ଜଗାମ ଗୋକୁଲଂ ସାଧ୍ଵୀ ଵସୁଦେଵାଜ୍ଞଯା ମୁନେ
ମୁନି, ଧର୍ମପରାୟଣ ନାରୀ ଵସୁଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଗୋକୁଳକୁ ଗଲେ।
ଦେଵକ୍ଯାଃ ସପ୍ତମଂ ଗର୍ଭଂ ମାଯା କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞଯା ତଦା
ସେ ସମୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମାୟା ଦେବକୀଙ୍କ ସପ୍ତମ ଗର୍ଭକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଥିଲେ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଚ ତଦା ଗର୍ଭଂ କୈଲାସଂ ସା ଜଗାମ ହ
ଗର୍ଭକୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଶେଷରେ ସେ କୈଲାସକୁ ଗଲା।
ସୁଷାଵ ପୁତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ତପ୍ତରୌପ୍ଯାଭମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ତତ୍ତ୍ୱାଗ୍ନିର ରୂପରେ ଚମକୁଥିଲା, ଏବଂ ସେଇ ପ୍ରଭୁ।
ତସ୍ଯୈଵ ଜନ୍ମମାତ୍ରେଣ ଦେଵା ମୁମୁଦିରେ ତଦା
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଜଯଶବ୍ଦଂ ଶଂଖଶବ୍ଦଂ ଚକ୍ରୁର୍ଦେଵା ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ଖୁସି ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ଜୟ ଓ ଶଂଖ ଶବ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ନାଡୀଂ ଧାତ୍ରୀ ଚ ସ୍ନାପଯାମାସ ବାଲକମ୍
ଧାତ୍ରୀ ନାଡ଼ି କାଟି ଶିଶୁକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲା।
ପରପୁତ୍ରୋତ୍ସଵଂ ନଂଦଶ୍ଚକାର ପରମାଦରାତ୍ 4.9.
ନନ୍ଦ ଅନ୍ୟ ପୁଅ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ଆଦରରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିଥିଲେ।
ଧନାନି ନାନାଵସ୍ତୂନି ତୈଲଂ ସିଂଦୂରମେଵ ଚ
ସେ ଧନ, ବିଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ, ତେଲ ଓ ସିନ୍ଦୂର ଦେଲେ।
ଜନ୍ମାଖ୍ଯାନଂ ଚ ହଲିନୋ ରୋହିଣୀଚରିତଂ ତଥା
ସେ ଜନ୍ମ କଥା ଓ ରୋହିଣୀଙ୍କ ପୁଅର କାର୍ଯ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ।
ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାପହମ୍
ଏହି କଥା ଖୁସି ଦେଇଥାଏ, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସାର ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରେ।
ସର୍ଵାଶୁଭଵିନାଶଂ ଚ ଭକ୍ତିଦାସ୍ଯପ୍ରଦଂ ହରେଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ଅଶୁଭକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ଓ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତିର ସେବା ଦେଇଥାଏ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ବାଲିକାଂ ହୃଷ୍ଟୋ ଜଗାମ ନିଜମଂଦିରମ୍
ଝିଅକୁ ନେଇ ଖୁସି ହୋଇ ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲା।
ଅଧୁନା ଗୋକୁଲେ କୃଷ୍ଣଚରିତଂ ଶୃଣୁ ମଂଗଲମ୍
ଏବେ ଗୋକୁଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣ।
ମଂଗଲେ ସୂତିକାଗାରେ ଜଯାଗାରେ ଜଯାନ୍ଵିତେ
ମଙ୍ଗଳ ଦିନରେ, ସୂତିକା ଘରେ, ଜୟ ଘରେ, ଜୟ ସହିତ,
ଅତୀଵ ସୁଂଦରଂ ନଗ୍ନଂ ପଶ୍ଯଂତଂ ଗୃହଶେଖରମ୍
ସେମାନେ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ନଗ୍ନ ଶିଶୁ, ଘରର ଗହନାକୁ ଦେଖିଲେ।
ରୁଦଂତଂ ଚ ହସଂତଂ ଚ୍ ଵେଣୁସଂସକ୍ତଵିଗ୍ରହମ୍
କେବେ କାନ୍ଦୁଥିଲା, କେବେ ହସୁଥିଲା, ବାଂଶୀ ଧରିଥିବା ତାଙ୍କ ରୂପ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନଂଦଃ ସ୍ତ୍ରିଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ହରିଂ ହୃଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ହ 4.9.
ନନ୍ଦ ନିଜ ଜନାନୀ ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ନାଡୀଂ ବାଲସ୍ଯ ହର୍ଷାଦ୍ଗୋପ୍ଯୋ ଜଯଂ ଦଦୁଃ
ଗୋପିମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ଶିଶୁର ନାଡ଼ି କାଟି ଜୟ ଘୋଷଣା କଲେ।
ବାଲିକାଶ୍ଚ ଵଯସ୍ଯଶ୍ଚ ଵିପ୍ରପତ୍ନ୍ଯାଶ୍ଚ ସୂତିକାମ୍
ଝିଅମାନେ, ସାଥୀମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜନାନୀମାନେ ସୂତିକା ଘରରେ ଥିଲେ।
କ୍ରୋଡେ ଚକ୍ରୁଃ ପ୍ରଶଂସଂତ୍ଯ ଊଷୁସ୍ତତ୍ର ଚ କାଶ୍ଚନ
ସେମାନେ ଗୋଦିରେ ବସାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, କିଛି ଜଣେ ଏଠାରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ପାରଂପର୍ଯଵିଧିଂ ତତ୍ର ଚକାର ହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ ପାରମ୍ପରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଵାଦ୍ଯାନି ଵାଦଯାମାସ ବଂଦିଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦଦୌ ଧନମ୍
ସେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଚଳାଇଲେ ଏବଂ ବାଣ୍ଡିଆମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ।
ସଦ୍ରତ୍ନାନି ପ୍ରଵାଲାନି ହୀରକାଣି ଚ ସାଦରମ୍
ସେ ଆଦର ସହିତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ପ୍ରବାଳ ଓ ହୀରା ଦେଇଥିଲେ।
ରୌପ୍ଯଂ ଧାନ୍ଯାଚଲଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଗୋସହସ୍ରଂ ମନୋହରମ୍
ସେ ଚାଁଦି, ଧାନର ତାଳ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ହଜାରଟି ସୁନ୍ଦର ଗାଈ ଦେଇଥିଲେ।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ସଲ୍ଲଡ୍ଡୁକୌଘଂ ସ୍ଵାଦୂନି ମୋଦକାନି ଚ
ସେ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ବହୁ ପିଠା ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ମିଠା ଦେଇଥିଲେ।
ତାଂବୂଲାନି ଚ ତୈଲାନି ଦତ୍ତ୍ଵା ହୃଷ୍ଟୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ତାମ୍ବୁଳ ଓ ତେଲ ଦେଇ ଖୁସି ହେଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ମଂତ୍ରଜ୍ଞମନୁଜାନ୍ସ୍ଥଵିରାନ୍ଗୋପିକାଗଣାନ୍ 4.9.
ସେଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ଜଣାଥିବା, କମ୍ ଜଣେ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଗୋପିକାମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଦ୍ଵାରା ପୂଜଯାମାସ ଦେଵତାଃ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ସସ୍ମିତା ଶୀଘ୍ରଗାମିନ୍ଯ ଆଜଗ୍ମୁର୍ନଂଦମଂଦିରମ୍
ହସି ଏବଂ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ସେମାନେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।