ସଦ୍ରତ୍ନସାରକେଯୂରକରକଂକଣଭୂଷିତାମ୍ 4.6.
ସେ ଦେବୀ ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ନିତଂବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାନତାମ୍
ତାଙ୍କର କଟି ଚାନ୍ଦି ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲରେଖାକ୍ତଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚ ନାମ୍
କାଜଳ ଲାଗିଥିବା ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟଦଂତରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ମୁକ୍ତାର ଶୃଙ୍ଖଳା ପରି ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା।
ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ରଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡରୁ ଆସିଥିବା ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ,
ସିଂହପୃଷ୍ଠସମାରୂଢାଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତାଂ ମୁଦା
ସିଂହର ପିଠରେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ,
ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତା ଦେଵୀ ସମୁଵା ସ ଵରାନନାଃ
ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ,
ନନାମ ଶଂକରଂ ଧର୍ମମନଂତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ଶଙ୍କର, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ ଓ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ,
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୁର୍ଦେଵା ଵାସଯାମାସୁରଂତିକେ
ଦେବତାମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପାଖରେ ବସାଇଲେ,
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଦେବତାମାନେ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ,
ଉଵାଚ କମଲାଂ କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହଃ 4.6.
ପଦ୍ମପରି ମୁହଁରେ ହସ ହେଉଥିବା କୃଷ୍ଣ କମଳାଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଵୈଦର୍ଭ୍ଯା ଉଦରେ ଜନ୍ମ ଲଭ ଦେଵି ସନା ତନି
ହେ ଦେବୀ, ବିଦର୍ଭ ଦେଶର ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ,
ତା ଦେଵ୍ଯଃ ପାର୍ଵତୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମୁତ୍ଥାଯ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ସେଇ ଦେବୀମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁରନ୍ତ ଉଠିପଡ଼ିଲେ,
ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପାର୍ଵତୀଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ବତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବାଣୀ—ଏହି ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀମାନେ,
ତାଶ୍ଚ ସଂଭାଷଯାମାସୁଃ ସଂପ୍ରୀତ୍ଯା ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ସେମାନେ ଗୋପୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ,
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ ପାର୍ଵତୀଂ ତତ୍ର ସମୁଵାଚ ଜଗତ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ ଜଗତ୍ପତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଉଦରେ ଚ ଯଶୋଦାଯାଃ କଲ୍ଯାଣୀ ନଂଦରେତସା
ନନ୍ଦଙ୍କ ଶୁକ୍ରରେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶୁଭା ଜନ୍ମ ନେବେ,
ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ଚ ପୂଜାଂ ତେ କାରଯିଷ୍ଯାମି ଭୂତଲେ
ପୃଥିବୀର ଏପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ତୁମର ପୂଜା କରାଇବି,
ତତ୍ରାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀଂ ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଭାବେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ,
ତ୍ଵଦ୍ଭୂମିସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ସୂତିକାମଂଦିରେ ଶିଵେ
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମର ପବିତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ ମାତ୍ରେ ସୂତିଘର ଶୁଦ୍ଧ ହେବ,
କଂସଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେଣ ଗମିଷ୍ଯସି ଶିଵାଂତିକମ୍ 4.6.
କଂସଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ତୁମେ ଶିବାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତୂର୍ଣମୁଵାଚ ଚ ଷଡାନନମ୍
ଏପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ତୁରନ୍ତ ଷଡାନନଙ୍କୁ କହିଲେ
ଜାଂବଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଗର୍ଭେ ଚ ଲଭ ଜନ୍ମ ସୁରେଶ୍ଵର
ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କର ଗର୍ଭରେ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତୁ।
ଭାରହାରଂ କରିଷ୍ଯାମି ଵସୁଧାଯାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପୃଥିବୀର ଭାର ହଟେଇବି।
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଶ୍ଚ ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ନାରଦ ପୁଟାଂଜଲିର୍ଜଗତ୍କାଂତମୁଵାଚ ଵିନ ଯାନ୍ଵିତଃ
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ, ଦେବୀମାନେ, ଗୋପା ଓ ଗୋପୀମାନେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ। ନାରଦ ହାତ ଜୋଡି, ନମ୍ରତା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଆଜ୍ଞାଂ କୁରୁ ମହାଭାଗ କସ୍ଯ କୁତ୍ର ସ୍ଥଲଂ ଭୁଵି
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, କେଉଁଠି କାହା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ହେବ, ଆପଣ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସ ଭୃତ୍ଯଃ ସର୍ଵଦା ଭକ୍ତ ଈଶ୍ଵରାଜ୍ଞାଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଆଦେଶ ପାଳନ କରେ, ସେ ସଦା ଭକ୍ତ ଓ ଦାସ ହୁଏ।
କୁତ୍ର କସ୍ଯାଭିଦେଯଂ ଚ ଵିଷଯଂ ଚ ମହୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ କେଉଁଠି କାହା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ଅଞ୍ଚଳ ହେବ?
ଯତ୍ର ଯସ୍ଯାଵକାଶଂ ଚ କଥଯାମି ଵିଧାନତଃ
ଯେଉଁଠି ଓ କାହା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଅଛି, ମୁଁ କ୍ରମରେ କହିଦେବି।
ଶଂବରସ୍ଯ ଗୃହେ ଯା ଚ ଛାଯାରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତା 4.6.
ଯିଏ ଶମ୍ବରଙ୍କ ଘରେ ଛାୟା ରୂପେ ରହୁଛନ୍ତି—