ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶରତ୍ପଂକଜଲୋଚନାମ୍
ସାନା ହାସରେ ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ, ଶରତ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ।
ବଂଧୁଜୀଵପ୍ରଭାମୁଷ୍ଟାଧରୌଷ୍ଠରୁ ଚିରାନନାମ୍ 4.6.
ବନ୍ଧୁଜୀବ ଫୁଲ ଭଳି ଲାଲ ଠୋଡ଼, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଚମକୁଥିବା ଚେହେରା।
ମଣୀଂଦ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଭାମୋଷନଖରାଜିଵିରାଜିତାମ୍
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ମଣିରାଜାର ଚାଉଁରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନସାରାଣାଂ ରଶନାଶ୍ରୋଣିଭୂଷିତାମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ସାର ଦେଇ ତାଳ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ମହାମଣୀଂଦ୍ରସାରାଣାଂ କିଙ୍କିଣୀମଧ୍ଯସଂଯୁତାମ୍
ବଡ଼ ମଣିର ତାଳ ଭୂଷଣ, ମଧ୍ୟରେ କିଙ୍କିଣି ଲଗାଇଥିଲେ।
ରତ୍ନେଂଦ୍ରସାରରଚିତକପୋଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲକୁଣ୍ଡଲାମ୍
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଅଳଙ୍କାର, ଗାଲିରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଖଗେଂଦ୍ରଚଂଚୁନାସାଗ୍ର ଗଜେଂଦ୍ରମୌକ୍ତିକାନ୍ଵିତାମ୍
ପକ୍ଷୀରାଜର ଚଞ୍ଚୁ ଭଳି ନାକର ଟିପ୍, ହାତୀରାଜର ମୁକ୍ତାରେ ଭୂଷିତ।
ମାଲଯା କୌସ୍ତୁଭେଂଦ୍ରାଣାଂ ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସୁଶୋଭିତାମ୍
କଉସ୍ତୁଭ ମଣିର ମାଳାରେ ଚେଷ୍ଟ ଭଲ ଭାବରେ ଭୂଷିତ।
ରତ୍ନାଂଗୁଲୀଯ ନିକରୈଃ କରାଂଗୁଲିଵିଭୂଷିତାମ୍
ରତ୍ନ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଳି ଭୂଷିତ।
ସୂକ୍ଷ୍ମସୂତ୍ରାକୃତୈ ରମ୍ଯୈର୍ଭୂଷିତା ଶଂଖଭୂଷଣୈଃ
ସୂକ୍ଷ୍ମ ସୂତରେ ତିଆରି ସୁନ୍ଦର ଶଂଖ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପ୍ରତପ୍ତସ୍ଵର୍ଣଵର୍ଣାଭାମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଚାରୁଵିଗ୍ରହାମ୍
ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଶୁଧ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ଚମକରେ ଢାକିଥିଲା।
ଭୂଷିତାଂ ଭୂଷଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସୌଂଦର୍ଯେଣ ଵିଭୂଷିତୈଃ ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ପୂର୍ଣସର୍ଵମନୋରଥାଃ।।4.6.
ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମନୋହର; ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ତଵ ଚରଣସରୋଜେ ମନ୍ମନଶ୍ଚଂଚରୀକୋ ଭ୍ରମତୁ ସତତମୀଶ ପ୍ରେମଭକ୍ତ୍ଯା ସରୋଜେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋ ମନ ମଧୁମକୁ ଭଳି ସଦା ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତିରେ ଘୂରିବ।
ଵିଷଯମତିଵିନିଂଦ୍ଯଂ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରରୂପମପନଯ ତଵ ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ପାଦାରଵିଂଦେ
ସମସ୍ତ ଭୋଗବସ୍ତୁ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର ରୂପକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୋତେ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ତଵ ନିଜଜନସାର୍ଦ୍ଧଂ ସଂଗମୋ ମେ ମଦୀଶ ଭଵତୁ ଵିଷଯବଂଧଚ୍ଛେଦନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣଖଙ୍ଗଃ। ତଵ ଚରଣସରୋଜେ ସ୍ଥାନଦାନୈକହେତୁର୍ଜନୁଷି ଜନୁଷି ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ପାଦାରଵିନ୍ଦେ
ହେ ମୋ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ନିଜ ଭକ୍ତମାନେ ସହିତ ମୋର ସଂଗ ହେଉ, ଏହି ସଂଗ ଜଗତର ଆସକ୍ତିର ବନ୍ଧନକୁ କାଟିବା ପାଇଁ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ହେଉ। ଆପଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ଭକ୍ତି ଦିଅ, କାରଣ ଏହି ପଦପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକମାତ୍ର କାରଣ ହେଉ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ପରିପୂର୍ଣୈକସାନସାଃ
ଏପରି ଷ୍ଟବ କରି ତାମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ଭରି ଗଲେ।
ସୁରାଣାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାନୁ ଵାଚ କୃପାନିଧିଃ
ଦେବମାନେଙ୍କର ଷ୍ଟବ ଶୁଣି, କୃପାର ସାଗର ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଶିଵାଶ୍ରଯାଣାଂ କୁଶଲଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଯୁକ୍ତଂ ନ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏହି ସମୟରେ ଶିବାଶ୍ରୟ ଲୋକଙ୍କର କୁଶଳ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ନିଶ୍ଚିଂତା ଭଵତାତ୍ରୈଵ କା ଚିଂତା ଵୋ ମଯି ସ୍ଥିତେ
ଏଠାରେ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ଥିଲେ ତୁମେ କଣସି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ।
ଯୁଷ୍ମାକଂ ଯମଭିପ୍ରାଯଂ ସର୍ଵଂ ଜାନାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ଯାହା ଭାବିଛ, ସବୁ କଥାକୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣିଛି।
ମହତ୍କ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଚ ଯତ୍କର୍ମ ସର୍ଵଂ କାଲକୃତଂ ସୁରାଃ
ଦେବମାନେ, ବଡ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଯେଉଁ କାମ ହେଉ, ସବୁ କାମ କାଳର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ପରିପକ୍ଵଫଲାଃ କାଲେ କାଲେ ପକ୍ଵଫଲାନ୍ଵିତାଃ 4.6.
ଯଥାସମୟରେ ଫଳ ପକେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୟରେ ପକା ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲନିଷ୍ଠଂ ଚ ସର୍ଵକାଲେଽପ୍ଯୁପସ୍ଥିତମ୍
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସବୁ ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହେ।
କାଲେ କାର୍ଯଵଶାତ୍ସର୍ଵେ ଭଵଂତ୍ଯେଵାପ୍ରିଯାଃ ପ୍ରିଯାଃ
ସମୟ ଓ ପରିସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା, ସବୁ ଜିନିଷ ଭଲ କିମ୍ବା ମନେ ନହେଉଥିବା ହେଉ।
ସ୍ଵକର୍ମଫଲପାକେନ ସର୍ଵେ କାଲଵଶଂ ଗତାଃ
ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ପକିଲା ପରେ, ସମସ୍ତେ କାଳର ଅଧୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ତତ୍କ୍ଷଣେନୈଵ ସପ୍ତମନ୍ଵତରଂ ଗତମ୍
ପୃଥିବୀରେ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସପ୍ତମ ମନୁବନ୍ତର ଶେଷ ହେଇଗଲା।
କାଲଚକ୍ରଂ ଭ୍ରମତ୍ଯେଵ ମଦୀଯଂ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
କାଳର ଚକ୍ର ଦିନ ରାତି ଘୂରି ଚାଲିଥାଏ, ମୋର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଚାଲିଥାଏ।
କୀର୍ତିଃ ପୃଥ୍ଵ୍ଯାଂ ପୁଣ୍ଯମଦ୍ଯ କଥାମାତ୍ରାଵଶେଷିତମ୍
ଆଜି ପୃଥିବୀରେ କୀର୍ତି ଓ ପୁଣ୍ୟ କେବଳ କଥା ଭଳି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି।
ବଭୂଵୁର୍ବହଵୋ ଭୂମୌ ମହାବଲ ପରାକ୍ରମାଃ
ପୃଥିବୀରେ ବହୁତେ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବଡ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ରଖିଥିଲେ।
ଉପସ୍ଥିତୋଽପି କାଲୋଽଯଂ ଵାତୋ ଵାତି ନିରଂତରମ୍
କାଳ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପବନ ନିରନ୍ତର ବହି ଚାଲିଥାଏ।