ପୀନଶ୍ରୋଣିଭରାର୍ତୈଶ୍ଚ ମୁକୁଂଦପଦମାନସୈଃ
ମୁକୁନ୍ଦ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଭଳି ଫୁଲିଥିବା ଏବଂ ଭାରି ଶ୍ରୋଣି ରହିଥିଲା ।
ଲସଦ୍ରମଣିରତ୍ନୈଶ୍ଚ ଵେଦିକାଯୁଗ୍ମଶୋଭିତମ୍
ପ୍ରେମର ମଣିରେ ତିଆରି ଦୁଇଟି ମଞ୍ଚ ଚମକି ରହିଥିଲା ।
ସିଂଦୂରାକାରମଣିଭିର୍ମଧ୍ଯସ୍ଥଲଵିରାଜିତୈଃ
କମରରେ ସିଂଦୂର ରଙ୍ଗର ମଣି ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ସଂସ୍ପର୍ଶୈର୍ଗଂଧଵାହୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସୁରଭୀକୃତମ୍
ସେମାନଙ୍କର ମଣିର ଛୁଆଁ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରଣାଂଭୋଜଦର୍ଶନୈକମନୋରଥାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମପଦ ଦେଖିବା ।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାଦଶ୍ରୁପୂର୍ଣାଃ କିଂଚିନ୍ନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରାଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଥିଲା, ଗଳା କିଛି ନମ୍ର ଥିଲା ।
ମଂଦିରାଣାଂ ଚ ମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଚତୁଃଶାଲଂ ମନୋହରମ୍
ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ଦିଗର ମନୋହର ଦେଉଳ ରହିଥିଲା ।
ନାନାରତ୍ନମଣିସ୍ତଂଭୈର୍ଵଜ୍ରଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତମ୍ 4.5.
ନାନା ପ୍ରକାର ମଣି ଓ ହୀରା ଲଗାଇ ତିଆରି ଥିବା ଥମ୍ଭ ଦେଉଳକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲା ।
ମୁକ୍ତାସମୂହୈର୍ମାଣିକ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ମୁକ୍ତା ଗୁଛ, ମାଣିକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଆଇନା ରହିଥିଲା ।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଗ୍ରଂଥିଯୁକ୍ତଶ୍ରୀଖଂଡପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତୈଃ
ପଟ୍ଟ ତାଣି ଓ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡ ପତ୍ର ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵସଂଯୁତମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଲେପି ରହିଥିଲା ।
ପର୍ଣଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈର୍ଲାଜୈର୍ନିର୍ମଂଛନଵିଭୂଷିତୈଃ
ପତ୍ର, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଲାଜ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଅଲଙ୍କାର ହୋଇଥିଲା ।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଯୁକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳାରେ ସଜିଥିବା ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଭବ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସର୍ଵାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯମନିରୂପିତମ୍
ସେଠାରେ ଅନେକ ଅବିବେଚନୀୟ ଓ ଅଜଣା ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଜାଲୈଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଜାଲରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜିଥିଲା।
କୋଟିଶୋ ରତ୍ନକୁଂଭାଶ୍ଚ ରତ୍ନପାତ୍ରାଣି ନାରଦ
ନାରଦ, ସେଠାରେ କୋଟି କୋଟି ରତ୍ନ ଭରା କୁମ୍ଭ ଓ ରତ୍ନ ଦେଖିବା ପାତ୍ର ଥିଲା।
ନାନାପ୍ରକାରଵାଦ୍ଯାନାଂ କଲନାଦୈର୍ନିନାଦିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ମୋହିତଂ ଵାଦ୍ଯଶବ୍ଦୈଶ୍ଚ ମୃଦଂଗାନାଂ ଚ ନାରଦ ।।4.5.
ନାରଦ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ମନମୁହି ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ରାଧାସଖୀନାଂ ଗୋପୀନାଂ ଵୃଂଦୈର୍ଵୃଂଦୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ରାଧାଙ୍କ ସଖୀ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ଭାବରେ ଏଠିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲେ।
ଏଵମଭ୍ଯଂତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଭୂଵୁର୍ଵିସ୍ମିତାଃ ସୁରାଃ।। । ଶୁଶ୍ରୁଵୁର୍ମଧୁରଂ ଗୀତଂ ଦଦୃଶୁର୍ନୃତ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏପରି ଭିତର ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ; ସେମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ ଓ ଉତ୍ତମ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ର ତସ୍ଥୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଧ୍ଯାନୈକତାନମାନସାଃ
ସେଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକାଗ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ଅନ୍ତର୍ମନ ରଖି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଧନୁଃଶତପ୍ରମାଣଂ ଚ ପରିତୋ ଵର୍ତୁଲାକୃତିମ୍
ଏହାର ପରିଧି ଶତଧନୁ ଦୂର ଓ ଗୋଲାକାର ରୂପରେ ଥିଲା।
ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକାପୁଷ୍ପଚିତ୍ରକାନନଭୂଷିତମ୍
ଚିତ୍ର ପୁତ୍ତଳି, ଫୁଲ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଜଙ୍ଗଲ ସଜାଣାରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଭୂଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ତେଜୋମୁଷଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ମହାଶ୍ରମଵିଵର୍ଜିତମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ତେଜ ନେଇ ଏହି ସ୍ଥାନ କୌଣସି ବଡ଼ ପରିଶ୍ରମ ବିନା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତେ ଦେଵା ଧ୍ଯାନତତ୍ପରାଃ
ସେ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ଗଲେ।
ପରମାନନ୍ଦସଂଯୋଗାଦଶ୍ରୁପୂର୍ଣଵିଲୋଚନାଃ
ପରମ ଆନନ୍ଦର ସଂଯୋଗରୁ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପ୍ରେମର ଅଶ୍ରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ନତ୍ଵା ତେଜଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତମୀଶଂ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରାଃ 4.5.
ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର କରି ଦେବତାମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ଜଗତାଂ ଧାତା ବଭୂଵ ସଂପୁଟାଂଜଲିଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାତ୍ପ୍ରତୁଷ୍ଟାଵ ଧ୍ଯାନୈକତାନମାନସଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କାରଣଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ତେଜୋରୂପଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର କାରଣ ଓ ତେଜର ମୂର୍ତ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।