ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵସଂଯୁତମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଲେପି ରହିଥିଲା ।
ପର୍ଣଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈର୍ଲାଜୈର୍ନିର୍ମଂଛନଵିଭୂଷିତୈଃ
ପତ୍ର, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଲାଜ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଅଲଙ୍କାର ହୋଇଥିଲା ।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଯୁକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳାରେ ସଜିଥିବା ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଭବ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସର୍ଵାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯମନିରୂପିତମ୍
ସେଠାରେ ଅନେକ ଅବିବେଚନୀୟ ଓ ଅଜଣା ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଜାଲୈଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଜାଲରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜିଥିଲା।
କୋଟିଶୋ ରତ୍ନକୁଂଭାଶ୍ଚ ରତ୍ନପାତ୍ରାଣି ନାରଦ
ନାରଦ, ସେଠାରେ କୋଟି କୋଟି ରତ୍ନ ଭରା କୁମ୍ଭ ଓ ରତ୍ନ ଦେଖିବା ପାତ୍ର ଥିଲା।
ନାନାପ୍ରକାରଵାଦ୍ଯାନାଂ କଲନାଦୈର୍ନିନାଦିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ମୋହିତଂ ଵାଦ୍ଯଶବ୍ଦୈଶ୍ଚ ମୃଦଂଗାନାଂ ଚ ନାରଦ ।।4.5.
ନାରଦ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ମନମୁହି ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ରାଧାସଖୀନାଂ ଗୋପୀନାଂ ଵୃଂଦୈର୍ଵୃଂଦୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ରାଧାଙ୍କ ସଖୀ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ଭାବରେ ଏଠିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲେ।
ଏଵମଭ୍ଯଂତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଭୂଵୁର୍ଵିସ୍ମିତାଃ ସୁରାଃ।। । ଶୁଶ୍ରୁଵୁର୍ମଧୁରଂ ଗୀତଂ ଦଦୃଶୁର୍ନୃତ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏପରି ଭିତର ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ; ସେମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ ଓ ଉତ୍ତମ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ର ତସ୍ଥୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଧ୍ଯାନୈକତାନମାନସାଃ
ସେଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକାଗ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ଅନ୍ତର୍ମନ ରଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଧନୁଃଶତପ୍ରମାଣଂ ଚ ପରିତୋ ଵର୍ତୁଲାକୃତିମ୍
ଏହାର ପରିଧି ଶତଧନୁ ଦୂର ଓ ଗୋଲାକାର ରୂପରେ ଥିଲା।
ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକାପୁଷ୍ପଚିତ୍ରକାନନଭୂଷିତମ୍
ଚିତ୍ର ପୁତ୍ତଳି, ଫୁଲ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଜଙ୍ଗଲ ସଜାଣାରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଭୂଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ତେଜୋମୁଷଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ମହାଶ୍ରମଵିଵର୍ଜିତମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ତେଜ ନେଇ ଏହି ସ୍ଥାନ କୌଣସି ବଡ଼ ପରିଶ୍ରମ ବିନା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତେ ଦେଵା ଧ୍ଯାନତତ୍ପରାଃ
ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ଗଲେ।
ପରମାନନ୍ଦସଂଯୋଗାଦଶ୍ରୁପୂର୍ଣଵିଲୋଚନାଃ
ପରମ ଆନନ୍ଦର ସଂଯୋଗରୁ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପ୍ରେମର ଅଶ୍ରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ନତ୍ଵା ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତମୀଶଂ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରାଃ 4.5.
ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରି ଦେବତାମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ଜଗତାଂ ଧାତା ବଭୂଵ ସଂପୁଟାଂଜଲିଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାତ୍ପ୍ରତୁଷ୍ଟାଵ ଧ୍ଯାନୈକତାନମାନସଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କାରଣଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତେଜୋରୂପଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର କାରଣ ଓ ତେଜର ମୂର୍ତ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମଂଗଲଂ ମଂଗଲାନାଂ ଚ ମଂଗଲଂ ମଂଗଲପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଶୁଭତାର ଉତ୍ସ।
ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵତ୍ର ନିର୍ଲିପ୍ତମାତ୍ମରୂପଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପି, କିଛିରେ ଲିପ୍ତ ନୁହେଁ, ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉପରି ସ୍ୱର୍ଗ।
ସଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯୋତୀରୂପଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଗୁଣସହିତ ଓ ନିର୍ଗୁଣ, ଆଲୋକର ଆକାର, ଚିରନ୍ତନ।
ତମନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଵ୍ଯକ୍ତମଵ୍ଯକ୍ତମେକକମ୍
ଯେଉଁଥିରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବା ନାହିଁ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଏକାଏକି।
ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଗାଯ ରୂପତ୍ରଯଧରଂ ପରମ୍
ଗୁଣ ତିନି ପ୍ରକାର ଭାଗ କରିବା ପାଇଁ, ତିନି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପରମ।
ସର୍ଵାଧାରଂ ସର୍ଵରୂପଂ ସର୍ଵବୀଜମବୀଜକମ୍
ସମସ୍ତର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ, ସମସ୍ତର ମୂଳ, କିନ୍ତୁ ମୂଳ ନାହିଁ।
ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଷଙ୍ଗୁଣରୂପଂ ଚ ଵର୍ଣନୀଯଂ ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ 4.5.
ଯାହାକୁ ଜାଣିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଛଅ ପ୍ରକାର ଗୁଣର ରୂପ, ଜଣେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରନ୍ତି।
ଅଶରୀରଂ ଵିଗ୍ରହଵଦିଂଦ୍ରିଯଂ ଯଦତୀଂଦ୍ରିଯମ୍
ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଆକାର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ।
ଗମନାର୍ହମପାଦଂ ଯଦଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵଦର୍ଶନମ୍
ଚଳିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ପା ନାହିଁ; ଚକ୍ଷୁ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଦେଖିପାରେ।
ଵେଦେ ନିରୂପିତଂ ଵସ୍ତୁ ସନ୍ତଃ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଵର୍ଣିତୁମ୍
ଯେଉଁ ସତ୍ୟକୁ ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ଜଣେ ଜଣେ ଶୁଭ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହାକୁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିପାରନ୍ତି।