ଅତୃପ୍ତଂ ବାଲକଂ ଶୀଘ୍ରଂ ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ଶଯନେ ସତୀ
ଅତୃପ୍ତ ଶିଶୁକୁ ଶୟନରେ ଶୀଘ୍ର ରଖି ତା ସେ ଚାଲିଗଲେ।
ତୈଲସିଂଦୂରତାଂବୂଲଂ ଦଦୌ ତାଭ୍ଯୋ ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ସେ ଖୁସିରେ ତାଙ୍କୁ ତେଲ, ସିନ୍ଦୂର ଓ ତାମ୍ବୁଲ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣୋ ରୁରୋଦ କ୍ଷୁଧିତସ୍ତଦା
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ରୁଦନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପପାତ ଚରଣଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଵୀଣେ ଶକଟେ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ତାଙ୍କର ପାଦ ଶକଟରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ବଭଂଜ ଶକଟଂ ପେତୁର୍ଭଗ୍ନକାଷ୍ଠାନି ତତ୍ର ଵୈ
ସେ ଶକଟକୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଭାଙ୍ଗିଥିବା କାଠ ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ତାହାଁରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଽଶ୍ଚର୍ଯଂ ଗୋପିକାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ବାଲକଂ ଭଯାତ୍
ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଗୋପୀମାନେ ଶିଶୁକୁ ଭୟରେ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ଭଗ୍ନଭାଂଡସମୂହଂ ଚ ପତିତଂ ବହୁଗୋରସମ୍
ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ବାଡ଼ିକୁ ଏବଂ ଅନେକ ଦୁଧ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ମାଯାରକ୍ଷିତସର୍ଵାଂଗଂ ରୁଦିତଂ କ୍ଷୁଧିତଂ କ୍ଷୁଧା 4.12.
ମାୟାରେ ରକ୍ଷିତ ଶିଶୁ, ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରାପଦ ଥିଲା।
ପପ୍ରଚ୍ଛୁର୍ବାଲକାନ୍ଗୋପା ବଭଂଜ ଶକଟଂ କଥମ୍
ଗୋପ ଶିଶୁମାନେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ପିଲା କିପରି ଗାଡ଼ିଟିକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଲା?'
ଇତ୍ଯୂଚୁର୍ବାଲକାଃ ସର୍ଵେ ଗୋପାଃ ଶୃଣୁତ ମଦ୍ଵଚଃ
ସମସ୍ତ ଶିଶୁମାନେ କହିଲେ, 'ଗୋପମାନେ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ.'
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦ୍ଵଚନଂ ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଜହସୁର୍ମୁଦା
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଗୋପ ଓ ଗୋପିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହସିଲେ।
ଶିଶୋଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଂ କାର୍ଯଂ ଚକ୍ରୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଶିଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ କାମନା ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ।
ଵଦାମି ତତ୍ତେ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର କଵଚଂ ସର୍ଵରକ୍ଷଣମ୍
ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଅସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କହିବି।
ନିଦ୍ରିତେ ଜଗତୀନାଥେ ଜଲେ ଚ ଜଲଶାଯିନି
ଜଗତର ନାଥ ଜଳରେ ଶୟନ କରି ନିଦ୍ରା କରୁଥିବାବେଳେ,
ଯୋଗନିଦ୍ରୋଵାଚ ସ୍ଥିତାଯାଂ ମଯି ଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସୁଖୀ ତିଷ୍ଠ ଜଗତ୍ପତେ
ଯୋଗନିଦ୍ରା କହିଲେ, 'ମୁଁ ରହିଥିବାବେଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ।'
ଶ୍ରୀହରିଃ ପାତୁ ତେ ଵକ୍ତ୍ରଂ ମସ୍ତକଂ ମଧୁସୂଦନଃ
ଶ୍ରୀହରି ତୁମର ମୁହଁକୁ, ମଧୁସୂଦନ ତୁମର ମସ୍ତକକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ଚ କଣ୍ଠଂ ଚ କପାଲଂ ପାତୁ ମାଧଵଃ
ମାଧବ ତୁମର ଦୁଇ କାନ, ଗଳା ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଅଧରୋଷ୍ଠଂ ହୃଷୀକେଶୋ ଦଂତପଂକ୍ତିଂ ଗଦାଗ୍ରଜଃ 4.12.
ହୃଷୀକେଶ ତୁମର ତଳ ଓଠକୁ, ଗଦାଗ୍ରଜ ତୁମର ଦାନ୍ତମାଳାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଵକ୍ଷଃ ପାତୁ ମୁକୁନ୍ଦଶ୍ଚ ଜଠରଂ ପାତୁ ଦୈତ୍ଯହା
ମୁକୁନ୍ଦ ତୁମର ଛାତିକୁ, ଦେମନମାରି ତୁମର ଉଦରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ନିତଂବଯୁଗ୍ମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଚ ପାତୁ ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ତୁମର ଦୁଇ କମର ଓ ଗୁପ୍ତଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ହସ୍ତଯୁଗ୍ମଂ ନୃସିଂହଶ୍ଚ ପାତୁ ସର୍ଵତ୍ର ସଂକଟେ
ନୃସିଂହ ତୁମର ଦୁଇ ହାତକୁ ଓ ସମସ୍ତ ସଂକଟରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନାରାଯଣଃ ପାତୁ ହ୍ଯଧସ୍ତାତ୍କମଲାପତିଃ
ଉପରେ ନାରାୟଣ ତୁମକୁ, ତଳେ କମଳାପତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଵନମାଲୀ ପାତୁ ଯାମ୍ଯାଂ ଵୈକୁଂଠଃ ପାତୁ ନୈର୍ଋତୌ
ବନମାଳୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, ବୈକୁଣ୍ଠ ପଶ୍ଚିମ-ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ପାତୁ ତେ ସଂତତମଜୋ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଵିଷ୍ଟରଶ୍ରଵାଃ
ଅଜ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସଦା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍, ବିଷ୍ଟରଶ୍ରବା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଐଶାନ୍ଯାମୀଶ୍ଵରଃ ପାତୁ ପାତୁ ସର୍ଵତ୍ର ଶତ୍ରୁଜିତ୍
ଈଶ୍ୱର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍, ଶତ୍ରୁଜିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍କଵଚଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏଭଳି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କବଚ ବିବରଣ କରାଯାଇଛି।
ଶୁଂଭେନ ସହ ସଂଗ୍ରାମେ ନିର୍ଲକ୍ଷ୍ଯେ ଘୋରଦାରୁଣେ
ଶୁମ୍ଭ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଭୀଷଣ ସଂଘର୍ଷରେ,
କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଧରଣ୍ଯାଂ ପତିତୋ ମୃତଃ 4.12.
କବଚର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ପଡି ମରିଗଲା।
ମୃତେ ଶୁଂଭେ ଚ ଗୋଵିନ୍ଦଃ କୃପାଲୁର୍ଗଗନସ୍ଥିତଃ
ଶୁମ୍ଭ ମରିବା ପରେ, ଦୟାଳୁ ଗୋବିନ୍ଦ ଆକାଶରେ ଉଭେଇ ରହିଲେ।
କଲ୍ପାଂତରସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାଂତଂ କୃପଯା କଥିତଂ ମୁନେ
ଦୟାରେ, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କଳ୍ପର ଘଟଣାଗୁଡିକ କହିଲେ।