ଵ୍ଯାଧଯଃ ସଂତି ଦେହେଷୁ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ଜଂତୁଷୁ
ଦେହରେ ରୋଗ ରହିଛି, ଏବଂ ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ଘୂରି ଚାଲିଥାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯନିଷ୍ଠା ଵିପ୍ରାଶ୍ଚ ତପୋନିଷ୍ଠାସ୍ତପୋଧନାଃ 4.6.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ତପସ୍ୱୀମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ତପର ଧନ ରଖିଛନ୍ତି।
ତେ ସର୍ଵେ ମଦ୍ଭଯାଦ୍ଭୀତାଃ ସ୍ଵକର୍ମଧର୍ମତତ୍ପରାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଭୟରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନିଜ ଦିଆଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିରତ ରହନ୍ତି।
ଦେଵାଃ କାଲସ୍ଯ କାଲୋଽହଂ ଵିଧାତା ଧାତୁରେଵ ଚ
ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ସମୟର ସମୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ।
ମମାଜ୍ଞଯାଽଯଂ ସଂହର୍ତା ନାମ୍ରା ତେନ ହରଃ ସ୍ମୃତଃ
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ଏହି ସଂସାରକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେ 'ହର' ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵେଷାମହମୀଶ୍ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଜେ ନାୟକ।
ଅହଂ ଯାନ୍ସଂହରିଷ୍ଯାମି କସ୍ତେଷାମପି ରକ୍ଷିତା
ମୁଁ ଯାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କିଏ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ?
ସର୍ଵେଷାମପି ସଂହର୍ତା ସ୍ରଷ୍ଟା ପାତାଽହମେଵ ଚ
ମୁଁ ଏକା ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ ଓ ନଷ୍ଟକର୍ତ୍ତା।
ଭକ୍ତା ମମାନୁଗା ନିତ୍ଯଂ ମତ୍ପାଦାର୍ଚନତତ୍ପରାଃ
ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ନିରତ, ମୋ ପାଦ ପୂଜାରେ ଏକାଗ୍ର।
ସର୍ଵେ ନଶ୍ଯଂତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପ୍ରଭଵଂତି ପୁନଃପୁନଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ପୁନି ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ ସର୍ଵେ ଦାସ୍ଯଂ ଵାଂଛଂତି ନୋ ଵରମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୋର ଦାସ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ନୁହେଁ।
ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଵ୍ଯାଧି ଭଯଂ ଚ ଯମଯାତନା 4.6.
ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ, ଭୟ ଓ ଯମର ଯନ୍ତ୍ରଣା—
ଭକ୍ତା ନ ଲିପ୍ତାଃ ପାପେଷୁ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକ ର୍ମିଣଃ
ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ନୁହନ୍ତି।
ଅହଂ ପ୍ରାଣଶ୍ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତାଃ ପ୍ରାଣା ମମାପି ଚ
ମୁଁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ଭକ୍ତମାନେ ମୋ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ।
ଚକ୍ରଂ ସୁଦର୍ଶନଂ ନାମ ଷୋଡଶାରଂ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣକମ୍
ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ଚକ୍ରରେ ଷୋଳ ଟି ଆରା ଅଛି ଏବଂ ଏହା ବହୁତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ।
ଭକ୍ତାନ୍ତିକେ ତୁ ତଚ୍ଚକ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ରକ୍ଷାର୍ଥମୀପ୍ସିତମ୍
ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ମୁଁ ଚାହିଲେ ସେ ଚକ୍ର ଦେଇ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିବି।
ନ ମେ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯଂ ଚ ଵୈକୁଂଠେ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକାଂତିକେ
ମୋତେ ବୈକୁଠରେ, ଗୋଲୋକରେ କିମ୍ବା ରାଧିକା ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ମିଳେନି।
ପ୍ରାଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରେଯସୀ ରାଧା ସ୍ଥିତୋରସି ଦିଵାନିଶମ୍
ରାଧା, ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଦିନ ଓ ରାତି ମୋ ଚେଷ୍ଟରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଭକ୍ତଦତ୍ତଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଽଶ୍ନାମି ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ଭକ୍ତିରେ ଖାଉଛି।
ସ୍ତ୍ରୀପୁତ୍ରସ୍ଵଜନାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯଂତେ ମାମହର୍ନିଶମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର ଓ ସ୍ବଜନଙ୍କୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ମୋ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଦୁଷ୍ଟା ଯଦା ମେ ଭକ୍ତାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଗଵାମପି
ଯେତେବେଳେ କିଁକିରା ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିମ୍ବା ଗାଉମାନେ ଉପରେ କଷ୍ଟ କରନ୍ତି,
ତଥାଽଚିରଂ ତେ ନଶ୍ଯଂତି ଯଥା ଵହ୍ନୌ ତୃଣାନି ଚ 4.6.
ସେମାନେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ତିଆଁ ପୋଡ଼ିଯାଏ।
ଯାସ୍ଯାମି ପୃଥିଵୀଂ ଦେଵା ଯାତ ଯୂଯଂ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ମୁଁ ପୃଥିବୀରୁ ଚାଲିଯିବି; ଦେବମାନେ, ତମେ ତମର ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଗୋପାନା ହୂଯ ଗୋପିକାଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଗୋପମାନେ ଓ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଗୋପା ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଶୃଣୁତ ଯାତ ନଂଦଵ୍ରଜଂ ପରମ୍
ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ, ଶୁଣ; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନନ୍ଦର ବ୍ରଜକୁ ଯାଅ।
ଵୃଷଭାନୁପ୍ରିଯା ସାଧ୍ଵୀ ନଂଦଗୋପକଲାଵତୀ
ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଶୁଭ୍ରା ଓ ନନ୍ଦ ଗୋପଙ୍କ ମହିଳା ସନ୍ତାନ।
ପିତୄଣାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମାନ୍ଯା ଚ ଯୋଷିତାମ୍
ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କ ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟା, ସେ ଶୁଭ୍ରା ଓ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ।
ତସ୍ଯା ଗୃହେ ଜନ୍ମ ଲଭ ଶୀଘ୍ରଂ ନଂଦଵ୍ରଜଂ ଵ୍ରଜ
ତାଙ୍କ ଘରେ ଶୀଘ୍ର ଜନ୍ମ ନିଅ ଓ ନନ୍ଦର ବ୍ରଜକୁ ଯାଅ।
ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣାଧିକା ରାଧେ ତଵ ପ୍ରାଣାଧିକୋଽପ୍ଯହମ୍
ରାଧା, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ; ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ରାଧିକା ତତ୍ର ରୁରୋଦ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲା
ଏପରି ଶୁଣି ରାଧିକା ସେଠି ପ୍ରେମରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।