ମଣୀଂଦ୍ରସାରସଂଯୁକ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନ୍ଵିତମ୍ 4.6.
ସେହି ରଥ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ନାଗମଣିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଲଗାଇଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକଲଶସମୂହେନ ଵିରାଜିତମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଳଶ ଗୁଡିକର ମାଳାରେ ରଥ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲା।
ସହସ୍ରଚକ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ହଜାରଟି ଚକ୍ର ଲାଗିଥିବା, ମନସ୍ତୁଳ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଵଜ୍ରାଣାଂ ସମୂହେନ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରାର ମାଳାରେ ରଥ ଜ୍ୱଳମାନ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ରଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଥିଲା।
ପଂଚାଶଦ୍ଯୋଜନୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍
ସେହି ରଥ ପଞ୍ଚାଶି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଓ ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଥିଲା।
ତତ୍ରସ୍ଥାଂ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵୀଂ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତାମ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରତ୍ନ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଜଃସ୍ଵରୂପା ମତୁଲାଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ଦେବୀ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପରେ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ଶାସିକା ଥିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହାଲୁକା ହସରେ ଶାନ୍ତ ଥିଲା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଂଜିତାମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର ମଞ୍ଜିରା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାହାର ଝଙ୍କାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକେଯୂରକରକଂକଣଭୂଷିତାମ୍ 4.6.
ସେ ଦେବୀ ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ନିତଂବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାନତାମ୍
ତାଙ୍କର କଟି ଚାନ୍ଦି ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲରେଖାକ୍ତଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚ ନାମ୍
କାଜଳ ଲାଗିଥିବା ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟଦଂତରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ମୁକ୍ତାର ଶୃଙ୍ଖଳା ପରି ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା।
ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ରଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡରୁ ଆସିଥିବା ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ,
ସିଂହପୃଷ୍ଠସମାରୂଢାଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତାଂ ମୁଦା
ସିଂହର ପିଠରେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ,
ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତା ଦେଵୀ ସମୁଵା ସ ଵରାନନାଃ
ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ,
ନନାମ ଶଂକରଂ ଧର୍ମମନଂତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ଶଙ୍କର, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ ଓ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ,
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୁର୍ଦେଵା ଵାସଯାମାସୁରଂତିକେ
ଦେବତାମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପାଖରେ ବସାଇଲେ,
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଦେବତାମାନେ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ,
ଉଵାଚ କମଲାଂ କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହଃ 4.6.
ପଦ୍ମପରି ମୁହଁରେ ହସ ହେଉଥିବା କୃଷ୍ଣ କମଳାଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଵୈଦର୍ଭ୍ଯା ଉଦରେ ଜନ୍ମ ଲଭ ଦେଵି ସନା ତନି
ହେ ଦେବୀ, ବିଦର୍ଭ ଦେଶର ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ,
ତା ଦେଵ୍ଯଃ ପାର୍ଵତୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମୁତ୍ଥାଯ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ସେଇ ଦେବୀମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁରନ୍ତ ଉଠିପଡ଼ିଲେ,
ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପାର୍ଵତୀଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ବତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବାଣୀ—ଏହି ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀମାନେ,
ତାଶ୍ଚ ସଂଭାଷଯାମାସୁଃ ସଂପ୍ରୀତ୍ଯା ଗୋପକନ୍ଯକାଃ
ସେମାନେ ଗୋପୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ,
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ ପାର୍ଵତୀଂ ତତ୍ର ସମୁଵାଚ ଜଗତ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ ଜଗତ୍ପତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଉଦରେ ଚ ଯଶୋଦାଯାଃ କଲ୍ଯାଣୀ ନଂଦରେତସା
ନନ୍ଦଙ୍କ ଶୁକ୍ରରେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶୁଭା ଜନ୍ମ ନେବେ,
ଗ୍ରାମେ ଗ୍ରାମେ ଚ ପୂଜାଂ ତେ କାରଯିଷ୍ଯାମି ଭୂତଲେ
ପୃଥିବୀର ଏପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ତୁମର ପୂଜା କରାଇବି,
ତତ୍ରାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀଂ ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ସେଠାରେ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଭାବେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ,
ତ୍ଵଦ୍ଭୂମିସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ସୂତିକାମଂଦିରେ ଶିଵେ
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମର ପବିତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ ମାତ୍ରେ ସୂତିଘର ଶୁଦ୍ଧ ହେବ,