ମଂଗଲଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଂଗଲଂ ମଂଗଲପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଶୁଭତାର ଉତ୍ସ।
ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵତ୍ର ନିର୍ଲିପ୍ତମାତ୍ମରୂପଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପି, କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହେଁ, ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉପରି ସ୍ୱର୍ଗ।
ସଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଗୁଣସହିତ ଓ ନିର୍ଗୁଣ, ଆଲୋକର ଆକାର, ଚିରନ୍ତନ।
ତମନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଵ୍ଯକ୍ତମଵ୍ଯକ୍ତମେକକମ୍
ଯେଉଁଥିରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବା ନାହିଁ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଏକାଏକି।
ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଗାଯ ରୂପତ୍ରଯଧରଂ ପରମ୍
ଗୁଣ ତିନି ପ୍ରକାର ଭାଗ କରିବା ପାଇଁ, ତିନି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପରମ।
ସର୍ଵାଧାରଂ ସର୍ଵରୂପଂ ସର୍ଵବୀଜମବୀଜକମ୍
ସମସ୍ତର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ, ସମସ୍ତର ମୂଳ, କିନ୍ତୁ ମୂଳ ନାହିଁ।
ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଷଙ୍ଗୁଣରୂପଂ ଚ ଵର୍ଣନୀଯଂ ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ 4.5.
ଯାହାକୁ ଜାଣିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଛଅ ପ୍ରକାର ଗୁଣର ରୂପ, ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରନ୍ତି।
ଅଶରୀରଂ ଵିଗ୍ରହଵଦିଂଦ୍ରିଯଂ ଯଦତୀଂଦ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆକାର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ।
ଗମନାର୍ହମପାଦଂ ଯଦଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵଦର୍ଶନମ୍
ଚଳିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ପା ନାହିଁ; ଚକ୍ଷୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଦେଖିପାରେ।
ଵେଦେ ନିରୂପିତଂ ଵସ୍ତୁ ସନ୍ତଃ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଵର୍ଣିତୁମ୍
ଯେଉଁ ସତ୍ୟକୁ ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ଜଣେ ଜଣେ ଶୁଭ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହାକୁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିପାରନ୍ତି।
ସର୍ଵେଶଂ ଯଦନୀଶଂ ଯତ୍ସର୍ଵାଦି ଯଦନାଦି ଯତ୍
ସମସ୍ତର ଈଶ୍ୱର, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଈଶ୍ୱର ଉପରେ ନୁହେଁ; ସମସ୍ତର ଆରମ୍ଭ, କିନ୍ତୁ ଆରମ୍ଭ ନାହିଁ।
ଅହଂ ଵିଧାତା ଜଗତୋ ଵେଦାନାଂ ଜନକଃ ସ୍ଵଯମ୍
ମୁଁ ଏହି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବେଦମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକ।
ସେଵଯା ତଵ ଧର୍ମୋଽଯଂ ପାଲନେ ଚ ନିରୂପିତଃ
ତୁମର ସେବା ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଧର୍ମ ସୁରକ୍ଷାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
ନିଃଶେଷୋତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତାଽହଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦାଂଭୋଜସେଵଯା ୧୦୭ ବ୍ରହ୍ମାଂଡେ ବିଂବସଦୃଶେ ଭୂତ୍ଵା ଵିଷଯିଣୋ ଵଯମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ତୁମର ପାଦପଦ୍ମର ସେବା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭଳି ଆକାର ନେଇ ଭୋଗୀ ହୁଅ।
ଯଥା ନ ସଂଖ୍ଯା ରେଣୂନାଂ ତଥା ତେଷାମଣୀଯସାମ୍
ଯେପରି ଧୂଳିକଣାର ସଂଖ୍ୟା ଗଣିପାରିବା ନାହିଁ, ସେପରି ଏହାର ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଂଶଗୁଡିକ।
ଏକୈକଲୋମଵିଵରେ ବ୍ରହ୍ମାଂଡମେକମେକକମ୍ 4.5.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମର ଗୁହାରେ, ଏକ ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି।
ଧ୍ଯାଯଂତେ ଯୋଗିନଃ ସର୍ଵେ ତଵୈତଦ୍ରୂପମୀପ୍ସିତମ୍
ସମସ୍ତ ଯୋଗୀ ତୁମର ଏହି ଆକାଂକ୍ଷିତ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
କିଶୋରଂ ସୁଂଦରତରଂ ଯକ୍ଷଂ କମନୀଯକମ୍
ଏକ ଯୁବକ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନ୍ଦର, ଏକ ଯକ୍ଷ, ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ନଵୀନଜଲଦଶ୍ଯାମପୀତାଂବରଧରଂ ଵରମ୍
ନବୀନ ବର୍ଷା ମେଘର ଭଳି ଶ୍ୟାମ ଚମକ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ମାଲତୀଜାଲମଂଡିତମ୍
ମୟୂର ପିଛା ମୁଣ୍ଡରେ ଲଗାଇଥିବା, ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଲା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନସାରାଣାଂ ସାରଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ମଧ୍ୟରୁ ତିଆରି ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଶରତ୍ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମାନାଂ ପ୍ରଭାମୋଷ୍ଯାସ୍ଯଚଂଦ୍ରକମ୍
ଶରତର ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମର ଆଲୋକ ଭଳି ଚମକ, ମୁହଁରେ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଚିହ୍ନ।
ପକ୍ଵଦାଡିମବୀଜାଭଦଂତପଂକ୍ତିମନୋହରମ୍
ପକ୍କା ଦାଡିମା ଗୁଟିକା ଭଳି ଦାନ୍ତର ଶୃଙ୍ଖଳା, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆକର୍ଷକ।
ଗୋପୀଵକ୍ତ୍ରସ୍ମିତତନୁଂ ରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍
ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମୁହଁର ହସ ଭଳି ହସ, ରାଧାଙ୍କର ଛାତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵସୃଟ୍ ପ୍ରଣନାମ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏପରିକି କହି, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ।
ନନାମ ଭୂଯୋଭୂଯଶ୍ଚ ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣଵିଲୋଚନଃ 4.5.
ସେ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଵ୍ଯାପ୍ତାସ୍ତତ୍ରାଶ୍ରମେ ସର୍ଵେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣତେଜସା ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ଆଶ୍ରମରେ ସବୁ ଜଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ତେଜରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଇଥିଲେ।
ପୂଜାକାଲେ ହରେରେଵଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ହରିଙ୍କର ପୂଜାବେଳେ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିସହିତ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢେ—
ସୁରାସୁରମୁନୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଦାସ୍ଯମେଵ ଚ
—ସେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଦାସ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଇହୈଵ ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଖ୍ଯାତଃ ପୂଜିତୋ ଧୁଵମ୍
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପୂଜିତ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ।