ଭାରତୀ ଶୋଣିତପୁରେ ବାଣପୁତ୍ରୀ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭାରତୀ ଶୋଣିତପୁରରେ ବାଣଙ୍କର କନ୍ୟା ହେବେ।
ମାଯଯା ଗର୍ଭସଂକର୍ଷାନ୍ନାମ୍ନା ସଂକର୍ଷଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ଭ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ହେବା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ଜଣାଯିବେ।
ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶେନୈଵ ତୁଲସୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣା ରାଜ କନ୍ଯକା
ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶରେ, ତୁଳସୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣା ରାଜକୁମାରୀ ହେବେ।
ଵସୁଂଧରା ସତ୍ଯଭାମା ଶୈବ୍ଯା ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ
ବସୁଧରା, ସତ୍ୟଭାମା, ଶୈବ୍ୟା ଓ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ—
ସୂର୍ଯପତ୍ନୀ ରତ୍ନମାଲା କଲଯା ଚ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ ରତ୍ନମାଳା, ସେ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଂଶରେ—
ଦୁର୍ଗାଂଶାର୍ଦ୍ଧାଜ୍ଜାଂବଵତୀ ମହିଷୀଣାଂ ଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶରୁ ଜାମ୍ବବତୀ, ଦଶ ମୁଖ୍ୟ ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଣାଯାନ୍ତି।
କୈଲାସେ ଶଂକରାଜ୍ଞା ଚ ବଭୂଵ ପାର୍ଵତୀଂ ପୁରା ଆଲିଂଗନଂ ଦେହି କାଂତେ ନାସ୍ତି ଦୋଷୋ ମମା ଜ୍ଞଯା
କୈଳାସରେ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ପୂର୍ବେ ପାର୍ବତୀ କହିଥିଲେ: 'ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କର, ପ୍ରିୟ; ମୋ ଜ୍ଞାନରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।'
କଥଂ ଶିଵାଜ୍ଞା ତାଂ ଦେଵୀଂ ବଭୂଵ ରାଧିକାପତେ
କିପରି ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଲାଗିଲା, ହେ ରାଧିକାପତି?
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜଗାମ ଶଂକରାଲଯେ
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରୁ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଣେଶଂ ମୁଦିତଃ ସମୁଵାସ ସୁଖାସନେ 4.6.
ଗଣେଶଙ୍କୁ ଦେଖି, ଖୁସି ହୋଇ, ସେ ଆରାମଦାୟକ ଆସନରେ ବସିଲେ।
କିରୀଟିନଂ କୁଂଡଲିନଂ ପୀତାଂବରଧରଂ ଵରମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଧରିଥିଲେ ଏବଂ ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵସଂଯୁତମ୍
ସେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଅଙ୍ଗ ଚନ୍ଦିଥିଲେ।
ରତ୍ନ ସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସେ ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ପାଖରେ ପରିଚାରକମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣା
ସେ ଵିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଦୟାଳୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ନିହାରିଲେ।
ଅତୀଵ ସୁନ୍ଦରଂ ରୂପଂ ଦର୍ଶଂଦର୍ଶଂ ପୁନଃପୁନଃ
ତାଙ୍କର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, ପୁନିପୁନି ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଏମିତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ପରମାଦ୍ଭୁତଵେଷଂ ଚ ସସ୍ମିତା ଵକ୍ରଚକ୍ଷୁଷା
ସେ ଅପୂର୍ବ ଭୂଷା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ହସୁଥିଲେ ଏବଂ ଚାଲା ଚାଲା ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଦଦର୍ଶ ପଞ୍ଚାସ୍ଯଂ ଶୁଭ୍ରଵର୍ଣଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେ ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଧଳା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେକୁ ଦେଖିଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଦଦର୍ଶ ଶ୍ଯାମଂ ତମେକାସ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଲୋଚନମ୍
କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେ ଏକ ମୁହଁ ଓ ଦୁଇ ଆଖି ଥିବା କଳାବର୍ଣ୍ଣ ଜଣେକୁ ଦେଖିଲେ।
ମଦଂଶାଶ୍ଚ ତ୍ରଯୋ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ 4.6.
ତିନି ଦେବତା—ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର—ସମସ୍ତେ ଏକ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପାର୍ଵତୀ ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁଲକାଂଚିତଵିଗ୍ରହା
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପାର୍ବତୀ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇ, ଶରୀରରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲେ।
ଦୁର୍ଗାଂତରାଭିପ୍ରାଯଂ ଚ ବୁବୁଧେ ଶଂକରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନର ଭିତର ଇଚ୍ଛାକୁ ଶଂକର ନିଜେ ବୁଝିପାରିଲେ।
ଦୁର୍ଗାଂ ନିର୍ଜନମାହୂଯ ତାମୁଵାଚ ହରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଏକାଠାରେ ଡାକି, ହର ନିଜେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମୈକଂ ଚ ସନାତନମ୍
ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ—ସମସ୍ତେ ଏକ ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ।
ଏକା ପ୍ରକୃତିଃ ସର୍ଵେଷାଂ ମାତା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵରୂପିଣୀ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଆ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ମମ ଵକ୍ଷସି ଦୁର୍ଗା ତ୍ଵଂ ନିବୋଧାଧ୍ଯାତ୍ମକଂ ସତି
ହେ ସତୀ, ଜାଣ, ଦୁର୍ଗା, ତୁମେ ମୋ ହୃଦୟରେ ଆତ୍ମାର ରୂପେ ବସିଛ।
ସୁଚିରଂ ତପସା ଲବ୍ଧୋ ନାଥସ୍ତ୍ଵଂ ଜଗତାଂ ମଯା
ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥକୁ, ପାଇଛି।
ମାଦୃଶୀଂ କିଂକରୀ ନାଥ ନ ପରିତ୍ଯକ୍ତୁମର୍ହସି
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଭଳି ଦାସୀକୁ ତୁମେ କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଵ ଵାକ୍ଯଂ ମହାଦେଵ କରିଷ୍ଯାମ୍ଯେଵ ପାଲନମ୍ 4.6.
ହେ ମହାଦେବ, ତୁମର ଆଦେଶ ଏବଂ ରକ୍ଷାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ପାଳନ କରିବି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିରରାମ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ମହେଶ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ତତ୍ପ୍ରତିଜ୍ଞାପାଲନାଯ ପାର୍ଵତୀ ଜାଂବଵଦ୍ଗୃହେ
ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ପାର୍ବତୀ ଜାମ୍ବବନ୍ଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।