ଗର୍ଗୋଽହଂ ଯଦୁଵଂଶାନାଂ ଚିରକାଲଂ ପୁରୋହିତଃ
ମୁଁ ଗର୍ଗ, ବହୁଦିନ ହେଉଛି ଯଦୁବଂଶର ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ରହିଛି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ନଂଦଃ ଶ୍ରୁତମାତ୍ରଂ ଜଗାମ ହ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ନନ୍ଦ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ସହିତ ଆସିଗଲେ।
ଶିଷ୍ଯାନ୍ନନାମ ମୂର୍ଧ୍ନା ଚ ତେ ତଂ ଯୁଯୁଜୁରାଶିଷମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ଏବଂ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵାଽଭ୍ଯଂତରଂ ରମ୍ଯଂ ଜଗାମ ଵିଦୁଷାଂ ଵରଃ ଵାକ୍ଯଂ ଗର୍ଗସ୍ତଦୋଵାଚ ନିଗୂଢଂ ନିର୍ଜନେ ମୁନେ
ଗର୍ଗ ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର ଭିତରକୁ ନେଇଗଲେ, ଏବଂ ଏକାନ୍ତରେ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଗର୍ଗ ଉଵାଚ ପ୍ରସ୍ଥାପିତୋଽହଂ ଵସୁନା ଯେନ ତଚ୍ଛ୍ରୂଯତାମିତି
ଶ୍ରୀଗର୍ଗ କହିଲେ— ମୁଁ ଏଠାକୁ ବସୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।
ଵସୁନା ସୂତିକାଗାରେ ଶିଶୁଃ ପ୍ରତ୍ଯର୍ପଣଂ କୃତଃ
ବସୁ ଜନ୍ମଗୃହରେ ଶିଶୁକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଥିଲେ।
କନ୍ଯା ତେ ତେନ ଯା ନୀତା ମଥୁରାଂ କଂସଭୀରୁଣା ଗୂଢେନ ପ୍ରେଷିତସ୍ତେନ ତସ୍ଯୋଦ୍ଯୋଗଂ କୁରୁ ଦ୍ଵିଜ
ତୁମେ ଯେ କନ୍ୟାକୁ କଂସର ଭୟରେ ମଥୁରାକୁ ନେଇଗଲା, ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପଠାଯାଇଥିଲା; ଏହିପରି ଉଦ୍ୟୋଗ କର, ଦ୍ୱିଜ।
ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପୋଽଯଂ ଶିଶୁସ୍ତେ ମାଯଯା ମହୀମ୍ ଗୋଲୋକନାଥୋ ଭଗଵାଞ୍ଛ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ରାଧିକାପତିଃ
ତୁମର ଏହି ଶିଶୁ ନିଜ ମାୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ, ଗୋଲୋକର ନାଥ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାଧିକାଙ୍କ ପତି।
ନାରାଯଣୋ ଯୋ ଵୈକୁଂଠେ କମଲାକାଂତ ଏଵ ଚ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନାରାୟଣ, ଯେ ଭାଗବତ ଲୋକରେ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
କପିଲୋଽନ୍ଯେ ତଦଂଶାଶ୍ଚ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ 4.13.
କପିଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ, ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ।
ତଂ ଵସୁଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଚ ଶିଶୁରୂପୋ ବଭୂଵ ହ
ବସୁଙ୍କ ରୂପ ଦେଖାଇବା ପରେ, ସେ ଶିଶୁ ରୂପକୁ ନେଇଲେ।
ଅଯୋନିସଂଭଵଶ୍ଚାଯମାଵିର୍ଭୂତୋ ମହୀତଲେ
ସେ ଗର୍ଭ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ ହେଇଥିଲେ।
ଆଵିର୍ଭୂଯ ଵସୁଂ ମୂର୍ତିଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଜଗାମ ହ
ବସୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରକଟ କରି, ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ଶୁକ୍ଲଃ ପୀତସ୍ତଥା ରକ୍ତ ଇଦାନୀଂ କୃଷ୍ଣତାଂ ଗତଃ
ସେ ପ୍ରଥମେ ଧଳା, ପରେ ହଳଦୀଆ, ତାପରେ ଲାଲ, ଏବେ କଳା ହୋଇଛନ୍ତି।
ତ୍ରେତାଯାଂ ରକ୍ତଵର୍ଣୋଽଯଂ ପୀତୋଽଯଂ ଦ୍ଵାପରେ ଵିଭୁଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଦ୍ୱାପରେ ହଳଦୀଆ ଥିଲେ, ବଳବାନ।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ହେବାରୁ, ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।
ଶିଵସ୍ଯ ଵାଚକଃ ଷଶ୍ଚ ନକାରୋ ଧର୍ମଵାଚକଃ
'ଶ' ଅକ୍ଷର ଶିବଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, 'ନ' ଅକ୍ଷର ଧର୍ମକୁ ସୂଚାଏ।
ନରନାରାଯଣାର୍ଥସ୍ଯ ଵିସର୍ଗୋ ଵାଚକଃ ସ୍ମୃତଃ
ନର ଓ ନାରାୟଣର ଅର୍ଥକୁ 'ଃ' ଅକ୍ଷର ସୂଚାଏ।
ସର୍ଵାଧାରଃ ସର୍ଵବୀଜସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତର ମୂଳ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରୋ ଦାତୃଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ 4.13.
'ଅ' ଅକ୍ଷର ଦାତାକୁ ଜଣାଏ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରଃ ପ୍ରାପ୍ତିଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
'ଅ' ଅକ୍ଷର ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଅର୍ଥ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅକାରୋ ଦାତୃଵଚନସ୍ତେନ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
'ଅ' ଅକ୍ଷର ଦାତାକୁ ଅର୍ଥ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନୂନଂ କୃଷ୍ଣେତି ସ୍ମରଣେ ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ କୃଷ୍ଣ ନାମ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହି ଫଳ ପାଏ।
କୋଟିଜନ୍ମାଂହସୋ ନାଶୋ ଭଵେଦ୍ଯତ୍ସ୍ମରଣାଦିକାତ୍
ଆରମ୍ଭରୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣେତି ସୁଂଦରଂ ନାମ ମଂଗଲଂ ଭକ୍ତିଦାଯକମ୍
'କୃଷ୍ଣ' ନାମ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଋକାରାଦ୍ଦାସ୍ଯମତୁଲଂ ଷକାରାଦ୍ଭକ୍ତିମୀପ୍ସିତାମ୍
'ୃ' ଅକ୍ଷରରୁ ଅପୂର୍ବ ଦାସ୍ୟ ମିଳେ, 'ଷ' ଅକ୍ଷରରୁ ଇଚ୍ଛିତ ଭକ୍ତି ମିଳେ।
ତତ୍ସାରୂପ୍ଯଂ ଵିସର୍ଗାଚ୍ଚ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ବିସର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ସଦୃଶତା ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଋକାରୋକ୍ତେର୍ନ ତିଷ୍ଠଂତି ଷକାରାତ୍ପାତକାନି ଚ
'ୃ' ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପାପ ରହିପାରେ ନାହିଁ, 'ଷ' ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ପାପ ଖସିଯାଏ।
ରଥଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଧାଵଂତି ଗୋଲୋକାତ୍କୃଷ୍ଣକିଂକରାଃ 4.13.
ଗୋଲୋକରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସେବକମାନେ ରଥ ନେଇ ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତି।
ନାମ୍ନଃ ପ୍ରଭାଵସଂଖ୍ଯାନଂ ସଂତୋ ଵକ୍ତୁଂ ନ ଚ କ୍ଷମାଃ
ନାମର ମହିମା କେତେ ଅଛି, ଏହା ସାଧୁମାନେ କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।