କରୋଷି ମାଯଯା ଛନ୍ନା ମାଂ ଚେନ୍ମାଯେଶ ଭୂତଲେ
ମାୟାର ନାଥ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ମାୟାରେ ଲୁଚାଇଦେଉଛ, —
ଅନୁକ୍ଷଣଂ ମମ ମନୋମଧୁପୋ ମଧୁସୂଦନ
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ପ୍ରତିକ୍ଷଣରେ ମୋ ମନ ତୁମେ ଭିତରେ ଲିନ ରହେ।
ଯତ୍ରଯତ୍ର ଚ ଯସ୍ଯାଂ ଵା ଯୋନୌ ଜନ୍ମ ଭଵତ୍ଵିଦମ୍
ମୋର ଏହି ଜନ୍ମ କେଉଁସି ସମୟରେ, କେଉଁସି ଗର୍ଭରେ ହେଉନା କାହିଁକି—
କୃଷ୍ଣସ୍ତ୍ଵଂ ରାଧିକାଽହଂ ଚ ପ୍ରେମସୌଭାଗ୍ଯମାଵଯୋଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ରାଧିକା; ଆମ ପ୍ରେମର ଭାଗ୍ୟ ସଦା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ।
ଯଥା ତନ୍ଵା ସହ ପ୍ରାଣାଃ ଶରୀରଂ ଛାଯଯା ସହ
ଯେପରି ଦେହ ଓ ପ୍ରାଣ, କିମ୍ବା ଦେହ ଓ ଛାୟା ଅଲଗା ହୁଏନାହିଁ—
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦୋ ଭଵିତା ନାଵଯୋର୍ଭୁଵି
ସେପରି, ପୃଥିବୀରେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଆଖି ମିଜିବା ସମୟର ମଧ୍ୟ ବିଚ୍ଛେଦ ହେବ ନାହିଁ।
ମମ ପ୍ରାଣୈସ୍ତଵ ତନୁଃ କେନ ଵା କରୁଣା ହରେ 4.6.
ହେ ହରି, କାହାର କୃପାରେ ମୋର ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଦେହ ଟିକିଛି?
ସ୍ତ୍ରିଯଃ କତିଵିଧାଃ ସଂତି ପୁରୁଷା ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, କେତେ ପ୍ରକାର ଜିଅଁ ଓ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି?
ତଵ ଦେହାର୍ଧଭାଗେନ କେନ ଵାଽହଂ ଵିନିର୍ମିତା
ତୁମ ଦେହର ଅର୍ଧାଂଶରୁ କାହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଛି?
ମମାତ୍ମା ମାନସଂ ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଵଯି ସଂସ୍ଥାପିତା ଯଥା
ଯେପରି ମୋର ଆତ୍ମା, ମନ ଓ ପ୍ରାଣ ତୁମେ ଭିତରେ ବସିଛି—
ଅତୋ ନିମେଷଵିରହାଦାତ୍ମନୋର୍ଵିକ୍ଲଵଂ ମନଃ
ସେଇପରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିଚ୍ଛେଦ ମଧ୍ୟ ମୋ ମନକୁ ଅତି ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵ ସୁରସଂସଦି
ଏପରି କହି, ସେ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ରହିଲେ।
କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ତୁ ତାଂ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଖଂ ସଂମୃଜ୍ଯ ଵାସସା
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ନେଇ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ନିଜ ବସ୍ତ୍ରରେ ପୁଞ୍ଜିଦେଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: 'ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୋତେ କହିବି ଯାହା ମହାଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।'
ଆଧାରାଧେଯଯୋଃ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ପଶ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଟି ଆଧାର ଓ ଯାହାକୁ ଆଧାର କରାଯାଇଛି, ଏହି ଦୁଇ ଭାବରେ ଦେଖ।
ଫଲାଧାରଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ପୁଷ୍ପାଧାରଂ ଚ ପଲ୍ଲଵମ୍
ଫଳଟି ଫୁଲ ଉପରେ ଭରସା କରି ରହିଛି, ଫୁଲଟି ପୁଣି କୁଳିର ଉପରେ ଭରସା କରିଛି।
ଵୃକ୍ଷାଧାରୋ ଽପ୍ଯଂକୁରଶ୍ଚ ଜୀଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ 4.6.
ଅଂକୁରଟି ଗଛ ଉପରେ ଭରସା କରିଛି, ଏହି ଦୁଇଟିରେ ଜୀବନ ଶକ୍ତି ରହିଛି।
ଶେଷୋ ଵସୁନ୍ଧରାଧାରଃ ଶେଷାଧାରୋ ହି କଚ୍ଛପଃ
ଶେଷ ନାଗ ଭୂମିକୁ ଧରି ରହିଛନ୍ତି, ଶେଷଙ୍କୁ ପୁଣି କଚ୍ଛପ ଧରି ରହିଛି।
ମମାଧାରସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠାମି ସାଂପ୍ରତମ୍
ତୁମେ ମୋର ଆଧାର ସ୍ୱରୂପ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମରେ ବସିଛି।
ତ୍ଵଂ ଶରୀରସ୍ଵରୂପାଽସି ତ୍ରିଗୁଣାଽଽଧାରରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଶରୀରର ସ୍ୱରୂପ ଓ ତିନି ପ୍ରକୃତି ଗୁଣର ଆଧାର ରୂପେ ଅଛ।
ପୁରୁଷାଦ୍ଵୀର୍ଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଵୀର୍ଯାତ୍ସନ୍ତତିରେଵ ଚ
ପୁରୁଷରୁ ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ବୀଜରୁ ପୁଣି ବଂଶ ଚାଲିଥାଏ।
ଵିନା ଦେହେନ କ୍ଵାତ୍ମା ଚ କ୍ଵ ଶରୀରଂ ଵିନାଽଽତ୍ମନା
ଦେହ ଛାଡି ଆତ୍ମା କେଉଁଠି? ଆତ୍ମା ଛାଡି ଶରୀର କେଉଁଠି?
ନ କୁତ୍ରାପ୍ଯାଵଯୋର୍ଭେଦୋ ରାଧେ ସଂସାରବୀଜଯୋଃ
ରାଧେ, ସଂସାରର ଦୁଇଟି ବୀଜ ଭାବେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା କ୍ଷୀରେ ଚ ଧାଵଲ୍ଯଂ ଦାହିକା ଚ ହୁତାଶନେ
ଯେପରି ଦୁଧରେ ଧଳାପଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ତାପ ରହିଛି,
ଧାଵଲ୍ଯଦୁଗ୍ଧଯୋରୈକ୍ଯଂ ଦାହିକାନଲଯୋର୍ଯଥା
ସେପରି ଧଳାପଣ ଓ ଦୁଧ, ତାପ ଓ ଅଗ୍ନି ଏକାତ୍ମ ଅଟୁଟ।
ମଯା ଵିନା ତ୍ଵଂ ନିର୍ଜୀଵା ଚାଦୃଶ୍ଯୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୋତେ ଛାଡି ତୁମେ ନିର୍ଜୀବ, ତୁମକୁ ଛାଡି ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଵିନା ମୃଦା ଘଟଂ କର୍ତୁଂ ଯଥା ନାଲଂ କୁଲାଲକଃ 4.6.
ଯେପରି ମାଟି ଛାଡି କୁମ୍ଭକାର ଘଡ଼ା ବନାଇପାରେ ନାହିଁ,
ସ୍ଵଯମାତ୍ମା ଯଥା ନିତ୍ଯସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ଆତ୍ମା ସ୍ୱଭାବରୁ ନିତ୍ୟ, ସେପରି ତୁମେ ପ୍ରକୃତି ଭି ସ୍ୱଭାବରୁ ନିଜେ ଅଛ।
ମମ ପ୍ରାଣସମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଣୀ ଚ ସର୍ଵମଂଗଲା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବାଣୀ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ।
ସମୀପସ୍ଥା ଇମେ ସର୍ଵେ ସୁରା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ରାଧିକେ
ରାଧେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେ ଏଠାରେ ନିକଟରେ ଉଭା ଅଛନ୍ତି।