ଗତ୍ଵା ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ଵିଲୀନଃ କୃଷ୍ଣଵିଗ୍ରହେ
ନାରାୟଣ ଦେବ ଆସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଶାତକୁଂଭମଯାଦ୍ରଥାତ୍ 4.6.
ଏହି ସମୟରେ, ସୁନାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରଥରୁ—
ଆଜଗାମ ଚତୁର୍ବାହୁର୍ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ଚାରିଟି ହାତ ଓ ବନମାଳା ପିନ୍ଧି ସେ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵାଲଂକାରଶୋଭା ଢ୍ଯଃ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭଃ
ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସେ ଦେବତା କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ସଂଵିଲୀନେ ହରେରଂଗେ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନି
ହରିଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହେବା ପରେ, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସୁଥିବା ସେ ଦେବୀ—
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶୋ ନାମ୍ନା ସଂକର୍ଷଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏହି ଦେବତା ସୁଧା ପ୍ରଭା ପରି ପ୍ରକାଶମାନ୍ ଏବଂ ନାମରେ ସଂକର୍ଷଣ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଆଗତଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଵି ଗ୍ରହମ୍
ସେହି ଗ୍ରହକୁ ବିଷ୍ଣୁ ରୂପରେ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆସି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପ୍ରଣନାମ ଚ ନାରଦ
ହଜାରମୁଣ୍ଡିଅଁ ବିଶ୍ୱାସରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।
ଲୀନୋଽହଂ କୃଷ୍ଣପାଦାବ୍ଜେ ବଭୂଵ ଫାଲ୍ଗୁନୋଽଵରଃ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଏକାତ୍ମ ହେଲି; ଫାଲ୍ଗୁନ ନମ୍ର ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵା ଦଦୃଶୂ ରଥମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ମଣୀଂଦ୍ରସାରସଂଯୁକ୍ତଂ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାନ୍ଵିତମ୍ 4.6.
ସେହି ରଥ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ନାଗମଣିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଲଗାଇଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକଲଶସମୂହେନ ଵିରାଜିତମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କଳଶ ଗୁଡିକର ମାଳାରେ ରଥ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲା।
ସହସ୍ରଚକ୍ରସଂଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ହଜାରଟି ଚକ୍ର ଲାଗିଥିବା, ମନସ୍ତୁଳ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯଵଜ୍ରାଣାଂ ସମୂହେନ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ହୀରାର ମାଳାରେ ରଥ ଜ୍ୱଳମାନ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ରଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଥିଲା।
ପଂଚାଶଦ୍ଯୋଜନୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍
ସେହି ରଥ ପଞ୍ଚାଶି ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଓ ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଥିଲା।
ତତ୍ରସ୍ଥାଂ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵୀଂ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତାମ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରତ୍ନ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଜଃସ୍ଵରୂପା ମତୁଲାଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେ ଦେବୀ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପରେ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ଶାସିକା ଥିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହାଲୁକା ହସରେ ଶାନ୍ତ ଥିଲା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତକ୍ଵଣନ୍ମଞ୍ଜୀରରଂଜିତାମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର ମଞ୍ଜିରା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାହାର ଝଙ୍କାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରକେଯୂରକରକଂକଣଭୂଷିତାମ୍ 4.6.
ସେ ଦେବୀ ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର କେୟୂର ଓ କଙ୍କଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ନିତଂବକଠିନଶ୍ରୋଣୀଂ ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାନତାମ୍
ତାଙ୍କର କଟି ଚାନ୍ଦି ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
କଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲରେଖାକ୍ତଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚ ନାମ୍
କାଜଳ ଲାଗିଥିବା ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟଦଂତରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ମୁକ୍ତାର ଶୃଙ୍ଖଳା ପରି ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା।
ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ରଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡରୁ ଆସିଥିବା ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ,
ସିଂହପୃଷ୍ଠସମାରୂଢାଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତାଂ ମୁଦା
ସିଂହର ପିଠରେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ,
ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତା ଦେଵୀ ସମୁଵା ସ ଵରାନନାଃ
ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ,
ନନାମ ଶଂକରଂ ଧର୍ମମନଂତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ଶଙ୍କର, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ ଓ କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ,
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୁର୍ଦେଵା ଵାସଯାମାସୁରଂତିକେ
ଦେବତାମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପାଖରେ ବସାଇଲେ,
ତସ୍ଥୁର୍ଦେଵାଃ ସଭାମଧ୍ଯେ ଦେଵସ୍ଯ ପୁରତୋ ହରେଃ
ଦେବତାମାନେ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ,