ପୁରୁଷାଦ୍ଵୀର୍ଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଵୀର୍ଯାତ୍ସନ୍ତତିରେଵ ଚ
ପୁରୁଷରୁ ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ବୀଜରୁ ପୁଣି ବଂଶ ଚାଲିଥାଏ।
ଵିନା ଦେହେନ କ୍ଵାତ୍ମା ଚ କ୍ଵ ଶରୀରଂ ଵିନାଽଽତ୍ମନା
ଦେହ ଛାଡି ଆତ୍ମା କେଉଁଠି? ଆତ୍ମା ଛାଡି ଶରୀର କେଉଁଠି?
ନ କୁତ୍ରାପ୍ଯାଵଯୋର୍ଭେଦୋ ରାଧେ ସଂସାରବୀଜଯୋଃ
ରାଧେ, ସଂସାରର ଦୁଇଟି ବୀଜ ଭାବେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା କ୍ଷୀରେ ଚ ଧାଵଲ୍ଯଂ ଦାହିକା ଚ ହୁତାଶନେ
ଯେପରି ଦୁଧରେ ଧଳାପଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ତାପ ରହିଛି,
ଧାଵଲ୍ଯଦୁଗ୍ଧଯୋରୈକ୍ଯଂ ଦାହିକାନଲଯୋର୍ଯଥା
ସେପରି ଧଳାପଣ ଓ ଦୁଧ, ତାପ ଓ ଅଗ୍ନି ଏକାତ୍ମ ଅଟୁଟ।
ମଯା ଵିନା ତ୍ଵଂ ନିର୍ଜୀଵା ଚାଦୃଶ୍ଯୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୋତେ ଛାଡି ତୁମେ ନିର୍ଜୀବ, ତୁମକୁ ଛାଡି ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଵିନା ମୃଦା ଘଟଂ କର୍ତୁଂ ଯଥା ନାଲଂ କୁଲାଲକଃ 4.6.
ଯେପରି ମାଟି ଛାଡି କୁମ୍ଭକାର ଘଡ଼ା ବନାଇପାରେ ନାହିଁ,
ସ୍ଵଯମାତ୍ମା ଯଥା ନିତ୍ଯସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ଆତ୍ମା ସ୍ୱଭାବରୁ ନିତ୍ୟ, ସେପରି ତୁମେ ପ୍ରକୃତି ଭି ସ୍ୱଭାବରୁ ନିଜେ ଅଛ।
ମମ ପ୍ରାଣସମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଣୀ ଚ ସର୍ଵମଂଗଲା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବାଣୀ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ।
ସମୀପସ୍ଥା ଇମେ ସର୍ଵେ ସୁରା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ରାଧିକେ
ରାଧେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେ ଏଠାରେ ନିକଟରେ ଉଭା ଅଛନ୍ତି।
ତ୍ଯଜାଶ୍ରୁମୋକ୍ଷଣଂ ରାଧେ ଭ୍ରାଂତିଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲାଂ ସତି
ରାଧେ, ତୁମ ଅଶ୍ରୁପାତ ଛାଡ଼, ଏହି ଅଫଳ ଭ୍ରମକୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼, ହେ ଶୁଭା।
କଲାଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଜଠରେ ମାସାନାଂ ନଵ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, କଳାବତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ନଉ ମାସ କଟିଗଲା।
ଦଶମେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ଵମାଵିର୍ଭଵ ଭୂତଲେ
ଦଶମ ଯୁଗ ଆସିଲେ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବୁ।
ଵାଯୁନିଃସାରଣେ କାଲେ କଲାଵତ୍ଯାଃ ସମୀପତଃ
ବାୟୁ ନିଷ୍କ୍ରମଣ ସମୟରେ, କଳାବତୀଙ୍କ ନିକଟରେ,
ଅଯୋନିସଂଭଵା ତ୍ଵଂ ଚ ଭଵିତା ଗୋକୁଲେ ସତି
ତୁମେ ଗର୍ଭ ବିନା ଗୋକୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେବୁ।
ଭୂମିସଂସ୍ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରଂ ମାଂ ଗୋକୁଲେ ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯତି
ମୋତେ ପୃଥିବୀ ଛୁଇଁଲେ, ସେ ମୋତେ ଗୋକୁଳକୁ ପହଞ୍ଚାଇଦେବ।
ଯଶୋଦାମଂଦିରେ ମାଂ ଚ ସାନନ୍ଦଂ ନନ୍ଦନଂଦନମ୍ 4.6.
ଯଶୋଦାଙ୍କ ଘରେ, ଆନନ୍ଦ ସହ ମୁଁ ଏବଂ ନନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ରହିବୁ।
ସ୍ମୃତିସ୍ତେ ଭଵିତା କାଲେ ଵରେଣ ମମ ରାଧିକେ
ଠିକ୍ ସମୟରେ, ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ରାଧା, ତୁମେ ସ୍ମୃତି ପାଇବ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତଶତକୋଟୀଭିର୍ଗୋପୀଭିର୍ଗୋକୁଲଂ ଵ୍ରଜ
ତିନି ଥର ସାତ ଶତ କୋଟି ଗୋପୀମାନେ ସହ ଗୋକୁଳକୁ ଯାଅ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାରହିତା ଗୋପୀର୍ଗୋକୁଲ ଏଵ ଚ
ଗୋକୁଳରେ ଅଗଣିତ ଗୋପୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କର।
ଅହଂ ଗୋପାଲ ସୁହୃଦଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାତ୍ରୈଵ ରାଧିକେ
ମୁଁ ଏଠାରେ ଗୋପା ଓ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ରାଧା।
ଵ୍ରଜେ ଵ୍ରଜନ୍ତୁ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ମମ ସଂଗେ ପ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ମୋ ସହ ମୋର ପ୍ରିୟା ଓ ପ୍ରିୟମାନେ କ୍ରୀଡ଼ା ପାଇଁ ବ୍ରଜକୁ ଯାଉ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏପରି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ନାରଦ।
ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷଧର୍ମାଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ତଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଶେଷ, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱରୂପକୁ, ପୂଜା କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଵିରହଜ୍ଵରକାତରାଃ ୨୩୮ ପ୍ରାଣାଧିକଂ ପ୍ରିଯଂ କାଂତଂ ରାଧାପୂର୍ଣମନୋରଥମ୍
ଭକ୍ତି ସହ ଗୋପା ଓ ଗୋପୀମାନେ ବିୟୋଗ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅତି କ୍ଲିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ଆଦର୍ଶ, ରାଧାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣାତିଦୀନାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଧାଂ ଭଯାକୁଲାମ୍ 4.6.
ଆଖିରେ ଲୁହା ଭରିଥିବା, ଅତି ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି,
ପ୍ରାଣାଧିକେ ମହାଦେଵି ସ୍ଥିରା ଭଵ ଭଯଂ ତ୍ଯଜ
ହେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ମହାଦେବୀ, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଭୟ ଛାଡ଼।
କିଂ ତୁ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି କିଂଚିଦେଵାସ୍ତ୍ଯମଂଗଲମ୍
ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କହିବି—ଅଳ୍ପ ଅଶୁଭ ଅଛି।
ଶ୍ରୀଦାମଶାପଜନ୍ଯେନ କର୍ମଭୋଗେନ ସୁନ୍ଦରି
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପ ଓ କର୍ମର ଫଳରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ତତ୍ର ଭାରାଵତରଣଂ ପିତ୍ରୋର୍ବଂଧନମୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ଓ ତୁମ ପିତାମାତାଙ୍କ ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି ହେବ।