ମହତ୍କ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଚ ଯତ୍କର୍ମ ସର୍ଵଂ କାଲକୃତଂ ସୁରାଃ
ଦେବମାନେ, ବଡ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁ କାମ ହେଉ, ସବୁ କାମ କାଳର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ପରିପକ୍ଵଫଲାଃ କାଲେ କାଲେ ପକ୍ଵଫଲାନ୍ଵିତାଃ 4.6.
ଯଥାସମୟରେ ଫଳ ପକେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟରେ ପକା ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲନିଷ୍ଠଂ ଚ ସର୍ଵକାଲେଽପ୍ଯୁପସ୍ଥିତମ୍
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସବୁ ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହେ।
କାଲେ କାର୍ଯଵଶାତ୍ସର୍ଵେ ଭଵଂତ୍ଯେଵାପ୍ରିଯାଃ ପ୍ରିଯାଃ
ସମୟ ଓ ପରିସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା, ସବୁ ଜିନିଷ ଭଲ କିମ୍ବା ମନେ ନହେଉଥିବା ହେଉ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲପାକେନ ସର୍ଵେ କାଲଵଶଂ ଗତାଃ
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପକିଲା ପରେ, ସମସ୍ତେ କାଳର ଅଧୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତତ୍କ୍ଷଣେନୈଵ ସପ୍ତମନ୍ଵତରଂ ଗତମ୍
ପୃଥିବୀରେ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସପ୍ତମ ମନୁବନ୍ତର ଶେଷ ହେଇଗଲା।
କାଲଚକ୍ରଂ ଭ୍ରମତ୍ଯେଵ ମଦୀଯଂ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
କାଳର ଚକ୍ର ଦିନ ରାତି ଘୂରି ଚାଲିଥାଏ, ମୋର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଚାଲିଥାଏ।
କୀର୍ତିଃ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଂ ପୁଣ୍ଯମଦ୍ଯ କଥାମାତ୍ରାଵଶେଷିତମ୍
ଆଜି ପୃଥିବୀରେ କୀର୍ତି ଓ ପୁଣ୍ୟ କେବଳ କଥା ଭଳି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି।
ବଭୂଵୁର୍ବହଵୋ ଭୂମୌ ମହାବଲ ପରାକ୍ରମାଃ
ପୃଥିବୀରେ ବହୁତେ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବଡ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ରଖିଥିଲେ।
ଉପସ୍ଥିତୋଽପି କାଲୋଽଯଂ ଵାତୋ ଵାତି ନିରଂତରମ୍
କାଳ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପବନ ନିରନ୍ତର ବହି ଚାଲିଥାଏ।
ଵ୍ଯାଧଯଃ ସଂତି ଦେହେଷୁ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ଜଂତୁଷୁ
ଦେହରେ ରୋଗ ରହିଛି, ଏବଂ ଜନ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ଘୂରି ଚାଲିଥାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯନିଷ୍ଠା ଵିପ୍ରାଶ୍ଚ ତପୋନିଷ୍ଠାସ୍ତପୋଧନାଃ 4.6.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ତପସ୍ୱୀମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ତପର ଧନ ରଖିଛନ୍ତି।
ତେ ସର୍ଵେ ମଦ୍ଭଯାଦ୍ଭୀତାଃ ସ୍ଵକର୍ମଧର୍ମତତ୍ପରାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋ ଭୟରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନିଜ ଦିଆଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିରତ ରହନ୍ତି।
ଦେଵାଃ କାଲସ୍ଯ କାଲୋଽହଂ ଵିଧାତା ଧାତୁରେଵ ଚ
ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ସମୟର ସମୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ।
ମମାଜ୍ଞଯାଽଯଂ ସଂହର୍ତା ନାମ୍ରା ତେନ ହରଃ ସ୍ମୃତଃ
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ଏହି ସଂସାରକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେ 'ହର' ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିତୃଣପର୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵେଷାମହମୀଶ୍ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଜେ ନାୟକ।
ଅହଂ ଯାନ୍ସଂହରିଷ୍ଯାମି କସ୍ତେଷାମପି ରକ୍ଷିତା
ମୁଁ ଯାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କିଏ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ?
ସର୍ଵେଷାମପି ସଂହର୍ତା ସ୍ରଷ୍ଟା ପାତାଽହମେଵ ଚ
ମୁଁ ଏକା ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ ଓ ନଷ୍ଟକର୍ତ୍ତା।
ଭକ୍ତା ମମାନୁଗା ନିତ୍ଯଂ ମତ୍ପାଦାର୍ଚନତତ୍ପରାଃ
ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ନିରତ, ମୋ ପାଦ ପୂଜାରେ ଏକାଗ୍ର।
ସର୍ଵେ ନଶ୍ଯଂତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ପ୍ରଭଵଂତି ପୁନଃପୁନଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ପୁନି ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ ସର୍ଵେ ଦାସ୍ଯଂ ଵାଂଛଂତି ନୋ ଵରମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୋର ଦାସ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ନୁହେଁ।
ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଵ୍ଯାଧି ଭଯଂ ଚ ଯମଯାତନା 4.6.
ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ରୋଗ, ଭୟ ଓ ଯମର ଯନ୍ତ୍ରଣା—
ଭକ୍ତା ନ ଲିପ୍ତାଃ ପାପେଷୁ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକ ର୍ମିଣଃ
ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ନୁହନ୍ତି।
ଅହଂ ପ୍ରାଣଶ୍ଚ ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତାଃ ପ୍ରାଣା ମମାପି ଚ
ମୁଁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ଭକ୍ତମାନେ ମୋ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ।
ଚକ୍ରଂ ସୁଦର୍ଶନଂ ନାମ ଷୋଡଶାରଂ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣକମ୍
ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ଚକ୍ରରେ ଷୋଳ ଟି ଆରା ଅଛି ଏବଂ ଏହା ବହୁତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ।
ଭକ୍ତାନ୍ତିକେ ତୁ ତଚ୍ଚକ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ରକ୍ଷାର୍ଥମୀପ୍ସିତମ୍
ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ମୁଁ ଚାହିଲେ ସେ ଚକ୍ର ଦେଇ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖିବି।
ନ ମେ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯଂ ଚ ଵୈକୁଂଠେ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକାଂତିକେ
ମୋତେ ବୈକୁଠରେ, ଗୋଲୋକରେ କିମ୍ବା ରାଧିକା ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ମିଳେନି।
ପ୍ରାଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରେଯସୀ ରାଧା ସ୍ଥିତୋରସି ଦିଵାନିଶମ୍
ରାଧା, ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଦିନ ଓ ରାତି ମୋ ଚେଷ୍ଟରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଭକ୍ତଦତ୍ତଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଽଶ୍ନାମି ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ଭକ୍ତିରେ ଖାଉଛି।
ସ୍ତ୍ରୀପୁତ୍ରସ୍ଵଜନାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଧ୍ଯାଯଂତେ ମାମହର୍ନିଶମ୍
ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର ଓ ସ୍ବଜନଙ୍କୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ମୋ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।