହରିଃ
ସେ ଦେବକୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଶ୍ରୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଯଶୋଦାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ହରି।
ସର୍ଵାଧାରଃ ସର୍ଵଗତିଃ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଗତି, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ।
ରାଧାପ୍ରାଣୋ ରାଧିକେଶୋ ରାଧିକାରମଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ରାଧିକାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ନିଜେ ରାଧିକାଙ୍କର ପ୍ରେମିକ।
ରାଧିକାଚିତ୍ତଚୋରଶ୍ଚ ରାଧାପ୍ରାଣାଧିକଃ ପ୍ରଭୁଃ
ରାଧିକାଙ୍କର ହୃଦୟ ଚୋର, ଯିଏ ରାଧାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗୋଵିଂଦୋ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଗୋବିନ୍ଦ, ସେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ।
ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁହରାଣ୍ଯେଵ ରକ୍ଷ ନଂଦ ଶୁଭେକ୍ଷଣ 4.13.
ନନ୍ଦ, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ତୁମେ, ସେଉଁଠି ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରିଥାନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କର।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ହଲିନୋ ନାମ୍ନଃ ସଂକେତଂ ଶୃଣୁ ମନ୍ମୁଖାତ୍
ଏହି ବଡ଼ ଭାଇ ହଳିନାମର ଅର୍ଥ କଣ, ମୋ ମୁଖରୁ ଶୁଣ।