ଏଵଂ ଦ୍ଵାରତ୍ରଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନା ଜ୍ଞାନାଦ୍ଭୁତାଶ୍ରୁତମ୍
ଏଭଳି ତିନିଟି ଦ୍ୱାର ଦେଖି, ଯାହା ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ରୁତ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତାସ୍ତାଃ ସଂଭାଷ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତେ ଵିସ୍ମିତା ଯଯୁରୀଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିତ ଦେବତାମାନେ ବିଦାୟ ନେଲେ, ହେ ଈଶ୍ୱର।
ସର୍ଵାସାଂ ଚ ପ୍ରଧାନଂ ଚ ଗୋପ୍ଯଂ ଗୋପାଂଗନାଗଣୈଃ
ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଗୋପୀ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘିରିଥିଲେ।
ତେଷାମନିର୍ଵଚନୀଯୈର୍ନାନାଗୁଣସମନ୍ଵିତୈଃ
ସେମାନେ ଅନେକ ଅବରଣୀୟ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ରତ୍ନକଂକଣକେଯୂରତ୍ନନୂପୁରଭୂଷିତୈଃ
ମଣିରେ ତିଆରି ବାହୁଡ଼ି, ବାହୁବଳା ଓ ପାଉଁରେ ମଣି ନୂପୁର ପିନ୍ଧି ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ ।
ରତ୍ନକୁଂଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଂଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତୈଃ
ମଣିରେ ତିଆରି ଦୁଇଟି କଣବାଳି ଗାଳରେ ଚମକି ରହିଥିଲା ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣପଦ୍ମାନାଂ ପ୍ରଭାଂ ମୁଷ୍ଣନ୍ମୁଖେଂଦୁଭିଃ
ଉନ୍ନତ ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଦଳର ପଦ୍ମ ଭଳି ମୁହଁର ଚାହାଣି ସବୁ ଆଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା ।
ପକ୍ଵବିଂବାଧରୋଷ୍ଠୈଶ୍ଚ ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହୈଃ 4.5.
ପକ୍କ ବିମ୍ବା ଫଳର ଭଳି ଲାଲ ଓଠ ଓ ହସୁଥିବା ପଦ୍ମ ଭଳି ମୁହଁ ରହିଥିଲା ।
ଚାରୁଚଂପକଵର୍ଣାଭିର୍ମଧ୍ଯସ୍ଥଲକୃଶୈର୍ମୁନେ
ଚମ୍ପକ ଫୁଲର ଭଳି ରଙ୍ଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସୁକୁଣି କମର ଥିଲା, ମୁନି ।
ଖଗେଂଦ୍ରଚାରୁଚଂଚୂନାଂ ଶୋଭାମୁଷ୍ଣାଭିରେଵ ଚ
ପକ୍ଷୀରାଜ ଭଳି ସୁନ୍ଦର ଚିହ୍ନା ଓ ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୋଭା ରହିଥିଲା ।
ପୀନଶ୍ରୋଣିଭରାର୍ତୈଶ୍ଚ ମୁକୁଂଦପଦମାନସୈଃ
ମୁକୁନ୍ଦ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଭଳି ଫୁଲିଥିବା ଏବଂ ଭାରି ଶ୍ରୋଣି ରହିଥିଲା ।
ଲସଦ୍ରମଣିରତ୍ନୈଶ୍ଚ ଵେଦିକାଯୁଗ୍ମଶୋଭିତମ୍
ପ୍ରେମର ମଣିରେ ତିଆରି ଦୁଇଟି ମଞ୍ଚ ଚମକି ରହିଥିଲା ।
ସିଂଦୂରାକାରମଣିଭିର୍ମଧ୍ଯସ୍ଥଲଵିରାଜିତୈଃ
କମରରେ ସିଂଦୂର ରଙ୍ଗର ମଣି ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ସଂସ୍ପର୍ଶୈର୍ଗଂଧଵାହୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସୁରଭୀକୃତମ୍
ସେମାନଙ୍କର ମଣିର ଛୁଆଁ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରଣାଂଭୋଜଦର୍ଶନୈକମନୋରଥାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମପଦ ଦେଖିବା ।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାଦଶ୍ରୁପୂର୍ଣାଃ କିଂଚିନ୍ନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରାଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଥିଲା, ଗଳା କିଛି ନମ୍ର ଥିଲା ।
ମଂଦିରାଣାଂ ଚ ମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଚତୁଃଶାଲଂ ମନୋହରମ୍
ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ଦିଗର ମନୋହର ଦେଉଳ ରହିଥିଲା ।
ନାନାରତ୍ନମଣିସ୍ତଂଭୈର୍ଵଜ୍ରଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତମ୍ 4.5.
ନାନା ପ୍ରକାର ମଣି ଓ ହୀରା ଲଗାଇ ତିଆରି ଥିବା ଥମ୍ଭ ଦେଉଳକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲା ।
ମୁକ୍ତାସମୂହୈର୍ମାଣିକ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ମୁକ୍ତା ଗୁଛ, ମାଣିକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଆଇନା ରହିଥିଲା ।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଗ୍ରଂଥିଯୁକ୍ତଶ୍ରୀଖଂଡପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତୈଃ
ପଟ୍ଟ ତାଣି ଓ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡ ପତ୍ର ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵସଂଯୁତମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଲେପି ରହିଥିଲା ।
ପର୍ଣଦୂର୍ଵାକ୍ଷତୈର୍ଲାଜୈର୍ନିର୍ମଂଛନଵିଭୂଷିତୈଃ
ପତ୍ର, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଲାଜ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଅଲଙ୍କାର ହୋଇଥିଲା ।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଯୁକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳାରେ ସଜିଥିବା ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ଭବ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସର୍ଵାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯମନିରୂପିତମ୍
ସେଠାରେ ଅନେକ ଅବିବେଚନୀୟ ଓ ଅଜଣା ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଜାଲୈଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଜାଲରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜିଥିଲା।
କୋଟିଶୋ ରତ୍ନକୁଂଭାଶ୍ଚ ରତ୍ନପାତ୍ରାଣି ନାରଦ
ନାରଦ, ସେଠାରେ କୋଟି କୋଟି ରତ୍ନ ଭରା କୁମ୍ଭ ଓ ରତ୍ନ ଦେଖିବା ପାତ୍ର ଥିଲା।
ନାନାପ୍ରକାରଵାଦ୍ଯାନାଂ କଲନାଦୈର୍ନିନାଦିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
ମୋହିତଂ ଵାଦ୍ଯଶବ୍ଦୈଶ୍ଚ ମୃଦଂଗାନାଂ ଚ ନାରଦ ।।4.5.
ନାରଦ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ସ୍ୱର ରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ମନମୁହି ହୋଇଯାଉଥିଲା।
ରାଧାସଖୀନାଂ ଗୋପୀନାଂ ଵୃଂଦୈର୍ଵୃଂଦୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ରାଧାଙ୍କ ସଖୀ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ଭାବରେ ଏଠିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲେ।
ଏଵମଭ୍ଯଂତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଭୂଵୁର୍ଵିସ୍ମିତାଃ ସୁରାଃ।। । ଶୁଶ୍ରୁଵୁର୍ମଧୁରଂ ଗୀତଂ ଦଦୃଶୁର୍ନୃତ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏପରି ଭିତର ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ; ସେମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଶୁଣିଲେ ଓ ଉତ୍ତମ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିଲେ।